MotoGP 2024, Lusail, FP2 - Έκπληξη από την απρόσμενη βροχή που αλλάζει το πρόγραμμα

Τα P1 μεταφέρονται για το Σάββατο, με το προγραμματισμένο για Παρασκευή session να μετατρέπεται σε FP2
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/3/2024

Η βροχή χάλασε ήδη το τελευταίο session της Μοτο3 την Παρασκευή, όπου ελάχιστοι αναβάτες βγήκαν έξω, με την πίστα να δείχνει σαν λίμνη -θα στέγνωνε σιγά-σιγά αργότερα. Λίγο πριν βγουν οι αναβάτες του MotoGP στην πίστα, η Dorna ανακοίνωσε τελικά πως στο time-slot των P1 της Παρασκευής θα διεξαχθούν τελικά τα FP2, σε διάστημα 45 λεπτών αντί μιας ώρας, και το αποτέλεσμα δεν θα μετρήσει για την είσοδο στα Q2. Και τα χρονομετρημένα; Μεταφέρθηκαν για το Σάββατο...

Παρόλα αυτά, η διοργάνωση ανακοίνωσε πως οι αναβάτες του MotoGP θα έπρεπε υποχρεωτικά να κάνουν τουλάχιστον 8 γύρους ο καθένας στη βρεγμένη πίστα, καθώς δεν αποκλείεται να έχουμε ξανά βροχή κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου. Υπάρχει βλέπετε μεγάλη ανάγκη για διοργάνωση και ομάδες να συλλέξουν εμπειρία από το βρεγμένο Lusail, και πρέπει να δουν όλοι τι συμβαίνει με τα σταγονίδια που εκτοξεύουν στους πίσω οι προπορευόμενοι, και κατά πόσο μειώνουν την ορατότητά τους ιδίως κάτω από το φως των προβολέων.

Διάθλαση

Επιπλέον, ακόμα και αν δεν έχουν κάποιον μπροστά τους, φάνηκε πως η βρεγμένη ζελατίνα του κράνους έχει θέμα με τις πολλές εστίες φωτός (τους δεκάδες προβολείς) που προκαλούν έντονη διάθλαση και τυφλώνουν τον αναβάτη.

FP2

Ταχύτερος γύρος στην αρχή από τον Jorge Martin με 2:12.710 -θυμίζουμε ο ίδιος αναβάτης έγραψε 1:52.624 στα FP1, λίγες ώρες πριν…

Καθώς το session συνεχίζεται, η πίστα στεγνώνει ολοένα και περισσότερο, και οι αναβάτες με τα βρόχινα ελαστικά τους ρίχνουν συνεχώς τους χρόνους. Δέκα λεπτά έχουν περάσει από όταν άνοιξαν τα pits, και ο ταχύτερος χρόνος πέφτει στο 2:08.974, με τη βοήθεια του Augusto Fernandez.

Pedro Acosta

Τριάντα ένα λεπτά πριν το τέλος των FP2, ο rookie Pedro Acosta κάνει ξανά αισθητή την παρουσία του μετά την 3η θέση στα στεγνά FP1, παίρνοντας την πρωτιά στο βρεγμένο με 2:07.441!

Marc marquez

Είκοσι λεπτά μένουν για το τέλος των FP2 και πρώτος περνά ο Marc Marquez, ρίχνοντας τον χρόνο στο 2:06.544. Πίσω του βρίσκονται οι 2 αναβάτες της GASGAS (A. Fernandez & P. Acosta), 4ος ο Miller της KTM και 5ος ο ομόσταυλός του, Brad Binder. Κι ο Bagnaia; Ακόμα χαλαρός… στην 14η θέση.

Δεκαπέντε λεπτά απομένουν, και οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits, για αποτίμηση των προσπαθειών τους παρέα με τους μηχανικούς, και για να πάρουν μια ανάσα πριν την τελική προσπάθεια -θα βάλουν άραγε slick ή θα παραμείνουν με βρόχινα;

Βροχή αρχίζει ξανά

Δυστυχώς λίγα λεπτά αργότερα η βροχή ξεκινά να πέφτει ξανά -αν και μόνο σε ένα κομμάτι της πίστας-, κάνοντας τα βρόχινα ελαστικά τη μόνη επιλογή, και ρίχνοντας τις πιθανότητες να πέσουν κι άλλο οι χρόνοι.

Ούτε 8 λεπτά δεν έχουν μείνει, και ψάχνουμε τους αναβάτες της εργοστασιακής Aprilia… οι οποίοι δεν έχουν καταφέρει να βρουν καλό εαυτό στη βροχή, με τον Vinales να βρίσκεται 15ος, και τον Aleix στη 19η θέση! Αντίθετα, ο Raul Fernandez της Trackhouse Racing είναι 6ος.

Λίγο πριν το τέλος, και o Acosta έχει έξοδο στην αμμοπαγίδα, χωρίς ευτυχώς να πέσει, ενώ αμέσως μετά τον ακολουθεί και ο Bastianini, κι αυτός με το ίδιο αποτέλεσμα.

βροχή

Και κάπως έτσι τελειώνει το FP2, με τον Marc Marquez στην κορυφή, και με τους 2 αναβάτες της GASGAS να τον ακολουθούν. Δεύτερος ο A. Fernandez και τρίτος ο P. Acosta.

Στις απογοητευτικές επιδόσεις ξεχωρίζουμε τον Pecco στη 12η θέση, τον Bezzecchi 13ο, τον Quartararo 14ο, και τον Rins στην τελευταία θέση.

Υπομονή τώρα λίγες ώρες μέχρι το πρωί του Σαββάτου για τα P1, με την ελπίδα πως δεν θα επαναληφθεί το φιάσκο με τη βροχή της Παρασκευής.

ΑποτελέσματαResults
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.