MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Di Giannantonio σε χάος με 2 κόκκινες σημαίες! Η κατάσταση Zarco και Alex Marquez

Χειρότερα μάλλον τα πράγματα για τον Zarco!
MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Di Giannantonio σε χάος με 2 κόκκινες σημαίες! Η κατάσταση Zarco και Alex Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2026

Η επιτομή του όσα μπορούσαν να πάνε λάθος, πήγαν σήμερα για σχεδόν το μισό grid! Η καρό σημαία έμοιαζε ολοένα και πιο μακριά και η κόκκινη έγινε το σήμα κατατεθέν. Η επιμονή ήταν τελικά αυτό που χαρακτήρισε την ημέρα, όπως και ο πόνος και είναι τελικά ο Zarco εκείνος που έχει μεγαλύτερη διαδρομή αποκατάστασης, τουλάχιστον μέχρι τα δεδομένα αυτή την στιγμή, μιλώντας μέσα από το box της Gresini, όπου η πρώτη εικόνα για την υγεία του Alex Marquez είναι ευτυχώς πιο καθησυχαστική συγκριτικά με εκείνο που θα περίμενε κανείς, βλέποντας το ατύχημα!

Τραυματίστηκε ακόμη και ο σημερινός νικητής, ο Fabio Di Giannantonio όταν έπεσε από τα κομμάτια της μοτοσυκλέτας του Alex Marquez, όμως πάλεψε με τον πόνο και ανέκαμψε για να συνεχίσει και να διεκδικήσει την νίκη σε ένα τελευταίο κομμάτι του αγώνα που ήταν ακριβώς ίδιο με τον χθεσινό Sprint, δηλαδή οι αναβάτες έκαναν εκκίνηση, την τρίτη της ημέρας και έτρεξαν για 12 γύρους που μας έδωσαν τον σημερινό νικητή, εννοείται όμως αρκετά επεισοδιακά με πτώση να σημειώνεται ακόμη και στην τελευταία στροφή.

Είναι τόσο ανάποδα όλα αυτά που έγιναν σήμερα, που o Joan Mir όχι μόνο δεν έπεσε αλλά ανέβηκε και στο βάθρο στην δεύτερη μάλιστα θέση. Πίσω του στην τρίτη θέση ο Fermin Aldeguer. Ο Mir είχε το άγχος στο τέλος, πρώτα αν βρίσκεται στην δική μας πραγματικότητα και όχι σε ένα παράλληλο σύμπαν και έπειτα αν θα κρατήσει την θέση του μετά την έρευνα για την πίεση των ελαστικών του.

Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως, στην πρώτη εκκίνηση, ο Pedro Acosta που ξεκινούσε από την pole position, κράτησε και την πρώτη θέση, ενώ ο Alex Marquez και ο Raul Fernandez έπρεπε πρώτα να παλέψουν με τον Franco Morbidelli πράγμα που δεν κράτησε πολύ, αλλά πρόλαβαν να αλλάξουν θέσεις αρκετές φορές στον πρώτο γύρο. Εν τω μεταξύ, ο Morbidelli έχασε κι άλλες θέσεις από τον Jorge Martin που έκανε γρήγορη εκκίνηση και πίεζε να βρεθεί εμπρός από νωρίς για να μην αφήσει να δημιουργηθεί κενό, το ίδιο επίσης προσπάθησε και ο Johann Zarco που έμεινε στην πάλη, ενώ πιο πίσω οι Di Giannantonio, Marco Bezzecchi, Fabio Quartararo και Luca Marini έκλειναν υπόλοιπη 10άδα.

Μαχητικός ο Ai Ogura είχε σκαρφαλώσει στη 12η από τη 18η θέση στο grid και ο Pecco Bagnaia έχασε θέσεις καταλήγοντας στη 15η, την ώρα που ο Binder αναγκάστηκε να εκκινήσει από το pitlane αφού αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα στην γραμμή εκκίνησης. Την επόμενη φορά που μία KTM θα αντιμετώπιζε σήμερα τεχνικά προβλήματα, τα πράγματα θα ήταν πιο σοβαρά.

