MotoGP: Alex Rins και Suzuki υπέγραψαν έως και το 2022!

Περίεργη η χρονική συγκυρία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/4/2020

Ο Alex Rins και η Suzuki συμφώνησαν να παραμείνουν μαζί για άλλα δύο χρόνια, έως και το 2022, σε μία απόφαση που ήταν αναμενόμενη από την στιγμή που είχαμε γράψει τον περασμένο Φεβρουάριο πως είχαν έρθει σε συμφωνία. Απλά έρχεται σε περίεργη χρονική στιγμή η επίσημη ανακοίνωση, όταν κανείς δεν ξέρει αν θα δούμε φέτος αγώνες.

Κανονικά τώρα έπρεπε να διανύουμε την κορύφωση του silly season, της περιόδου δηλαδή που ακούγονται ένα σωρό αρλούμπες και θεωρίες γιατί τα συμβόλαια όλων είναι στον αέρα και λήγουν ταυτόχρονα. Πράγμα που σημαίνει πως κάθε ένας εξερευνά κάθε πιθανότητα και ευκαιρία που έχει. Τώρα θα έπρεπε ο Rossi να αποφασίζει αν θα παραμείνει στην ενεργό δράση για παράδειγμα, και η silly season είναι το τελευταίο από τα πράγματα που χάθηκαν φέτος.

Η Suzuki και ο Rins, με καραντίνα ή χωρίς κρατούν το χρονοδιάγραμμα σταθερό. Θα ήταν απίθανο να χωρίσουν φέτος οι δρόμοι τους. Η Suzuki για πρώτη φορά μετά τον Vinales έχει έναν αναβάτη που μπορεί να την φέρει στην πρώτη θέση, και παρόλο που ο Rins έχασε μερικούς πόντους στα μάτια του κόσμου, μην μπορώντας να καμουφλάρει επαρκώς το αλλοπρόσαλλο του χαρακτήρα του μέσα στο 2019, εν τούτοις παραμένει η καλύτερη λύση, τιμής / απόδοσης για την Suzuki.

Από την δική του πλευρά η Suzuki μπορεί να του προσφέρει ένα άκρως εργοστασιακό περιβάλλον, και μία μοτοσυκλέτα που υστερεί κάθε χρόνο και λιγότερο απέναντι στους υπόλοιπους Ιάπωνες.

Αντίστοιχα αυτό ισχύει και για τον Mir που έδειξε από την μέση της χρονιάς περισσότερο, πως όλο αυτό που είχε δείξει στα μικρά, μπορεί να έρθει αρκετά γρήγορα και στα MotoGP.

Το έχουμε από τώρα βέβαιο, όπως ήταν και με τον Rins, πως σύντομα η Suzuki θα ανανεώσει και με τον Mir.

Ο Davide Brivio δήλωσε πως η επέκταση της σχέσης τους, έτσι την ονόμασε, σε έξι πλέον χρόνια, είναι κάτι που τους κάνει πολύ χαρούμενους και η σταθερότητα αυτή είναι πολύ θετική για την εξέλιξη όλων. Είπε ξεκάθαρα αυτό που λέγαμε και πιο πάνω, πως η συμφωνία αυτή έχει ολοκληρωθεί μήνες τώρα και απλά ήρθε η ώρα να την ανακοινώσουν. Η συνέχεια της δήλωσής του, είναι επίσης ενδιαφέρουσα, πως η προσπάθειά τους είναι να κρατήσουν όλη την ομάδα όπως έχει, πράγμα που μας οδηγεί στον Mir.

Ίσως, με βάση τα λεγόμενα του Brivio, μία συμφωνία με τον Mir να είναι πράγματι στα σκαριά και θα ήταν περίεργο να την ανακοινώσουν χωρίς επίσημα να έχει επεκταθεί το συμβόλαιο του Rins.

Ο Rins δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας: «Η ευχή μου ήταν να συνεχίσω με την Suzuki και επιτέλους αυτό έγινε. Πιστεύω πως έχουμε ένα σύνολο που μπορεί να κερδίσει, εγώ έχω την επιθυμία να κερδίσω, οπότε ταιριάζουμε πλήρως. Είναι το καλύτερο για εμένα και δουλεύουμε σκληρά για να έχουμε μεγάλα αποτελέσματα. Πάντα πίστευα στην ομάδα και για αυτό το λόγο ήταν εύκολο να κάνουμε το πρώτο βήμα πολύ νωρίς. Μετά πήραμε λίγο χρόνο για να ολοκληρώσουμε τις λεπτομέρειες και να ακολουθήσουμε όλες τις εσωτερικές διαδικασίες.

Τώρα πρέπει να δούμε τι θα γίνει με την φετινή σεζόν, είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε στο μέγιστο βαθμό, όπως φάνηκε και από τις προγραμματισμένες δοκιμές. Αυτή την στιγμή βέβαια όλος ο κόσμος αντιμετωπίζει μία αναπάντεχη κατάσταση που λίγο – πολύ επηρεάζει όλες τις χώρες και πρέπει να έχουμε υπομονή να δούμε πως θα εξελιχθεί. Θα είμαστε έτοιμοι για όταν κληθούμε να ξεκινήσουμε να αγωνιζόμαστε, όποτε κι αν είναι αυτό. Η Dorna κάνει ό,τι μπορεί για να μας επιτρέψει να αγωνιστούμε αλλά προφανώς και δίνουν προτεραιότητα σε αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία, την ασφάλεια και την υγεία του κόσμου. Μπορούμε μόνο να παραμείνουμε έτοιμοι και να περιμένουμε να μας πουν πότε θα ξεκινήσουμε και ως τότε επικεντρωνόμαστε στην προπόνηση».

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.