MotoGP 2025, 9ος γύρος Mugello - M.Marquez για την 93η νίκη της καριέρας του

Επική μάχη μεταξύ Μ.Marquez, F.Bagnaia και A.Marquez στους 10 πρώτους γύρους!
Marc Marquez Mugello 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

22/6/2025

Σε έναν φανταστικό αγώνα στους πρώτους 12 γύρους ο M.Marquez κατάφερε τελικά να επιβληθεί του αδερφού του και ενός ψυχωμένου Bagnaia για να πάρει την 93η νίκη της καριέρας του στον εντός έδρας αγώνα για την Ducati, εκεί όπου πήρε και την πρώτη πριν από 15 ολόκληρα χρόνια στα GP125!

Ο M.Marquez είχε πολύ καλή εκκίνηση στον κυρίως αγώνα ωστόσο πολύ δυνατά ξεκίνησε και ο Bagnaia που τον πίεσε αμέσως από την αρχή και έδειξε διάθεση να κάνει το καλύτερο δυνατό. Οι δυο τους ακολουθούμενοι από τον Alex Marquez άλλαζαν θέσεις στην κορυφή ξεσηκώνοντας το πλήθος κάθε φορά που ο Ιταλός περνούσε τον ομόσταυλό του πέφτοντας πάνω του μάλιστα στην αρχή του τρίτου γύρου, ευτυχώς χωρίς συνέπεια για κανένα από τους δύο!

Αυτή η μικρή σύγκρουση κόστισε και μία θέση στον Bagnaia που οδηγούσε στο όριο και πέρα από αυτό με τον A.Marquez να το περνά και να παίρνει τη θέση του πίσω από το αδερφό του κάτι που δεν κράτησε πολύ αφού στο τέλος της ευθείας πέρασε τόσο αυτόν όσο και τον Marc βγάζοντας ψυχή πρωταθλητή! Μάλιστα ο Ιταλός είχε αργότερα και ένα μεγάλο γλίστρημα και κατάφερε να το σώσει "Marquez style" δίνοντας έτσι συνέχεια σε μια φανταστική αναμέτρηση!

Την τριάδα της Ducati ακολουθήσε σε κοντινή απόσταση ο Franco Morbidelli και ο Maverick Vignales με Di Gianantonio και Acosta στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα.

Στον 6ο γύρο και με τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες του Borgo Panigale να τρώγονται την κίνηση του έκανε ο A.Marquez περνώντας μπροστά από τον δεύτερο Bagnaia και με τον Marc τρίτο, που γρήγορα πέρασε και αυτός τον Ιταλό.

Στον 9ο γύρο ο M.Marquez πήρε την πρωτοπορία με τον Bagnaia να μένει λίγο πίσω και τον Vinales που πάλευε με τον Morbideli να πέφτει έπειτα από επαφή με τον Ιταλό που μπήκε απρόσεκτα από την εσωτερική και δεν έδωσε χώρο στον αναβάτη της KTM -πήρε long lap πέναλτι για αυτή του την ενέργεια.

Στον 10ο γύρο τα δύο αδέρφια είχαν ανοίξει μια διαφορά επτά δεκάτων από τον δις παγκόσμιο πρωταθλητή, με τον Marc να βρίσκεται πάνω από τέσσερα δέκατα μπροστά από τον Alex και τον Jack Miller να μπαίνει στα πιτ και να εγκαταλείπει τον αγώνα.

Στον 12ο γύρο είχαμε τον Digia 4ο με τον Bezzechi πίσω του, τον Morbidelli στην 6η θέση μπροστά από τον R.Fernandez, τους Acosta Binder να ακολουθούν και τον Quartararo να κλείνει την δεκάδα βρισκόμενος μακριά από τις επιδόσεις του στους προηγούμενους γύρους.

Μπροστά ο M.Marquez ήλεγχε πλέον τον αγώνα με τη διαφορά να βρίσκεται στο δευτερόλεπτο -και να αυξάνεται όσο περνούσαν οι γύροι- με τον Alex να έχει πίσω του το Bagnaia που έδειχνε να μην εγκαταλείπει τη μάχη για κάτι καλύτερο από την τρίτη θέση. Πίσω του ο di Gianantonio σε σχετική απόσταση με τον Bezzecchi στην πέμπτη θέση, 6ο τον Moorbidelli και τους Binder και Acosta να μάχονται μεταξύ τους πίσω του.

Ο di Gianantonio με ένα σερί πολύ καλών γύρων κατάλαβε ότι μπορεί να απειλήσει τον Bagnaia και να κάνει δικό του το τρίτο σκαλί του βάθρου και από τον 17ο γύρο και μετά άρχισε να καταστρώνει τα σχέδιά του. Το κατάφερε στον 21ο γύρο, με μια εξαιρετική κίνηση στον δις παγκόσμιο πρωταθλητή και ήταν αυτός που γιόρτασε μπροστά στο κοινό της πατρίδας του αφήνοντας τον Bagnaia στην τέταρτη θέση.

Την πρώτη πεντάδα έκλεισε ο Bezzecchi με την εργοστασιακή Aprilia αφήνοτνας πολύ πίσω του τον δις τιμωρημένο Morbidelli με τον R. Frenandez στην 7η θέση. 

Στην 8η και 9η θέση τα δύο ΚΤΜ των Acosta και Binder, ενώ την πρώτη δεκάδα έκλεισε ο εξαιρετικός Ai Ogura που ξεκίνησε από την προτελευταία θέση!

Με ρεκόρ θεατών στο Mugello και ταχύτερο γύρο, pole, νίκη στον Sprint αλλά και στον κυρίως αγώνα ο Marquez που έδωσε στην Ducati μια νίκη μέσα στην Ιταλία προηγείται τώρα στο πρωτάθλημα με 270 βαθμούς, 40 μπροστά από τον Alex που βρίσκεται στους 230. Στην τρίτη θέση ο Pecco με 160 με τον Morbidelli 4oμ με 128 και τον φανταστικό σήμερα Di Giannantonio να κλείνει την πρώτη πεντάδα με 120 βαθμούς.

 

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

Διαφορά

1

Marc MARQUEZ

Ducati Lenovo Team

41'09.214

 

2

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

41'11.156

1.942

3

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

41'11.350

2.136

4

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

41'14.295

5.081

5

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

41'18.543

9.329

6

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

41'26.080

16.866

7

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

41'27.740

18.526

8

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

41'28.563

19.349

9

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

41'28.591

19.377

10

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP Team

41'31.157

21.943

11

Joan MIR

Honda HRC Castrol

41'32.091

22.877

12

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

41'34.792

25.578

13

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

41'35.337

26.123

14

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

41'35.344

26.130

15

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

41'37.369

28.155

16

Takaaki NAKAGAMI

Honda HRC Castrol

41'42.324

33.110

17

Lorenzo SAVADORI

Aprilia Racing

41'50.114

40.900

18

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

42'19.289

1'10.075

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.