Η μάχη μεταξύ Fernandez, A. Marquez, Martin και Zarco έδινε την ευκαιρία στον Acosta να αυξήσει τη διαφορά στα επτά δέκατα στην κορυφή. Όχι όμως για πολύ. Μόλις ο Fernandez πέρασε τον Marquez στην πρώτη στροφή, σημείωσε έναν γρήγορο γύρο που του επέτρεψε να πιάσει τον Acosta και να αρχίσει να κυνηγά την πρώτη θέση στον αγώνα.

Ο αναβάτης της Trackhouse δεν άργησε να επιτεθεί στον Acosta διεκδικώντας να οδηγήσει τον αγώνα, πράγμα που τελικά κατάφερε τον 5ο γύρο. Παράλληλα ο Alex Marquez ξεκόλλησε από τον Martin και ξεκίνησε και εκείνος την προσπάθεια για μία καλύτερη θέση του βάθρου.

Κοντά σε όλους αυτούς είναι επίσης ο Zarco και ο Di Giannantonio, ενώ ο Morbidelli ανέλαβε να κρατήσει -άθελά του- τους υπόλοιπους πιο πίσω, δηλαδή τους Mir, Marini και Aldeguer. Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν για το ιταλικό δίδυμο των Bagnaia και Bezzecchi - με τον αναβάτη της Ducati να δυσκολεύεται να μπει στη 10άδα, ενώ ο αναβάτης της Aprilia έκανε ένα λάθος ανοίγοντας γραμμή που τον πήγε πίσω στην 12η θέση.

Πίσω στην κορυφή, ο Acosta έκανε επιθέσεις, ιδιαίτερα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία αλλά δεν μπόρεσε τελικά να περάσει τον Fernandez, την ίδια ώρα που ο Marquez πλησίαζε.

Τελικά σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο του αγώνα εκείνη την στιγμή και έδειξε πως μπορούσε να διεκδικήσει την νίκη. Η πίεσή του ώθησε τον Acosta να ξανά βγει πρώτος στην μάχη των τριών αναβατών, ενώ ο Alez Marquez φρόντισε να στείλει τον Fernandez πιο κάτω στην κατάταξη και συνέχισε πιέζοντας τον Acosta, μέχρι τον τραυματικό 12ο γύρο.

Το πρώτο από «τα αδύνατα να συμβούν» έλαβε χώρα εκείνη ακριβώς την στιγμή στην Κ10, όταν η KTM του Acosta φάνηκε να σβήνει ξαφνικά στην πίσω ευθεία, αφήνοντας στον Marquez μηδενικό χρόνο αντίδρασης, με την Ducati να χτυπάει την KTM με μεγάλη ταχύτητα. Ο Acosta δεν έπεσε παρόλο που δεν είχε γκάζι και μετά την πρόσκρουση δεν είχε και πίσω ελαστικό, σηκώνοντας αμέσως το χέρι για να δείξει το πρόβλημα.

Το πρόβλημα ήταν πως ο Α. Marquez μετά την πρόσκρουση πάνω στον Acosta, δεν έχει πλέον τιμόνι και με ταχύτητα χτυπά τον προστατευτικό τοίχο. Η Ducati της Gresini διαλύθηκε άμεσα και ο τροχός της εκτοξεύεται και χτυπά τον Di Gianantonio που πέφτει και εκείνος. Κομμάτια χτυπούν επίσης τους Fernandez και Zarco.

Δεν υπήρχε λύση μετά από αυτό και η κόκκινη σημαία σωστά βγήκε μέχρι να καθαριστεί η πίστα.

Στο μεταξύ υπάρχει αρκετό άγχος για τον Alex Marquez που για λίγα δευτερόλεπτα είχε μείνει αναίσθητος πριν τελικά ανοίξει τα μάτια και επικοινωνήσει πλήρως. Όπως είπαμε αρχικά, η κατάστασή του αυτή την στιγμή δεν εμπνέει άγχος και ελπίζουμε να παραμείνει έτσι χωρίς ευρήματα.

