MotoGP 2024, Portimao GP, FP1 - Ο Marc Marquez δείχνει τον δρόμο

Τρεις κατασκευαστές στην πρώτη τριάδα: Ducati, Aprilia και KTM
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/3/2024

Οδηγώντας στρωτά και χωρίς δράματα στη μισοβρεγμένη και σκονισμένη πίστα της Πορτογαλίας, ο Marc Marquez ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με δεύτερο αναβάτη Ducati τον… Franco Morbidelli στην 5η θέση!

Μετά την βροχή της Πέμπτης, η πίστα του Portimao που έχει πρόβλημα με την αποστράγγιση ήταν ακόμα βρεγμένη το πρωί της Παρασκευής, με τα νερά να έχουν φέρει και χώματα στην άσφαλτο, χειροτερεύοντας κι άλλο την κατάσταση. Ως αποτέλεσμα είχαμε την ακύρωση των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών για MotoE και Moto3, ενώ τα δοκιμαστικά της Moto2 έγιναν με τους αναβάτες να γυρίζουν μακριά από τους ιδανικούς χρόνους της κατηγορίας. Αντίστοιχη κατάσταση είχαμε και στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά του MotoGP, με την πίστα να στεγνώνει σταδιακά -αλλά αργά-, και τους πρώτους ταχύτερους χρόνους να βρίσκονται στα 1:45, αιώνες μακριά από το ρεκόρ πίστας που κατέχει από το 2023 ο Marc Marquez με 1:37.226.

Τα θέματα που απασχολούν το MotoGP στην πορτογαλική πίστα, πέρα από τον απρόβλεπο καιρό και τα θέματα αποστράγγισης των νερών από την πίστα με τις μεγάλες υψομετρικές διαφορές είναι μεταξύ άλλων το πώς θα διαμορφωθεί η σχάρα εκκίνησης το... 2025, με την Prima Pramac να έχει ήδη ανακοινώσει πως το 24 είναι η τελευταία χρονιά του Jorge Martin στην ομάδα, με τον Ισπανό να κονταροχτυπιέται με πολλούς ακόμα αναβάτες (Bastianini, Bezzecchi, M. Marquez, Aldeguer, κ.α.) για τη 2η θέση στην εργοστασιακή Ducati το 2025. Επίσης όλοι περιμένουμε να δούμε την πρόοδο του μεγάλου ταλέντου του Pedro Acosta στον 2ο αγώνα της σεζόν, την προσαρμογή του Marc στην Ducati του σε μια πίστα που συμπαθεί, το πόσο έχει ξεπεράσει την άσχημη πτώση του εδώ ο Morbidelli (έκλεισε στόματα με την 5η του θέση), και το αν θα δούμε -δύσκολο ακόμα- τους Ιάπωνες να ξεφεύγουν από τη δεύτερη δεκάδα στους χρόνους. Υπό πίεση είναι όσο ποτέ άλλοτε ο Jack Miller της KTM, ο οποίος είναι έτοιμος να χάσει τη θέση του στην εργοστασιακή ομάδα (κάνοντας το κλασικό για αυτόν άλμα με την RC16 στο “χάσιμο” της πορτογαλικής πίστας), με τον Acosta να καραδοκεί να τον αναπληρώσει. Θέμα έχει φυσικά και η Yamaha, με τον Quartararo να έχει δηλώσει πως αν δεν δει μεταβολή θα αναζητήσει -γρήγορα- θέση σε άλλη ομάδα, έχοντας ήδη συζητήσει με την Aprilia.

Καθώς η πίστα στέγνωνε οι χρόνοι έπεφταν, με αρκετούς αναβάτες να εναλάσσονται στην κορυφή, μεταξύ των οποίων ο Martin, ο... Rins, ο Acosta, ο Marc Marquez, ο Miguel Oliveiera, κ.α.

Σύντομα το 1:45 έγινε 1:44, 1:43, 1:42, 1:41, 1:40, ενώ απέμεναν ακόμα 11 λεπτά για τη λήξη των πρώτων εξερευνητικών δοκιμαστικών σε έναν βρώμικο ασφαλτοτάπητα με βρεγμένα ακόμα μερικά κομμάτια.

Αν τώρα ο Quartararo έδειχνε να τα βρίσκει δύσκολα για μια ακόμη φορά, αντίθετα ο Alex Rins που έχει μετακινηθεί στη Yamaha έγραφε συνεχώς γρήγορους γύρους δείχνοντας έτοιμος για εκπλήξεις.

