MotoGP: Ανάβουν τα αίματα στη Ducati

Τα παραπονάκια του Miller
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/3/2019

Φέτος η Ducati έρχεται αρκετά ανανεωμένη στο πρωτάθλημα, έχοντας δύο νέους αναβάτες στις ομάδες της. Αρχικά, η εργοστασιακή ομάδα επανδρώνεται απ’ τον Dovizioso που αποτελεί τον παλαιότερο αναβάτη της και που φέτος θα έχει για team mate τον συμπατριώτη του Danilo Petrucci. Στην πέρα όχθη η Pramac Ducati έχει για αναβάτες τον περσινό πρωταθλητή της Moto2, τον Francesco Bagnaia όπου κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, έχοντας ήδη συγκεντρώσει την προσοχή πάνω του με τις επιδόσεις του στις επίσημες δοκιμές της Sepang. Ο Jack Miller συμπληρώνει την ομάδα, έχοντας περισσότερη εμπειρία στις μοτοσυκλέτες της Ducati, καθώς διανύει τη δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πάνω στη σέλα της Desmosedici.

Οι αναβάτες των δύο ομάδων, καθώς και ο Michelle Pirro που είναι ο αναβάτης εξέλιξης των Desmosedici, δοκιμάζουν νέα εξαρτήματα που θέλει να ελέγξει η Ducati, συνδράμοντας στην βελτίωση των μοτοσυκλετών της. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών φέτος, τόσο στην Sepang όσο και στο Qatar, αυτό που έγινε αντιληπτό ήταν πως ο Dovizioso δεν είχε τόσο ενεργό ρόλο στη δοκιμή των νέων εξαρτημάτων. Για την ακρίβεια δοκίμασε ορισμένα πράγματα εκ των οποίων τα είχαν δοκιμάσει πρώτα ο Pirro και οι υπόλοιποι αναβάτες των ομάδων.

Ο Petrucci απ’ την πλευρά του, όπως είχε αναφέρει κατά την παρουσίαση της ομάδας, ενστερνίζεται το ρόλο του που είναι να αποκτήσει περισσότερες γνώσεις απ’ τον Dovi και να τον βοηθήσει όπως μπορεί ούτως ώστε να νικήσει τον Marquez, ενώ παράλληλα  συνδράμει στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Ο Miller που βρίσκεται στην δορυφορική ομάδα, εκτελεί τον ίδιο ρόλο όσον αφορά την εξέλιξη των Desmosedici καθώς δοκίμασε κι αυτός με την σειρά του μια μεγάλη γκάμα εξαρτημάτων στις δοκιμές που έγιναν. Όμως το πρόβλημα του Miller όπως δήλωσε, είναι ότι θεωρεί πως η Ducati χρησιμοποιεί αυτόν και τον Petrucci ως πειραματόζωα για την δοκιμή νέων εξαρτημάτων, σε αντίθεση με τον Dovi που κάνει το ίδιο πράγμα αλλά σε μικρότερο βαθμόΟ Petrucci απ’ την πλευρά του δεν αισθάνεται υπονομευμένος απ’ το όλο θέμα, αλλά αντιθέτως είναι πολύ χαρούμενος που βρίσκεται στην ομάδα και βοηθά στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, ενώ μάλιστα αγόρασε και σπίτι δίπλα απ’ την κατοικία του Dovizioso ώστε να ενισχυθούν οι σχέσεις τους μέσω της κοινής τους προπόνησης. Όμως δεν τάσονται όλοι οι αναβάτες υπέρ της άποψης του Petrucci, όπως επιβεβαιώνει η δήλωση του Miller.

Ειδικότερα ο Αυστραλός αναβάτης εξέφρασε τα παράπονά του λέγοντας: “Χρησιμοποιούν εμένα και τον Danilo ως τους συνδετικούς κρίκους μεταξύ της ομάδας των αναβατών εξέλιξης και του κύριου αναβάτη της Ducati που είναι ο Dovizioso. Ο οποίος μπορεί να μας χρησιμοποιήσει για να δοκιμάσει τη μοτοσυκλέτα σε διαφορετικές συνθήκες αντί να το κάνει ο αναβάτης εξέλιξης.” Να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο πως ο Miller χρησιμοποιεί την ίδια έκδοση της μοτοσυκλέτας που έχουν οι εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati και πως στο παρελθόν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με το γεγονός, καθώς οι διαφορές της GP17 με την GP19 είναι τόσο μεγάλες, που είχε αναφέρει ότι είναι σαν να οδηγείς δύο μοτοσυκλέτες προερχόμενες από διαφορετικές εταιρείες. Συνέχισε τα καυστικά του σχόλια σχετικά με τον τρόπο που λειτουργεί η Ducati λέγοντας: “Υπάρχει μια πολύ στενή σχέση μεταξύ του Pirro εμού και του Petrucci. Πρώτα, ο Pirro δοκιμάζει τα νέα εξαρτήματα κι έπειτα τα στέλνουν σ’ μένα και τον Petrucci που είμαστε οι αμέσως επόμενοι που θα αποφανθούν αν βελτιώνουν της μοτοσυκλέτα ή όχι. Και στο τέλος τα εγκαθιστούν στις μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας.”