Η διοργάνωση έδωσε το πράσινο φως για δεύτερη εκκίνηση και παρόλο που αρκετοί αναβάτες έδειχναν να νιώθουν κάποια ενόχληση, μόνο ο Marquez και ο Enea Bastianini δεν κατάφεραν να κάνουν την επανεκκίνηση - ο Ιταλός έχοντας εγκαταλείψει με τεχνικά προβλήματα στον 10ο γύρο.

Ο Acosta έκανε άλλη μια καλή εκκίνηση, μπροστά από τους Mir και Martin, σε έναν αγώνα που ήταν έναν γύρο μεγαλύτερος από το sprint, αλλά έμελλε να μην γίνει διαρκέσει ούτε για μία στροφή. Κι αυτό γιατί ο Zarco υπερέβαλε στα φρένα και έπεσε στην πρώτη στροφή παίρνοντας μαζί του, τον Bagnaia και τον Marini.

Κανείς εκείνη την στιγμή δεν είχε καταλάβει πόσο σημαντικό θα ήταν το χτύπημα του Zarco γιατί η μοτοσυκλέτα παγίδεψε το πόδι του και εκτός από κάταγμα είχε και εξάρθρωση.

Αμέσως κόκκινη σημαία λοιπόν και τρίτη εκκίνηση μετά από πέντε λεπτά, αυτή τη φορά σε πλήρη, άτυπη, προσομοίωση αγώνα Sprint.

Ήταν σαν οι Ισπανοί να μην θέλουν να τελειώσει αυτός ο αγώνας. Για ακόμη μία φορά ο Acosta έκανε καλή εκκίνηση ενώ η πρώιμη διαμάχη για τη δεύτερη θέση μεταξύ του Martin και του Fernandez κατέληξε στα χαλίκια στη στροφή 5, αφού ο αναβάτης της Trackhouse βιάστηκε σε μια προσπέραση και χτύπησε τον συμπατριώτη του. Στο box της Aprilia επικράτησε έντονος θυμός και άμεσα έγινε επίπληξη στην Trackhouse και ακολούθησε και δεύτερη, η οποία και καταγράφθηκε και από τις κάμερες.

Ο Martin φάνηκε πως μπορούσε να διεκδικήσει την πρώτη θέση του αγώνα αλλά τελικά άφησε τον Mir σε μια απρόσμενη δεύτερη θέση, με έναν Bagnaia που και αυτός δεν περίμενε πως ο αγώνας στην Βαρκελώνη θα κατέληγε με αυτόν εντός πεντάδας.

Ο Di Giannantonio δεν ξεκίνησε την τρίτη φορά καλά και μάλιστα δεν έδειξε σημάδια πως θα μπορούσε να κυνηγήσει την πρώτη θέση. Όμως με απουσία του Marv Marquez και πτώση του Martin βρέθηκε στην θέση να μπορεί να κηνυγήσει κάτι καλύτερο. Η νίκη πάντως φαινόταν πως θα πάει στον Acosta ενώ κάποιος πιο αισιόδοξος θα έλεγε πως θα μπορούσε και ο Mir να κυνηγήσει καλύτερη θέση. Έτσι όπως πίεζε κολλημένος στον πίσω τροχό της KTM από νωρίς.

Τελικά τέσσερις αναβάτες ξέφυγαν μπροστά, περιλαμβάνοντας επίσης τους Bagnaia και Di Giannantonio την ώρα που ο Aldeguer προσπάθησε με την σειρά του να βελτιώσει την θέση του πλησιάζοντας Bagnaia, καθώς η εργοστασιακή Ducati δυσκολευόταν να διατηρήσει τον ρυθμό των πρωτοπόρων, μιας και είχε βάλει -αναγκαστικά- ένα μεσαίο πίσω ελαστικό. Ο Aldeguer έκανε τελικά την κίνησή του στη στροφή 4 του γύρου 7, και βρισκόταν ένα δευτερόλεπτο μακριά από τις θέσεις του βάθρου. Η επόμενη απειλή του Bagnaia ήταν ο Ai Ogura, με τον Ιάπωνα αναβάτη να τον περνά με άνεση.

Αντιστάθηκε ο Acosta μέχρι το τέλος του όγδοου γύρου έχοντας πλέον τον Di Giannantonio να τον κυνηγά έχοντας περάσει τον Mir που πλέον είχε μάχη με Aldeguer και Ai Ogura, σταθερά πιο γρήγοροι εκείνη την στιγμή.

