MotoGP 2026 Ταϊλάνδη: Θρίαμβος Aprilia στο Buriram - Bezzecchi πρώτος με τέσσερις RS-GP στην πεντάδα

Εντυπωσιακό ξεκίνημα Aprilia - Έτοιμη για μάχη τίτλου
Aprilia
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/3/2026

Το πρώτο Grand Prix του 2026 στο Buriram αποδείχθηκε ιδανικό για την Aprilia, που πανηγύρισε τη νίκη με τον Marco Bezzecchi και τοποθέτησε και τις τέσσερις μοτοσυκλέτες της μέσα στην πρώτη πεντάδα, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία της στα MotoGP.

Η σεζόν 2026 των MotoGP ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την Aprilia, η οποία έφυγε από το Grand Prix Ταϊλάνδης με μια ιστορική επίδοση και σαφές μήνυμα προς τον ανταγωνισμό ότι φέτος σκοπεύει να διεκδικήσει τον τίτλο μέχρι τέλους.

Ο Marco Bezzecchi χάρισε στην εταιρεία του Noale τη νίκη στον κυριακάτικο αγώνα, συνεχίζοντας το εντυπωσιακό του σερί από το τέλος της περασμένης χρονιάς. Με τις επιτυχίες σε Portimao και Valencia το 2025, ο Ιταλός έφτασε πλέον τις τρεις συνεχόμενες νίκες στα MotoGP, μια ακόμη πρωτιά για αναβάτη της Aprilia.

Παράλληλα, ο Bezzecchi έφτασε τις τέσσερις νίκες με την Aprilia στα MotoGP, ξεπερνώντας τον Aleix Espargaro και γίνεται έτσι ο πιο επιτυχημένος αναβάτης της εταιρείας στην κορυφαία κατηγορία.

Ιστορικό αποτέλεσμα για την Aprilia

Το Grand Prix της Ταϊλάνδης έφερε και μια ακόμα ιστορική επίδοση για την ιταλική ομάδα. Και οι τέσσερις αναβάτες που χρησιμοποιούν την RS-GP τερμάτισαν μέσα στην πρώτη πεντάδα:

Marco Bezzecchi - 1η θέση
Raul Fernandez - 3η θέση
Jorge Martin - 4η θέση
Ai Ogura - 5η θέση

Πρόκειται για την πρώτη φορά στα MotoGP που τέσσερις Aprilia τερματίζουν μέσα στο Top-5 σε αγώνα.

Ο Raul Fernandez συνέχισε την ανοδική του πορεία, κατακτώντας την τρίτη θέση και σημειώνοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του δύο συνεχόμενα βάθρα στην κατηγορία. Ο Jorge Martin, παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024, έδειξε επίσης ιδιαίτερα ανταγωνιστικός, επιστρέφοντας δυνατός παρά τις επεμβάσεις που είχε υποστεί τον χειμώνα. Η τέταρτη θέση του ισοφαρίζει το καλύτερό του αποτέλεσμα με την εργοστασιακή Aprilia.

Από την πλευρά του Trackhouse MotoGP, ο rookie Ai Ogura ολοκλήρωσε τον αγώνα στην πέμπτη θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι τώρα παρουσίας του στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ducati δέχεται το πρώτο πλήγμα

Η κυριαρχία της Aprilia στο Buriram είχε και ένα ακόμη αποτέλεσμα, τερματίστηκε το απίστευτο σερί 88 συνεχόμενων βάθρων της Ducati στα MotoGP. Για πρώτη φορά από το Grand Prix Ευρώπης το 2020, καμία Ducati δεν κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη πεντάδα.

Ο καλύτερος αναβάτης της ιταλικής εταιρείας ήταν ο Fabio Di Giannantonio της ομάδας VR46, που τερμάτισε έκτος.

Παρότι το αποτέλεσμα αποτέλεσε πλήγμα για τους πρωταθλητές, λίγοι πιστεύουν ότι η Ducati θα μείνει πίσω για πολύ, ειδικά με ένα τόσο ισχυρό ρόστερ αναβατών.

Acosta και KTM στην κορυφή του πρωταθλήματος

Παρά τη νίκη της Aprilia, επικεφαλής της βαθμολογίας μετά τον πρώτο αγώνα βρίσκεται ο Pedro Acosta με την KTM. Ο Ισπανός κατέκτησε τη νίκη στο Sprint και τη δεύτερη θέση στον αγώνα της Κυριακής, φεύγοντας από την Ταϊλάνδη ως πρωτοπόρος του πρωταθλήματος.

Στη βαθμολογία προηγείται ο Pedro Acosta, πίσω του βρίσκεται ο Marco Bezzecchi με απόσταση 7 βαθμών και ακολουθεί ο Raul Fernandez άλλους 9 βαθμούς μακριά, με τους Martin και Ogura να συμπληρώνουν την πρώτη πεντάδα.

H αρχή μιας μαχητικής σεζόν

Παρότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για συμπεράσματα, το ξεκίνημα της χρονιάς δείχνει ότι η μάχη για τον τίτλο θα είναι τριπλή. Η Aprilia εμφανίζεται ισχυρότερη από ποτέ, η KTM δείχνει ικανή να διεκδικήσει νίκες, ενώ η Ducati παραμένει ο βασικός αντίπαλος παρά το δύσκολο πρώτο Grand Prix.

Με 21 αγώνες να απομένουν και επόμενη στάση τη Βραζιλία, η σεζόν 2026 προμηνύεται μία από τις πιο συναρπαστικές των τελευταίων ετών στα MotoGP.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.