MotoGP Americas: Ο Bagnaia μεταφέρει τις ευθύνες της πτώσης του στην Ducati

«Η ομάδα πρέπει να βρει τι φταίει»
motogp_americas_race
Από το

motomag

18/4/2023

Ο Ιταλός πρωταθλητής Pecco Bagnaia μετά τη πτώση του στον αγώνα της Κυριακής, πιστεύει πως η σταθερότητα της Ducati Desmosedici GP23 μπορεί να είναι ο λόγος που εν τέλει βρέθηκε για δεύτερο αγώνα εκτός βαθμών.

Δύο εβδομάδες μετά την πτώση του ενώ βρισκόταν στη δεύτερη θέση στο βροχερό Termas de Rio Hondo, ο Bagnaia είχε μια πτώση ενώ βρισκόταν στην πρώτη θέση στο Circuit of the Americas. Φέρει ήδη το βάρος ενός αναβάτη που σημειώνει πτώσεις όταν το διακύβευμα για καλή απόδοση μεγαλώνει, ο ίδιος το έχει πει παλαιότερα τονίζοντας πως θέλει να το ανατρέψει, ωστόσο μετά από δύο πτώσεις από την κορυφή του αγώνα το βάρος αυτό από ένα παλαιότερο σημείο της καριέρας του επιστρέφει στους ώμους του. Φαίνεται όμως πως οι δηλώσεις του, δύο ξεχωριστές καθώς έχει κι αυτό την σημασία του, στις οποίες θεωρεί πως οι πτώσεις δεν είναι δικό του λάθος, δεν γίνονται για να αποτινάξει αυτό το βάρος αλλά με διάθεση να βρει πραγματικά τι φταίει.

Χαρακτηριστικά ο Bagnaia δήλωσε: "Δεν ξέρω τι συνέβη, έκανα πάρα πολλούς γύρους καθόλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου και δεν έχασα σε καμία περίπτωση πρόσφυση από τον μπροστινό τροχό. Στον αγώνα είχα γρήγορο ρυθμό αλλά χωρίς να παίρνω μεγαλύτερο ρίσκο. Μπήκα πολύ ήρεμα στη δεύτερη στροφή επειδή ήξερα ότι ήταν η πιο ολισθηρή στροφή της πίστας. Και παρόλα αυτά έπεσα".

"Είμαι πολύ θυμωμένος. Όχι με τον εαυτό μου. Γιατί είμαι 100% σίγουρος ότι δεν έφταιγα εγώ σήμερα. Στην Αργεντινή, μπορώ να το επιβεβαιώσω πως ήμουν λίγο στο όριο. Στον συγκεκριμένο αγώνα όχι".

Ο Bagnaia εξέφρασε την πεποίθηση ότι η πτώση του δεν προήλθε από κρύο μπροστινό ελαστικό, ούτε από κάποιο άλλο εξωγενή παράγοντα. "Ίσως να προτιμώ μια λιγότερο σταθερή μοτοσυκλέτα. Ίσως φιλτράρει υπερβολικά την πληροφόρηση επειδή ακριβώς είναι τόσο σταθερή. Πάντα πιστεύω πως μπορώ να κάνω τα πάντα με αυτή τη μοτοσυκλέτα, ότι είμαι ανίκητος. Όμως ίσως πρέπει να θυσιάσουμε μέρος αυτής της σταθερότητας, ώστε να μπορώ να αισθάνομαι πιο καθαρά τι κάνουν τα ελαστικά της μοτοσυκλέτας. Αν χάνω 45 βαθμούς στα δυο τελευταία σαββατοκύριακα, τότε κάτι δεν είναι τέλειο. Αυτή τη στιγμή είμαι τυχερός επειδή δυο μεγάλοι ανταγωνιστές μου για τον τίτλο δεν είναι παρόντες, όμως αυτή η τύχη σύντομα θα τελειώσει."

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!