Δεν δυσκολεύτηκε τελικά ο Di Giannantonio να κάνει την καθοριστική κίνηση και μάλιστα ο Acosta δεν μπόρεσε να απαντήσει καθόλου χάνοντας όχι απλά την θέση αλλά και αρκετό χρόνο. Ο Mir κατάφερε να περάσει εμπρός και ο Acosta το βρήκε από εκεί που δεν το περίμενε, ο Mir θα μπορούσε εκείνος να του είχε κάνει το λάθος που τελικά έκανε ο Ai Ogura με την επαφή στον Acosta να τον στέλνει σε πτώση.

Τιμωρήθηκε με ποινή τριών δευτερολέπτων για αυτό και πήγε στην 9η θέση της κατάταξης. Αφού πέρασε τους τελευταίους γύρους αποκρούοντας τον Bezzecchi, ο Bagnaia κληρονόμησε την 4η θέση - αλλά ακόμη και αυτό φαινόταν αβέβαιο καθώς τόσο αυτός όσο και ο Mir τέθηκαν αμέσως υπό έρευνα για πιθανές παραβάσεις στην πίεση των ελαστικών, δίνοντας ελπίδες για ένα βάθρο στον Bezzecchi, ο οποίος είχε περάσει τη γραμμή τερματισμού 6ος. Οι Quartararo, Marini και Binder επωφελήθηκαν επίσης από την ποινή του Ai Ogura, ενώ ο Moreira ολοκλήρωσε τις πρώτες 10 θέσεις.

Ένας εξοργισμένος Martin μπήκε στο pitlane πριν ολοκληρώσει τον τελευταίο γύρο, έχοντας πλήρη επίγνωση της δαπανηρής Κυριακής που τον αφήνει 13 βαθμούς πίσω από τον Bezzecchi στο πρωτάθλημα. Ο Di Giannantonio ανέκτησε την 3η θέση από τον Acosta - τώρα 24 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο, με τον Acosta να πέφτει στην 5η θέση, 64 βαθμούς πίσω. Τον ακολουθεί το άτυχο δίδυμο της Trackhouse και ο Alex Marquez, ενώ ο Bagnaia προσπερνά τον Marc Marquez στην 8η θέση - με τον εν ενεργεία παγκόσμιο πρωταθλητή να βρίσκεται τώρα 83 βαθμούς πίσω, ενώ εξακολουθεί να αναρρώνει από εγχείρηση.

 

ΝΕΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΝ Mir:

Τελικά αυτό που φοβόταν ο Mir πράγματι συνέβη, με μία δύσκολη για αυτόν καθυστέρηση που τον άφησε να ανέβει στο βάθρο αλλά και να κατέβει από αυτό νιώθοντας πως η βαριά ατυχία του έχει τελειώσει. Τελικά οι πιέσεις των ελαστικών του βρέθηκαν τόσο χαμηλότερα που του επιβλήθηκε ποινή 16 δευτερολέπτων.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί και το έπαθλο που πήγε στον Bagnaia με μία μικρή καθυστέρηση.

Παρακάτω ο αναθεωρημένος πίνακας αποτελεσμάτων μετά την επιβολή της ποινής.

Εδώ, η πορεία των Alex Marquez και Zarco μετά τον τραυματισμό τους, καθώς και οι ξεχωριστές στιγμές των σφοδρών ατυχημάτων.

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Χρόνος

ΒΑΘΜΟΙ

1

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

20:06.243

25

2

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.466

20

3

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+4.320

16

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+4.679

13

5

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+4.876

11

6

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+4.971

10

7

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+5.137

9

8

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+5.377

8

9

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+6.839

7

10

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+7.160

6

11

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+10.147

5

12

47A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+16.245

4

13

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+17.250

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.916

2

15

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+26.452

1

16

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.808

 

17

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+31.066

 

Not Classified

 

89J. Martin

Aprilia Racing

12 Laps

 
 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

11 Laps

 

Εκτός αγώνα

 

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

   
 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

   
 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

   

 

Ετικέτες