MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_683

Race News

Zero DS: Νέο ρεκόρ Guinness αυτονομίας - Ξεπέρασε το προηγούμενο κατά 126 χιλιόμετρα! [VIDEO]

Κορυφαία επίδοση διανυθείσας απόστασης με μία φόρτιση με εργοστασιακή DS και έξτρα μπαταρία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/10/2026

Η Zero Motorcycles κατέγραψε 436,5 χιλιόμετρα με μία φόρτιση, καταρρίπτοντας κατά 126 χιλιόμετρα το προηγούμενο ρεκόρ Guinness για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει διανύσει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα χωρίς επαναφόρτιση.

Η Zero Motorcycles κατέρριψε το ρεκόρ Guinness για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει καλύψει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα με μία φόρτιση, διανύοντας 436,5 χιλιόμετρα με μια DS σε δημόσιους δρόμους από τις Άλπεις μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.

Ο Βέλγος αναβάτης Jelle Verstaen χρησιμοποίησε μια εργοστασιακή Zero DS, χωρίς μετατροπές, εξοπλισμένη με την προαιρετική μπαταρία Power Tank. Η επίδοση ξεπέρασε κατά 126 χιλιόμετρα, ή περίπου 40%, το προηγούμενο ρεκόρ των 310,689 χιλιομέτρων, το οποίο είχε σημειωθεί τον Μάρτιο του 2025 από τη Verge Motorcycles με την TS Pro στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου.

Η Zero DS διαθέτει μπαταρία χωρητικότητας 15,6 kWh, με την εταιρεία να ανακοινώνει αυτονομία έως 249 χιλιομέτρων στην πόλη. Η πρόσθετη μπαταρία Power Tank χωρητικότητας 3,6 kWh ανεβάζει τη συνολική χωρητικότητα στα 19,2 kWh. Έτσι, η απόσταση που κάλυψε ο Verstaen ξεπέρασε σημαντικά την επίσημα ανακοινωμένη αστική αυτονομία της μοτοσυκλέτας.

Η διαδρομή καταγράφηκε μέσω GPS και η επίδοση επαληθεύτηκε ανεξάρτητα από τον οργανισμό Παγκοσμίων Ρεκόρ Guinness.

Χωρίς αυτοκινητόδρομους και μετατροπές

Η προσπάθεια πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, αποφεύγοντας τους αυτοκινητοδρόμους. Η διαδρομή περιλάμβανε ορεινά περάσματα, επαρχιακούς δρόμους, πόλεις και χωριά, με τις συνθήκες να προσεγγίζουν περισσότερο στην πραγματική χρήση μιας μοτοσυκλέτας παρά σε μια ελεγχόμενη δοκιμή.

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής πραγματοποιήθηκε με στεγνό οδόστρωμα, όμως στην περιοχή της Camargue το εγχείρημα συνάντησε καταιγίδα, με τα τελευταία περίπου 97 χιλιόμετρα να διανύονται υπό δυνατή βροχή.

Η χάραξη είχε σχεδιαστεί ώστε να περιοριστούν οι συχνές στάσεις και οι επανεκκινήσεις, που αυξάνουν την κατανάλωση ενέργειας. Στα ορεινά τμήματα ο Verstaen αξιοποίησε την αναγεννητική πέδηση για την ανάκτηση ενέργειας, ενώ στους πιο ανοιχτούς παραθαλάσσιους δρόμους διατήρησε σταθερή ταχύτητα.

Τρεις μοτοσυκλέτες, τρία νέα ρεκόρ

Η προσπάθεια ξεκίνησε με τρεις αναβάτες της Zero Motorcycles, οι οποίοι κατάφεραν και οι τρεις να ξεπεράσουν το προηγούμενο ρεκόρ.

Ο πελάτης της εταιρείας, Louis Renaud, συμμετείχε αρχικά ως ανεξάρτητος μάρτυρας, αλλά τελικά συνέχισε με τη δική του εργοστασιακή SR/S, καλύπτοντας 349 χιλιόμετρα και τερματίζοντας με υπόλοιπο φόρτισης 4%.

Η Jenny Brookes, Senior Global Brand Manager της Zero, οδήγησε μια εργοστασιακή DSR/X για 385 χιλιόμετρα, μέχρι να εξαντληθεί η φόρτιση της μπαταρίας. Ο Verstaen και η DS με την πρόσθετη Power Tank κάλυψαν τη μεγαλύτερη απόσταση, φτάνοντας τα 436,5 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με την εταιρεία, η μέση ταχύτητα της προηγούμενης προσπάθειας ήταν μόλις 19,3 χλμ./ώρα, ενώ στη νέα διαδρομή οι αναβάτες διατήρησαν μέση ταχύτητα κίνησης περίπου 51,5 χλμ./ώρα, όπου το επέτρεπαν οι συνθήκες και τα όρια ταχύτητας.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Zero Motorcycles, Pierre-Martin Bos, υπογράμμισε ότι και οι τρεις μοτοσυκλέτες ήταν μοντέλα παραγωγής χωρίς μετατροπές, ενώ ένας από τους συμμετέχοντες ήταν πελάτης της εταιρείας. Η Zero χρησιμοποιεί την επίδοση ως απόδειξη των δυνατοτήτων της τεχνολογίας της, με τον στόχο της αύξησης της αυτονομίας να παραμένει βασικό ζήτημα για την ευρύτερη αποδοχή των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.

Το ρεκόρ συμπίπτει με τη συμπλήρωση 20 ετών από την ίδρυση της Zero Motorcycles στην Καλιφόρνια, το 2006. Η συγκεκριμένη προσπάθεια δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί με μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής σε πραγματικές συνθήκες, χωρίς όμως να αποτελεί εγγύηση αντίστοιχης αυτονομίας σε κάθε χρήση, καθώς η ταχύτητα, το υψομετρικό προφίλ, ο καιρός και οι στάσεις επηρεάζουν σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας.