MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Ινδονησία: Pole Position για Raul Fernandez!

Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2026

Ταυτίστηκε το χρώμα της πρώτης μοτοσυκλέτας στην εκκίνηση με τα χρώματα της Mandalika αυτή την εποχή όπου μετά τους μουσώνες κυριαρχεί η ηλιοφάνεια. Μία ανατροπή που δεν συνηθίζεται στην πρώτη θέση της εκκίνησης, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Marc Marquez έκανε την επίθεσή του νωρίς, δείχνοντας πως έχει στόχο να κάνει καλό χρόνο.

Όμως εξίσου νωρίς οι μοτοσυκλέτες της Aprilia έδειξαν ότι δεν θα είναι εύκολη υπόθεση με πρώτον όμως τον Marco Bezzecchi και μετά με τον Raul Fernandez. Ο αναβάτης της Trackhouse έδειχνε σε όλη την διάρκεια των δοκιμών πως μπορεί να κάνει καλό χρόνο στην Mandalika, όμως και πάλι ήταν δύσκολο να περιμένεις πως δεν θα έχει απάντηση για την κατάταξη.

Κατάφερε όμως να πάρει την πρώτη του pole position στην μεγάλη κατηγορία και μάλιστα όχι στην κόψη του ξυραφιού αλλά με τέσσερα λεπτά να απομένουν για τη λήξη της Q2.

Ο Bezzecchi θα μπορούσε να είναι στην θέση του Fernandez αν δεν είχε ζήτημα με τις κίτρινες σημαίες, και είχε και τον χρόνο και τον ρυθμό να το πετύχει αυτό, οπότε η θέση του Fernandez είναι και παράγοντας τύχης.

Αντίστοιχα κοντά σε χρόνο είναι και ο Fabio Di Giannantonio που στο τέλος του συνολικού χρόνου έκανε την προσπάθειά του και εξασφάλισε μία θέση στην πρώτη σειρά της εκκίνησης, το καλύτερο δώρο για τα γενέθλιά του, στον εαυτό του.

Αφού έθεσε τον αρχικό χρόνο αναφοράς, ο Marquez πέρασε το δεύτερο μισό της περιόδου παίζοντας τη γάτα με το ποντίκι με τον αντίπαλό του για τον τίτλο, Jorge Martin, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος χρειαζόταν έναν γρήγορο γύρο για να αναρριχηθεί από την 7η θέση. Τα αποτελέσματα ήταν ανάμεικτα καθώς ο Marquez υποβιβάστηκε από την πρώτη σειρά στην πορεία, αλλά κατάφερε να κρατήσει τον Martin πίσω του στο grid - με τους Ισπανούς να ανοίγουν τη δεύτερη σειρά δίπλα στον συμπατριώτη τους Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini είχε ένα επεισοδιακό πρωινό, τερματίζοντας πρώτος στο Q1 και στη συνέχεια καταφέρνοντας να κρατηθεί στην 6η θέση, παρά το γεγονός ότι ολοκλήρωσε την περίοδο με πτώση.

Στο μεταξύ, ο Ai Ogura ξεμπέρδεψε γρήγορα με τη δική του πτώση στο Q1 και στάθηκε τυχερός που κράτησε τη θέση του για το Q2 μετά από αυτό, αν και αυτό τον άφησε με μόνο μία διαθέσιμη μοτοσυκλέτα, την οποία και χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει την 7η θέση στο grid. Τον Ιάπωνα αναβάτη θα πλαισιώσουν στην τρίτη σειρά οι Alex Marquez και Pedro Acosta, οι οποίοι βρέθηκαν μισό δέκατο μακριά από την pole, ενώ η τριάδα στην τέταρτη σειρά ήταν σχεδόν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο πιο αργή από τον Fernandez - συμπεριλαμβανομένων των Pecco Bagnaia, Franco Morbidelli και Fabio Quartararo.

Ο Enea Bastianini έδειχνε να είναι πραγματική απειλή στο Q1, αλλά μια πτώση προς το τέλος της Κ1δεν κατάφερε να προκριθεί, επιτρέποντας στον Alex Rins να περάσει μπροστά στην πέμπτη σειρά - η οποία περιλαμβάνει επίσης τον Luca Marini. Οι Brad Binder, Jack Miller και Maverick Viñales σχημάτισαν την έκτη σειρά, ενώ ο Toprak Razgatlioglu κατάφερε να περάσει μπροστά από το δίδυμο της LCR Honda, παρά τη σφοδρή του πτώση στο FP2. Βοηθήθηκε βέβαια από το γεγονός ότι τόσο ο Johann Zarco όσο και ο Diogo Moreira είχαν πτώσεις στο Q1, όπως και ο αναπληρωματικός αναβάτης Aleix Espargaro, ο οποίος και κλείνει το grid.

 

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ.

Προηγ.

1

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.852

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:28.961

0.109

0.109

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:29.048

0.196

0.087

4

93

Marc Marquez

Ducati

1:29.118

0.266

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:29.152

0.300

0.034

6

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.232

0.380

0.080

7

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.279

0.427

0.047

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:29.386

0.534

0.107

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:29.408

0.556

0.022

10

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:29.786

0.934

0.378

11

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.790

0.938

0.004

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:29.837

0.985

0.047

Αποτελέσματα Q1:

Q2

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.639

 

 

Q2

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.729

0.090

0.090

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:29.834

0.195

0.105

14

23

Enea Bastianini

KTM

1:29.879

0.240

0.045

15

10

Luca Marini

Honda

1:30.037

0.398

0.158

16

33

Brad Binder

KTM

1:30.248

0.609

0.211

17

43

Jack Miller

Yamaha

1:30.357

0.718

0.109

18

12

Maverick Viñales

KTM

1:30.504

0.865

0.147

19

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:30.532

0.893

0.028

20

5

Johann Zarco

Honda

1:30.703

1.064

0.171

21

11

Diogo Moreira

Honda

1:30.725

1.086

0.022

22

41

Aleix Espargaro

Honda

1:31.067

1.428

0.342