MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!

Σε πίστα που διαλυόταν!
MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/3/2026

Το δράμα της πίστας στην Βραζιλία συνεχίστηκε και σήμερα, όταν την τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να περικοπούν οι γύροι στους 23, οκτώ λιγότεροι από το προγραμματισμένο.

Η ανησυχία ήταν έντονη για το αν η πίστα θα αντέξει και δεν θα ξεφτίσει η άσφαλτος αυτή τη φορά στο χειρότερο σημείο, πάνω στην αγωνιστική γραμμή.

Ταυτόχρονα δεν μπορούσε κανείς να αποκλείσει πως δεν θα ανοίξει κάποια δεύτερη τρύπα, όπως έγινε εχθές, φυτεύοντας μία MotoGP μοτοσυκλέτα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Θα έπρεπε τα MotoGP να επιστρέψουν στην Βραζιλία του χρόνου, ή τουλάχιστον στο τέλος της χρονιάς, όμως αυτό θα μεγάλωνε τα έξοδα μεταφοράς, πολλαπλασιάζοντας τις ώρες πτήσης, ενώ το σπουδαιότερο, οι νέοι ιδιοκτήτες ήθελαν το δυναμικό Λατινοαμερικάνικο κοινό, από τώρα, αντί να περιμένουν το 2027 με καινούρια στρώση ασφάλτου στην πίστα. Αποφάσεις για τους λάθος λόγους λοιπόν, που οριακά δεν γύρισαν μπούμερανγκ, έφτασαν πολύ κοντά όμως!

Ο Bezzecchi έκανε την κίνηση εχθές προς τις κάμερες, ότι θα απαντήσει αύριο, όταν έχασε από δικό του λάθος την θέση του βάθρου σε μάχη με τον Martin.

Είχε σταθερά ταχύτερο ρυθμό αλλά με σκαμπανευάσματα, περνώντας από την Q1, κάτι που όπως είπαμε αποδείχτηκε προτέρημα στην προκειμένη περίπτωση. Εκεί έκανε και το ρεκόρ γύρου ενώ με την λογική πως οι σεζόν είναι συνεχόμενες και η πορεία των MotoGP μία, τότε ο Bezzecchi είναι ο πέμπτος αναβάτης στην σύγχρονη εποχή των αγώνων που κερδίζει τέσσερις αγώνες στη σειρά.

Στην εκκίνηση σήμερα τα κατάφερε καλύτερα, πέρασε κατευθείαν εμπρός και μάλιστα έμεινε εκεί, όχι απλά δίχως μάχη, αλλά κάνοντας κατευθείαν διαφορά ασφαλείας!

Πίσω του είχε τον Di Giannantonio και τον Marquez ο οποίος χρειάστηκε να κρατήσει πίσω του τον Martin που έκανε κίνηση από την πρώτη στροφή.

Ο Quartararo δεν κατάφερε να αναστατώσει τους πρώτους δύο-τρεις γύρους, πριν περάσει όχι απλά πίσω, αλλά εκτός δεκάδας, όπως κατά επανάληψη συμβαίνει όταν ξεκινά από τις πρώτες θέσεις.

Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Di Giannantonio μέχρι που εκείνος έκανε νωρίς, το αντίστοιχο λάθος που είχε κάνει και στον Sprint με τον Marquez να περνά εμπρός και να μην μπορεί να φτάσει τον ρυθμό του Bezzecchi, αλλά ούτε και τον πίσω.

Στην πράξη οι δύο Aprilia ήταν οι μόνες στο 1’18 και ο Martin δεδομένο πως μπορούσε να πάει πιο γρήγορα αλλά δεν πίεζε καθόλου για προσπέραση. Αντιθέτως πριν ανέβει στον ρυθμό του Bezzecchi δέχτηκε την επίθεση του Acosta ο οποίος πέρασε για λίγο εμπρός με επιθετική κίνηση η οποία και απαντήθηκε.

Με τον Di Giannantonio κολλημένο πίσω του, ο Marc Marquez βλέπει πως η επίθεση δεν θα αργήσει, αλλά δεν πιέζεται και για το λάθος.

Στον 6ο γύρο ο Martin έχει τελειώσει εδώ και δύο γύρους με τον Acosta, έχει ρυθμό που είναι πιο κοντά στον Bezzecchi και όχι στους δύο μπροστά του και ο Di Giannantonio κάνει μία επιθετική κίνηση μπαίνοντας στην εσωτερική και έπειτα ανοίγει γραμμή για να κρατήσει τον Marc Marquez εκτός. Μία αγωνιστική κίνηση που όμως επιτρέπει στον Martin να μείνει εκεί που πρέπει και να τους περάσει ταυτόχρονα και τους δύο!

Ήταν ένα δώρο στον Martin, μία διπλή προσπέραση που την σκεφτόταν και τελικά δεν χρειάστηκε να παλέψει για αυτή.

Αμέσως άνοιξε την διαφορά με την VR 46 και οι τέσσερις πρώτες θέσεις κλείδωσαν για πολλούς γύρους, οι δύο πρώτες για το σύνολο του αγώνα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να πιάσει τον Bezzecchi, ακόμη και αν γινόταν το σύνολο του αγώνα με τους 8 παραπάνω γύρους.

Πίσω ο άρχοντας του DNF, ο Mir θα πέσει αυτή τη φορά μόνος του, όπως επίσης και ο Bagnaia αλλά και ο Miller.

Στον 12ο γύρο είχαμε την πιο ωραία προσπέραση από τους υπόλοιπους εκτός πεντάδας, όταν ο Alex Marquez πέρασε τον Acosta με ελαφριά επαφή σε μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση.

Πέντε γύρους πριν το τέλος ο Marc Marquez απάντησε στον Di Giannantonio με αντίστοιχη κίνηση που είχε δεχτεί και εκείνος νωρίτερα, με επιθετική κίνηση κλειδώνοντας την εσωτερική. Στον επόμενο γύρο όμως έκανε ένα λάθος όπως αυτό της VR 46 νωρίτερα ή εχθές με τον Di Giannantonio να περνά εμπρός και τελικά να μένει εκεί, ανεβαίνοντας στο βάθρο.

Πολύ καλή επίδοση από τον Ai Ogura στην 5η θέση όπως επίσης και του Moreira που τερμάτησε εμπρός από τις εργοστασιακές Yamaha με την μεγαλύτερη εμπειρία. Για ακόμη μία φορά καλύτερη Honda ήταν του Zarco.

Όπως είπαμε, υπάρχει «παντρειά» στις πτήσεις του εξοπλισμού, οπότε τώρα πάμε στην αγαπημένη πίστα του Marc Marquez, στις ΗΠΑ.

 

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Διαφ.

Βαθμοί

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

30:19.760

25

2

89J. Martin

Aprilia Racing

+3.231

20

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.780

16

4

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+4.089

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+8.403

11

6

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.918

10

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+10.687

9

8

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+11.359

8

9

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+12.907

7

10

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+16.370

6

11

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.529

5

12

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.980

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+21.322

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.699

2

15

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.840

1

16

20F. Quartararo

Monster Energy Yamah MotoGP Team

+26.403

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+30.287

 

18

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.397

 

Πτώσεις

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

10 Laps

 
 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

10 Laps

 
 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

3 Laps

 
 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1 Laps

 

 

 

Ετικέτες