MotoGP 2025, Emilia Romagna GP, FP1 - O Marc Marquez ξεκινά καλύτερα απ’ όλους

Ελάχιστα πιο πίσω ο Jorge Martin, 4ος ο Bagnia - Τέσσερα Ducati μπροστά
Marc Marquez
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/9/2024

Για δεύτερη φορά στη σεζόν του 2024, το MotoGP επιστρέφει στην ιταλική πίστα του Misano, με τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά να διεξάγονται αρχικά σε μια πίστα με αρκετά υγρά σημεία από την βροχή της Πέμπτης, που σταδιακά στέγνωσε εντελώς. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Marc Marquez, που συνέχιζε να βελτιώνει τον χρόνο του ακόμα και μετά την πτώση της καρό σημαίας. Στο κατόπι του βρέθηκε ο Jorge Martin, με τον Bagnaia 4o.

Η δυνατή βροχή το προηγούμενο βράδυ έχει αφήσει την πίστα του Misano μισό-βρεγμένη, όμως ο ήλιος έχει κάνει την εμφάνισή του, όπως και ένα καλοδεχούμενο αεράκι που θα βοηθήσει να στεγνώσει σιγά-σιγά η άσφαλτος.

Με τις εξαιρετικές εμφανίσεις του τους τελευταίους γύρους, ο Marc Marquez έχει ανέβει στην 3η θέση της βαθμολογίας με 259 βαθμούς, πίσω από τους Jorge Martin (312 βαθμοί) και Pecco Bagnaia (305 βαθμοί). Στη συνέντευξη τύπου της Πέμπτης ο MM93 εμφανίστηκε ψύχραιμος και συγκρατημένος, δηλώνοντας πως έχει ήδη πετύχει τους στόχους που είχε βάλει για το 2024, και οτιδήποτε άλλο καταφέρει θα είναι bonus.

Στην αρχή των FP1 οι περισσότεροι αναβάτες παραμένουν στα pits, χωρίς ιδιαίτερη βιασύνη να βγουν στη μισοβρεγμένη άσφαλτο, με τον Pedro Acosta να γράφει τον πρώτο χρόνο (1:46.177), οδηγώντας μεν με slick ελαστικά αλλά ιδιαίτερα συντηρητικά και αναγνωριστικά. Θυμίζουμε πως το ρεκόρ γύρου στην πίστα του San Marino κατέχει ο Pecco Bagnaia με 1:30.304, ρεκόρ που σημείωσε φέτος, στην προηγούμενη επίσκεψη του MotoGP στην πίστα.

Acosta

Στην πίστα, μετά από 6 λεπτά μόνο οι Acosta και Binder έχουν γράψει χρόνους στην πίστα, με τον Νοτιοαφρικανό αναβάτη της KTM να έχει περάσει εκείνος πρώτος με 1:42.959, οδηγώντας επίσης αναγνωριστικά και χαλαρά, με μαλακό μπροστινό ελαστικό και μεσαίο πίσω.

Κι οι υπόλοιποι; Περιμένουν υπομονετικά στα pits για να βελτιωθούν οι συνθήκες. Εντωμεταξύ ο Binder ρίχνει δραματικά τον χρόνο του, "γράφοντας" 1:38.177.

Δέκα λεπτά έχουν περάσει από την έναρξη των FP1, και ο αναβάτης με το #33 παραμένει μόνος στην πίστα -ρίχνοντας κι άλλο τον χρόνο του, στο 1:37.287-, με τον Acosta να έχει βγει στα pits να κάνει παρέα στους άλλους.

Επόμενος "γενναίος" είναι ο Marco Bezzecchi που ξεκινά να γυρίζει στην πίστα η οποία όπως φαίνεται στεγνώνει -αργά αλλά σταθερά-, με τα σύννεφα να παραμένουν απειλητικά στον ουρανό. H μέγιστη θερμοκρασία για σήμερα θα είναι αρκετά χαμηλή στους 21 βαθμούς Κελσίου, ενώ η πρόβλεψη του καιρού κάνει λόγο για πιθανή βροχή το μεσημέρι.

Μισή ώρα απομένει για το τέλος των FP1, και οι αναβάτες παραμένουν στα pits. Ο Binder έχει βελτιώσει κι άλλο τον χρόνο του, στο 1:34.673, με τον Bez να βρίσκεται στο 1:36.

Η κάμερα επιστρέφει στα pits, όπου βλέπουμε τη μοτοσυκλέτα του Pecco Bagnaia με αυτοκόλλητο "Ciao Luca" για τον Luca Salvadori που σκοτώθηκε πρόσφατα σε αγωνιστικό δυστύχημα με μοτοσυκλέτα.

Τα λεπτά κυλούν, και ελάχιστοι είναι οι αναβάτες που γράφουν χρόνο. Είκοσι πέντε λεπτά απομένουν, και μόλις 5 αναβάτες έχουν γράψει χρόνους, με ταχύτερο τον Binder στο 1:33.843.

Pecco Bagnaia

Πρώτος από τους 3 προπορευόμενους αναβάτες στη γενική μπαίνει ο Bagnaia, με 22 λεπτά να απομένουν για την ολοκλήρωση των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών, ενώ λίγο μετά στην πίστα -που πλέον έχει στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό- μπαίνει και ο Bastianini.

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, και οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει μέσα και πιέζουν, με την πίστα να είναι σχεδόν εντελώς στεγνή.

Στην κορυφή βρίσκεται ο Pedro Acosta με 1:32.750, με δεύτερο τον Martin, τρίτο τον Quartararo, τέταρτο τον Marc Marquez και πέμπτο τον Di Giannantonio.

Κλασικά ο Bagnaia έχει ξεκινήσει σε χαλαρό ρυθμό, και βρίσκεται μόλις 16ος.

Martin

Πέντε λεπτά πριν τελειώσουν τα FP1, και ο Martin έχει περάσει πρώτος με 1:32.260, ενώ οι χρόνοι συνεχίζουν να πέφτουν, με τους Martin, Marquez και Acosta να πρωταγωνιστούν για την ώρα.

Δυο λεπτά πριν το τέλος, ο Bagnaia κάνει το... καθήκον του, για να περάσει 4ος στους χρόνους, μισό δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο Martin.

Ένα δευτερόλεπτο πριν πέσει η καρό σημαία, ο Marc Marquez γράφει τον ταχύτερο χρόνο με 1:32.120 και συνεχίζει να γυρίζει ταχύτερα, για να βελτιώσει τον δικό του χρόνο στο 1:32.082, και να δώσει πρωταγωνιστικό στίγμα με το καλημέρα για έναν ακόμα γύρο.

Τα FP1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Marc Marquez, Ducati, 1:32.082

2. Jorge Martin, Ducati +0,063

3. Franco Morbidelli, Ducati +0.186

4. Francesco Bagnaia, Ducati +0.291

5. Maverick Vinales, Aprilia +0409

6. Alex Marquez, Ducati +464

7. Pedro Acosta, GASGAS +0.536

8. Brad Binder, KTM +0.576

9. Fabio Quartararo, Yamaha +0.659

10. Miguel Oliveira, Aprilia +666

Σειρά έχουν τώρα τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά το απόγευμα της Παρασκευής, ενώ ο καιρός αναμένεται καλός χωρίς βροχή για Σάββατο και Κυριακή.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.