Τα ελαστικά της Michelin για το Portimao έχουν έρθει με νέο μείγμα γόμας, νέο design, αλλά ίδια ακαμψία με πέρυσι, ενώ το μεγάλο κεφάλι της εταιρείας στο MotoGP, ο Pierro Taramaso παραδέχεται πως η μαλακή γόμα στο Portimao φέρνει κάποιες φορές αστάθεια, με τους αναβάτες να επιλέγουν πέρυσι την Medium γόμα για καλύτερες επιδόσεις.

Στο στρατόπεδο της Aprilia ο Maverick VInales συμμετείχε μεν στα FP1 αλλά υποφέροντας από γαστρεντερίτιδα. Παρόλα αυτά μέχρι το τέλος προηγούνταν του Aleix που βρισκόταν στο τέλος της 1ης 20άδας (!), αν και ο τοπικός Miguel Oliveira με την περιφερειακή ομάδα της Trackhouse ήταν ο ταχύτερος αναβάτης του Noale.

Στο τέλος των FP1, ταχύτερος όλων απεδείχθη ο Marc Marquez με 1:40.484, με στρωτή οδήγηση, χωρίς γλιστρήματα και κλασικές "ο Marc σώζει" στιγμές, γεγονός που δείχνει τη σταδιακή εκμάθηση της μοτοσυκλέτας του, αλλά και έναν πιο συντηρητικό τρόπο οδήγησης από τον Ισπανό που δεν βιάζεται πια να φέρει αποτελέσματα, θυσιάζοντας την ασφάλειά του για να το κάνει αυτό.

Δεύτερος ταχύτερος αναβάτης ήταν ο Maverick Vinales, 0.165 δευτερόλεπτα πίσω από τον ΜΜ93 και τρίτος ο Brad Binder, 0.205 πίσω από τον Marc. Είχαμε έτσι 3 διαφορετικούς κατασκευαστές στο άτυπο βάθρο των FP1: Ducati, Aprilia και KTM. Ταχύτερος αναβάτης ιαπωνικής εταιρείας ήταν ο Alex Rins με τη Yamaha στην 7η θέση, ενώ ταχύτερος αναβάτης από τη Honda ο Joan Mir στην 10η θέση.

Αμέσως μετά τα FP1 είχαμε και δοκιμαστικά εκκινήσεων, με τους αναβάτες να στήνονται στην ευθεία της εκκίνησης και να τελειοποιούν την τεχνική τους.

 

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ
1 93M. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 01:40.484  
2 12M. Viñales Aprilia Racing 01:40.649 +0.165 / +0.165
3 33B. Binder Red Bull KTM Factory Racing 01:40.689 +0.205 / +0.040
4 43J. Miller Red Bull KTM Factory Racing 01:40.840 +0.356 / +0.151
5 21F. Morbidelli Prima Pramac Racing 01:40.861 +0.377 / +0.021
6 89J. Martin Prima Pramac Racing 01:40.906 +0.422 / +0.045
7 42A. Rins Monster Energy Yamaha MotoGP™ 01:40.934 +0.450 / +0.028
8 88M. Oliveira Trackhouse Racing 01:41.107 +0.623 / +0.173
9 73A. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 01:41.119 +0.635 / +0.012
10 36J. Mir Repsol Honda Team 01:41.190 +0.706 / +0.071
11 20F. Quartararo Monster Energy Yamaha MotoGP™ 01:41.242 +0.758 / +0.052
12 49F. Di Giannantonio Pertamina Enduro VR46 Racing Team 01:41.277 +0.793 / +0.035
13 1F. Bagnaia Ducati Lenovo Team 01:41.289 +0.805 / +0.012
14 37A. Fernandez Red Bull GASGAS Tech3 01:41.531 +1.047 / +0.242
15 31P. Acosta Red Bull GASGAS Tech3 01:41.606 +1.122 / +0.075
16 5J. Zarco LCR Honda 01:41.672 +1.188 / +0.066
17 25R. Fernandez Trackhouse Racing 01:41.687 +1.203 / +0.015
18 72M. Bezzecchi Pertamina Enduro VR46 Racing Team 01:41.715 +1.231 / +0.028
19 23E. Bastianini Ducati Lenovo Team 01:41.728 +1.244 / +0.013
20 41A. Espargaro Aprilia Racing 01:41.784 +1.300 / +0.056
21 10L. Marini Repsol Honda Team 01:41.977 +1.493 / +0.193
22 30T. Nakagami LCR Honda 01:42.082 +1.598 / +0.105

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.