MotoGP: Ανάβουν τα αίματα στη Ducati

Τα παραπονάκια του Miller
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/3/2019

Φέτος η Ducati έρχεται αρκετά ανανεωμένη στο πρωτάθλημα, έχοντας δύο νέους αναβάτες στις ομάδες της. Αρχικά, η εργοστασιακή ομάδα επανδρώνεται απ’ τον Dovizioso που αποτελεί τον παλαιότερο αναβάτη της και που φέτος θα έχει για team mate τον συμπατριώτη του Danilo Petrucci. Στην πέρα όχθη η Pramac Ducati έχει για αναβάτες τον περσινό πρωταθλητή της Moto2, τον Francesco Bagnaia όπου κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, έχοντας ήδη συγκεντρώσει την προσοχή πάνω του με τις επιδόσεις του στις επίσημες δοκιμές της Sepang. Ο Jack Miller συμπληρώνει την ομάδα, έχοντας περισσότερη εμπειρία στις μοτοσυκλέτες της Ducati, καθώς διανύει τη δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πάνω στη σέλα της Desmosedici.

Οι αναβάτες των δύο ομάδων, καθώς και ο Michelle Pirro που είναι ο αναβάτης εξέλιξης των Desmosedici, δοκιμάζουν νέα εξαρτήματα που θέλει να ελέγξει η Ducati, συνδράμοντας στην βελτίωση των μοτοσυκλετών της. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών φέτος, τόσο στην Sepang όσο και στο Qatar, αυτό που έγινε αντιληπτό ήταν πως ο Dovizioso δεν είχε τόσο ενεργό ρόλο στη δοκιμή των νέων εξαρτημάτων. Για την ακρίβεια δοκίμασε ορισμένα πράγματα εκ των οποίων τα είχαν δοκιμάσει πρώτα ο Pirro και οι υπόλοιποι αναβάτες των ομάδων.

Ο Petrucci απ’ την πλευρά του, όπως είχε αναφέρει κατά την παρουσίαση της ομάδας, ενστερνίζεται το ρόλο του που είναι να αποκτήσει περισσότερες γνώσεις απ’ τον Dovi και να τον βοηθήσει όπως μπορεί ούτως ώστε να νικήσει τον Marquez, ενώ παράλληλα  συνδράμει στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Ο Miller που βρίσκεται στην δορυφορική ομάδα, εκτελεί τον ίδιο ρόλο όσον αφορά την εξέλιξη των Desmosedici καθώς δοκίμασε κι αυτός με την σειρά του μια μεγάλη γκάμα εξαρτημάτων στις δοκιμές που έγιναν. Όμως το πρόβλημα του Miller όπως δήλωσε, είναι ότι θεωρεί πως η Ducati χρησιμοποιεί αυτόν και τον Petrucci ως πειραματόζωα για την δοκιμή νέων εξαρτημάτων, σε αντίθεση με τον Dovi που κάνει το ίδιο πράγμα αλλά σε μικρότερο βαθμόΟ Petrucci απ’ την πλευρά του δεν αισθάνεται υπονομευμένος απ’ το όλο θέμα, αλλά αντιθέτως είναι πολύ χαρούμενος που βρίσκεται στην ομάδα και βοηθά στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, ενώ μάλιστα αγόρασε και σπίτι δίπλα απ’ την κατοικία του Dovizioso ώστε να ενισχυθούν οι σχέσεις τους μέσω της κοινής τους προπόνησης. Όμως δεν τάσονται όλοι οι αναβάτες υπέρ της άποψης του Petrucci, όπως επιβεβαιώνει η δήλωση του Miller.

Ειδικότερα ο Αυστραλός αναβάτης εξέφρασε τα παράπονά του λέγοντας: “Χρησιμοποιούν εμένα και τον Danilo ως τους συνδετικούς κρίκους μεταξύ της ομάδας των αναβατών εξέλιξης και του κύριου αναβάτη της Ducati που είναι ο Dovizioso. Ο οποίος μπορεί να μας χρησιμοποιήσει για να δοκιμάσει τη μοτοσυκλέτα σε διαφορετικές συνθήκες αντί να το κάνει ο αναβάτης εξέλιξης.” Να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο πως ο Miller χρησιμοποιεί την ίδια έκδοση της μοτοσυκλέτας που έχουν οι εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati και πως στο παρελθόν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με το γεγονός, καθώς οι διαφορές της GP17 με την GP19 είναι τόσο μεγάλες, που είχε αναφέρει ότι είναι σαν να οδηγείς δύο μοτοσυκλέτες προερχόμενες από διαφορετικές εταιρείες. Συνέχισε τα καυστικά του σχόλια σχετικά με τον τρόπο που λειτουργεί η Ducati λέγοντας: “Υπάρχει μια πολύ στενή σχέση μεταξύ του Pirro εμού και του Petrucci. Πρώτα, ο Pirro δοκιμάζει τα νέα εξαρτήματα κι έπειτα τα στέλνουν σ’ μένα και τον Petrucci που είμαστε οι αμέσως επόμενοι που θα αποφανθούν αν βελτιώνουν της μοτοσυκλέτα ή όχι. Και στο τέλος τα εγκαθιστούν στις μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας.”

Τα πράγματα στη Ducati φαινόντουσαν πως έβαιναν πολύ καλά, έχοντας ήπιους ρυθμούς, όμως πριν καλά καλά ξεκινήσει το πρωτάθλημα δείχνουν πως θα υπάρξουν “ενδοοικογενειακές” διαμάχες. Όπως φαίνεται ο ρόλος που έχει ανατεθεί στον Miller δεν του αρέσει ιδιαίτερα, παρά το γεγονός πως είναι πολύ σημαντικός και του δίνει αξία έχοντας ενεργό ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Το θέμα είναι πώς θα κινηθούν τα πράγματα κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος και πόσο θα κρατήσει η ηρεμία στα pits της Ducati.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.