MotoGP: 349 πτώσεις αυτή τη σεζόν – Ο φετινός πρωταθλητής!

Υπήρξε μία καλή συγκομιδή φέτος από πλευράς πτώσεων
motogp
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/11/2025

Αν νομίζετε ότι ο δείκτης πτώσεων των αναβατών δεν είναι σημαντικός, κάνετε λάθος, καθώς οι ομάδες δίνουν ιδιαίτερη σημαία στις πτώσεις που έχει ο κάθε αναβάτης, αφού κάθε μία από αυτές μπορεί να κοστίσουν μεταξύ 15.000 και 100.000 ευρώ!

Οι πτώσεις είναι και “μέρος” της δουλειάς των αναβατών του MotoGP και των μικρότερων κατηγοριών, καθώς είναι μία κατάσταση που εν μέρει δεν μπορούν να αποφύγουν, οδηγώντας συνεχώς στο όριο. Ευτυχώς, η πλειονότητα των πτώσεων είναι ελαφρές και χωρίς σημαντικές συνέπειες.

Στον τελευταίο γύρο της σεζόν στην Βαλένθια σημειώθηκαν συνολικά 36 πτώσεις, 16 από τις οποίες την Παρασκευή (3 στη Moto3, 8 στη Moto2 και 5 στο MotoGP). Την Κυριακή στους αγώνες έπεσαν δώδεκα αναβάτες: τρεις στη Moto3, πέντε στη Moto2 και τέσσερις στο MotoGP.

Μάλιστα οι 36 πτώσεις που σημειώθηκαν στην Βαλένθια δεν είναι στο πάνω όριο των πτώσεων που σημειώνονται σε κάθε γύρο. Οι περισσότεροι αναβάτες έπεσαν φέτος στο Le Mans, καθώς σημειώθηκαν συνολικά 70 πτώσεις κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου!

Το Σαββατοκύριακο στο Assen είχε συνολικά 64 πτώσεις. Ακολουθούν η Mandalika (58) και το Austin (58). Οι λιγότερες πτώσεις σημειώθηκαν στο Κατάρ και την Aragon με 27 πτώσεις, ακολουθούμενες από το Mugello (29).

Συνολικά τη σεζόν 2025 καταγράφηκαν 349 πτώσεις στο MotoGP, σε όλες τις κατηγορίες. Οι περισσότερες πτώσεις από το 2019, που έχουμε στατιστικά στοιχεία, σημειώθηκαν το 2022 με 1106, ακολουθούμενο από το 2023 με 1009 πτώσεις.

Zarco

Ο βασιλιάς των πτώσεων στο φετινό MotoGP είναι ο Johann Zarco που είχε 28 πτώσεις, με τον Jack Miller να έχει 25 και να ακολουθούν Alex Marquez και Franco Morbidelli με 23. Τον χαμηλότερο αριθμό πτώσεων σημείωσε ο Luca Marini, με μόλις τρεις πτώσεις, με τον Fabio Di Giannantonio και τον Maverick Vinales να σημειώνει μόλις πέντε.

Εντύπωση προκαλεί και η απουσία του Joan Mir από την κορυφή της λίστας των αναβατών με τις περισσότερες πτώσεις, και ο μόνος λόγος είναι γιατί τις περισσότερες φορές δεν φταίει και τον ρίχνουν άλλοι αναβάτες ενώ στα μέσα της σεζόν φιγούραρε στην κορυφή της λίστας μαζί με τον “φετινό πρωταθλητή” Johann Zarco.

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!