MotoGP: Το άλμα στην Moto3 μέσα από τα δεδομένα της τηλεμετρίας!

Φρένο και γκάζι στον αέρα για να διατηρηθεί η πτήση…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2018

Μετά την περιγραφή του Kornfeil για το πώς πήρε την απόφαση να κάνει το άλμα και το τι ακριβώς συνέβη, όπως και τις… συνέπειες που είχε για τον υπόλοιπο αγώνα, δίνεται συνέχεια σε αυτή την ιστορία από την πλευρά του αρχηγού της ομάδας ο οποίος εμφανίζει τα δεδομένα της τηλεμετρίας εκείνης της στιγμής, εξηγώντας κάθε δευτερόλεπτο μέσα από την οπτική των αριθμών.

Οι βασικές κινήσεις που έκανε ο Jakub Kornfeil μέσα από την MX εμπειρία του και κατάφερε να γλιτώσει τόσο την απογείωση, όσο και την προσγείωση, είναι πως άνοιξε γκάζι πάνω στο μηχανάκι του Bastianini και πάτησε πίσω φρένο στην κορυφή του άλματος που έφτασε τα 13.1 μέτρα.. Η ανάλυση της τηλεμετρίας αποκαλύπτει με νούμερα αυτά που έχουμε δει.

Σε περίπτωση που χάσατε το στιγμιότυπο που έχει γίνει viral, θα βρείτε εδώ το video που δείχνει το περιστατικό από κάθε γωνία. Καθώς και την περιγραφή του Kornfeil:

MotoGP Le Mans: Ο Kornfeil περιγράφει το MX άλμα στην Moto3 [video]

Εστιάζουμε λοιπόν από την στιγμή που ο Jakub Kornfeil βλέπει την Honda του Enea Bastianini να πέφτει μπροστά του και μέσα σε ένα δέκατο του δευτερολέπτου αποφασίζει πως η μόνη σωτηρία, θα ήταν να την χρησιμοποιήσει ως άλμα, πράγμα που εκτέλεσε με απόλυτη επιτυχία και ΜΧάδικη μαεστρία.

Ο Hector Testuri, αρχηγός της ομάδας, αναλύει τις κινήσεις του Kornfeil μέσα από τα δεδομένα της τηλεμετρίας.

Εκεί που ξεκινούν όλα είναι όταν ο Kornfeil κλείνει το γκάζι, προφανώς γιατί μπροστά του έχει πέσει η Honda του Bastanini ο οποίος βρίσκεται πιο μακριά στα δεξιά του. Έχοντας σηκώσει την μοτοσυκλέτα που ήταν ελάχιστα πλαγιασμένη, πιέζει λίγο το πίσω φρένο για να κρατήσει τον εμπρός τροχό πιο ψηλά και μετά φαίνεται πως παίρνει την απόφαση για να πάει για το άλμα.

Ανοίγει το γκάζι λίγο πριν ο εμπρός τροχός βρεθεί στον αέρα, αμέσως μετά κλείνει το γκάζι, πριν το πιρούνι αποκτήσει όλη την διαδρομή του που είναι 110mm. Τότε είναι που απελευθερώνεται και ο πίσω τροχός. Μόλις η πίσω ανάρτηση βρεθεί στην μέγιστη διαδρομή της φαίνεται πως ο Kornfeil πατά λίγο το πίσω φρένο για να διατηρήσει τον εμπρός τροχό ψηλά, συνεχίζοντας το άλμα. Ελάχιστα πριν βρεθεί στο έδαφος έχει ανοίξει ήδη το γκάζι για να μην βουλιάξει μέσα στο χαλίκι, δίνοντας το χαρακτηριστικό στιγμιότυπο που στην προσγείωση η KTM σπινάρει εκτοξεύοντας χαλίκια. Ο χρόνος για όλα αυτά είναι κάτι λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα.

Σε ότι αφορά την απόσταση, από την στιγμή που ο εμπρός τροχός της KTM αποχωρίζεται την πλευρά της Honda και αρχίζει η πτήση στον αέρα, μέχρι να καθίσουν και οι δύο τροχοί στο έδαφος, η συνολική απόσταση που διανύεται είναι 13.1 μέτρα ή περίπου 9,5 μέτρα πλήρως αέρα. Γίνεται έτσι κατανοητό που σχολιάζεται ως άθλος τόσο η απογείωση, όσο και το γεγονός πως επιβίωσε της προσγείωσης, κατά την οποία έσπασε το υποπλαίσιο και ο ίδιος συνέχισε με έντονο πόνο και δυσφορία στα γεννητικά όργανα…

Πράσινο: Στροφές κινητήρα
Μπλε: Θέση γκαζιέρας
Γαλάζιο: Εμπρός ανάρτηση
Κίτρινο: Πίσω ανάρτηση
Πορτοκαλί: Ταχύτητα πίσω τροχού
Κόκκινο: Ταχύτητα εμπρός τροχού

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”