MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017
24h
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά

Αναβάτης 1

Αναβάτης 2

Αναβάτης 3

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

1978

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1979

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Léon

 

Honda RCB 1000

 

1980

France Marc Fontan

France Hervé Moineau

 

Honda RCB 1000

 

1981

France Jean-Claude Chemarin

France Christian Huguet

 

Kawasaki Z 1000 J

 

1982

France Pierre-Étienne Samin

France Dominique Pernet

 

Suzuki GS 1000 R

 

1983

France Gérard Coudray

Switzerland Jacques Cornu

Switzerland Sergio Pellandini

Kawasaki Z 1000 R

 

1984

Netherlands Dirk Brand

Netherlands Henk Van der Mark

 

Suzuki GS 1000 R

 

1985

France Bernard Millet

France Guy Bertin

France Philippe Guichon

Suzuki GSX-R 750

 

1986

France Alex Vieira

France Gérard Coudray

France Patrick Igoa

Honda VFR 750 R RC30

 

1987

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Jean-Louis Battistini

Honda VFR 750 R RC30

 

1988

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

France Christophe Bouheben

Honda VFR 750 R RC30

 

1989

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

United Kingdom Roger Burnett

Honda VFR 750 R RC30

 

1990

France Alex Vieira

France Jean-Michel Mattioli

Belgium Stéphane Mertens

Honda VFR 750 R RC30

 

1991

France Philippe Monneret

France Bruno Bonhuil

France Rachel Nicotte

Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)

 

1992

United Kingdom Terry Rymer

United Kingdom Carl Fogarty

Belgium Michel Simul

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1993

France Adrien Morillas

United Kingdom Brian Morrison

France Wilfried Veille

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1994

France Adrien Morillas

France Jean-Louis Battistini

United Kingdom Terry Rymer

Kawasaki ZXR 750 R

Kawasaki France

1995

France Alex Vieira

France Rachel Nicotte

United Kingdom Brian Morrison

Honda RVF 750 R RC45

Honda France

1996

France Jehan D'Orgeix

Italy Piergiorgio Bontempi

United Kingdom Brian Morrison

Kawasaki ZX-7R

Kawasaki France

1997

United States Doug Polen

France Juan-Éric Gomez

Australia Peter Goddard

Suzuki GSX-R 750

SERT

1998

France Bertrand Sebileau

France Thierry Paillot

Slovenia Igor Jerman [it]

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

1999

France Bertrand Sebileau

United Kingdom Steve Hislop

United Kingdom Chris Walker

Kawasaki ZX-7RR

Kawasaki France

2000

France Sébastien Charpentier

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Honda VTR RC51

Honda France

2001

France Christophe Guyot

France Sébastien Scarnato

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

GMT94

2002

France Jean-Michel Bayle

France Sébastien Gimbert

France Nicolas Dussauge

Suzuki GSX-R 750

SERT

2003

United Kingdom Brian Morrison

France Philippe Dobé

France Vincent Philippe

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2004

France Stéphane Chambon

Japan Keiichi Kitagawa

Australia Warwick Nowland

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2005

Spain David Checa

France William Costes

France Sébastien Gimbert

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2006

France Olivier Four

France Frédéric Protat

Spain Daniel Ribalta-Bosch

Honda CBR 1000 RR

National Moto

2007

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Germany Max Neukirchner

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2008

France William Costes

France Guillaume Dietrich

Netherlands Barry Veneman

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2009

France Gwen Giabbani

Australia Steve Martin

Slovenia Igor Jerman [it]

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

2010

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2011

France Julien Da Costa

France Olivier Four

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2012

France Julien Da Costa

France Freddy Foray [fr]

France Grégory Leblanc

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2013

France Grégory Leblanc [fr]

France Fabien Foret

France Nicolas Salchaud

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2014

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Erwan Nigon [fr]

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2015

France Vincent Philippe

France Anthony Delhalle

France Étienne Masson

Suzuki GSX-R 1000

SERT

2016

France Grégory Leblanc

France Matthieu Lagrive

France Fabien Foret

Kawasaki ZX-10R

Team SRC Kawasaki France

2017

France Mike Di Meglio

Spain David Checa

Italy Niccolò Canepa

Yamaha YZF-R1

GMT94 Yamaha

2018

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR

FCC TSR Honda France

2019

France Jérémy Guarnoni

Spain David Checa

France Erwan Nigon

Kawasaki ZX-10RR

Team SRC Kawasaki France

2020

Australia Josh Hook

France Freddy Foray

France Mike Di Meglio

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2021

France Gregg Black [fr]

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2022

France Gregg Black

Belgium Xavier Simeon

France Sylvain Guintoli

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2023

Australia Josh Hook

France Mike Di Meglio

France Alan Techer

Honda CBR 1000 RR-R

FCC TSR Honda France

2024

France Gregg Black

France Etienne Masson

United Kingdom Dan Linfoot

Suzuki GSX-R 1000

Yoshimura SERT Motul

2025

Czech Republic Karel Hanika

Germany Marvin Fritz

AustraliaJason O'Halloran

Yamaha YZF-R1

Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες