MotoGP 2025, 9ος γύρος Mugello, Sprint - Νίκη για M.Marquez με Α.Marquez και F.Bagnaia πίσω του!

Καταστροφική εκκίνηση για το Ισπανό και εκπληκτικό "comeback"!
Marc MArquez Mugello 2025 Sprint
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

21/6/2025

Με μια εμφατική εμφάνιση ο M.Marquez πήρε την πρώτη του νίκη στο Mugello έπειτα από μία και πλέον 10ετία σε έναν αγώνα που ξεκίνησε επεισοδιακά για τον ίδιο.

Παίρνοντας την 100η pole της καριέρας του ο M.Marquez ξεκινούσε από την καλύτερη δυνατή θέση για να κερδίσει το Sprint. Ωστόσο ο αγώνας ξεκίνησε καταστροφικά για τον ίδιο που αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα λίγα δευτερόλεπτα πριν την εκκίνηση και αυτό φάνηκε και έπειτα δεν ήταν συγκεντρωμένος όταν έσβησαν τα φώτα -έπιασε τα κλιπόν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή!- χάνοντας πέντε θέσεις μέχρι την πρώτη στροφή, με τον F.Bagnaia να στρίβει πρώτος μπροστά στο κοινό της πατρίδας του, έχοντας πίσω του τον Alex Marquez και τον Fabio Quartararo!

Έπειτα όμως ο Ισπανός έβαλε το κεφάλι κάτω και ανέκτησε έδαφος πολύ γρήγορα περνώντας και τον Γάλλο στις πρώτες στροφές του πρώτου γύρου για να κολλήσει πίσω από τον αδερφό του με τους τρεις αναβάτες της Ducati να μάχονται σώμα με σώμα στον πρώτο γύρο και τον Alex να πέρνει προσωρινά τα ηνία στην αρχή του δεύτερου με τον Bagnaia πίσω του που έχασε σύντομα τη δεύτερη θέση από τον αποφασισμένο Μ.Marquez!

O Alex έδειξε ότι μπορεί να μείνει μπροστά από τον αδερφό του στην αρχή του δεύτερου γύρου φτιάχοντας και μια μικρή διαφορά, όμως ο Marc που ήδη είχε ανακτήσει την ψυχραιμία του μετά την επεισοδιακή εκκίνηση, εξάλειψε την διαφορά πυο τους χώριζε στον τρίτο γύρο και με την αρχή του 4ου, στο τέλος της μεγάλης ευθείας πέρασε τον Alex και δεν ξανακοίταξε πίσω του.

Ο Quartararo που βρέθηκε πίσω από τους τρεις πρώτους και προσπάθησε να μείνει εκεί έχοντας στην πλάτη του τον M.Vinales και τον P.Acosta (έπεσε στον δεύτερο γύρο) και τους δύο αναβάτες της VR46. Ωστόσο φάνηκε πολύ γρήγορα ότι δεν είναι δυνατό να γίνει με τον Γάλλο να μην έχει την σταθερότητα που επέδειξε στους προηγούμενους Sprint. Ο πρώτος που τον πέρασε ήταν ο Vinales στο τέλος του 4ου γύρου με τον di Giannantonio που τον ακολουθούσε να κάνει την κίνησή του στην αρχή του 5ου όπως έκανε και ο Morbidelli λίγο αργότερα, ενώ στον 6ο γύρο, ερχόμενος από πίσω, ο Bezzechi πέρασε τον Γάλλο και τον Morbidelli και έβαλε στον στόχο του και τον di Giannantonio. O Quartararo συνέχισε να χάνει θέσεις καθώς τον πέρασε και ο R.Fernandez για να τον ρίξει στην 9η θέση.

Μπροστά ο M.Marquez έλεγχε τον ρυθμό ανοίγοντας ελαφρώς την διαφορά του από τον Alex με τους δυο τους να απομακρύνονται περαιτέρω από τον Bagnaia που δεν μπόρεσε να ακολουθήσει έπειτα από τις μάχες στον πρώτο γύρο και ένα γύρο πριν το τέλος η θέση του Ιταλού απειλούνταν και από τον Maverick Vinales, ο οποίος συμβιβάστηκε τελικά με την τέταρτη θέση!

Έτσι ο M.Marquez έφτασε σε μια εύκολη νίκη, για όποιον δεν είδε την επεισοδιακή εκκίνηση του Sprint, με τον Alex δεύτερο και τον Bagnaia τρίτο. Έσπασε παράλληλα και το αρνητικό σερί που μετρούσε από το 2014, όταν και πήρε την τελευταία του νίκη στο Mugello ενώ έβαλε τέλος στο σερί νικών του Bagnaia που ήθελε μια τέταρτη νίκη μπροστά στο κοινό της πατρίδας του.

1

M. Marquez

Ducati Lenovo Team

19:31.416

 
 

2

 

 A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1.441

 
 
 
 

3

 

 F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

2.561

 
 
 
 

4

 

 M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

3.099

 
 
 
 

5

 F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

4.139

 
 
 
 

6

 

 M. Bezzecchi

Aprilia Racing

6.391

 
 
 
 

7

F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

7.631

 
 
 
 

8

R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

8.926

 
 
 
 

9

 

 F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

10.361

 
 
 
 

10

 F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

11.096

 
 
 
 

11

 

E. Bastianini 

Red Bull KTM Tech3

11.870

 
 
 
 

12

A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

12.930

 
 
 
 

13

M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

13.916

 
 
 
 

14

J. Mir

Honda HRC Castrol

15.460

 
 
 
 

15

T. Nakagami

Honda HRC Castrol

17.038

 
 
 
 

16

J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

20.031

 
 
 
 

17

L. Savadori

Aprilia Racing

20.729

 
 
 
 

18

A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

24.661

 
 
 
 

19

S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+31.53

 
 
 
 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.