Τα πράγματα στη Ducati φαινόντουσαν πως έβαιναν πολύ καλά, έχοντας ήπιους ρυθμούς, όμως πριν καλά καλά ξεκινήσει το πρωτάθλημα δείχνουν πως θα υπάρξουν “ενδοοικογενειακές” διαμάχες. Όπως φαίνεται ο ρόλος που έχει ανατεθεί στον Miller δεν του αρέσει ιδιαίτερα, παρά το γεγονός πως είναι πολύ σημαντικός και του δίνει αξία έχοντας ενεργό ρόλο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Το θέμα είναι πώς θα κινηθούν τα πράγματα κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος και πόσο θα κρατήσει η ηρεμία στα pits της Ducati.

Ετικέτες

MotoGP: Οι αναβάτες ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους λιγότερο - Μέγιστος χρόνος κάθε 9 λεπτά!

Τα αποτελέσματα της έρευνας αφήνουν τον απλό κόσμο με "γουρλωμένα" μάτια
motogp eye blink motomag
Από τον

Παύλο Καρατζά

25/8/2025

Η LCR Honda και η SIFI συμπλήρωσαν σχεδόν μία δεκαετία ερευνώντας τις επιπτώσεις του αγώνα στην όραση και έπειτα τις οπτικές ικανότητες και συνήθειες των αναβατών των MotoGP που τους βοηθούν να ανταπεξέλθουν. Οι αναβάτες των MotoGP εκτός από εξαιρετικοί οδηγοί, πρέπει να είναι παράλληλα και σε καταπληκτική φυσική κατάσταση, καθώς πρόκειται για ένα απίστευτα απαιτητικό άθλημα.

Η έρευνα αυτή δεν ξεκίνησε τυχαία, είναι στην πράξη μία συγκεκαλυμμένη προωθητική ενέργεια ή καλύτερα ένας τρόπος να δικαιολογήσει η SIFI τα μεγάλα ποσά της χορηγίας της. Επειδή όμως η έρευνα αυτή έχει πραγματικό επιστημονικό υπόβαθρο, τα αποτελεσματά της είναι σημείο αναφοράς και βοηθούν και στο έργο της εταιρείας. Η SIFI είναι ένας διεθνής όμιλος εταιρειών που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, την παραγωγή και την πώληση θεραπευτικών λύσεων για ασθενείς με οφθαλμικές διαταραχές. 

Η έρευνα επικεντρώθηκε στο τι συμβαίνει σε όλο το οπτικό σύστημα των αναβατών κατά την διάρκεια ενός αγώνα, την ώρα δηλαδή που οι αναβάτες υπόκεινται σε σωματικό και οπτικό στρες και η οπτική τους απόδοση πρέπει να είναι μέγιστη, την στιγμή που είναι εκτιθέμενοι σε εξωτερικό περιβάλλον και κινούνται με ταχύτητες άνω των 300 χλμ/ώρα.

Ένας μέσος άνθρωπος ανοιγοκλείνει τα μάτια του περίπου 10 με 15 φορές το λεπτό. Η έρευνα έδειξε ότι ένας αναβάτης MotoGP ανοιγοκλείνει τα μάτια του μία φορά στα 3 λεπτά και μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις κάτω από εξαιρετικές συνθήκες που ορισμένοι αναβάτες δεν ανοιγκόκλεισαν τα μάτια τους παρά μία φορά στα 9 λεπτά. Αυτό χονδρικά σημαίνει στην περίπτωση του αγώνα της Ουγγαρίας που μόλις πέρασε, ένας από αυτούς τους αναβάτες θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του μία φορά ανά έξι γύρους στο Balaton Park, την απαιτητική πίστα που διεξήχθη ο τελευταίος γύρος του MotoGP!

Πέρα από αυτή την εξαιρετική περίπτωση, το συνηθισμένο για μία πίστα όπως το Muggelo, είναι οι αναβάτες να βλεφαρίζουν μία φορά κάθε δεύτερο γύρο!

 

motogp eye test motomag

Η έρευνα έδειξε τα όρια στα οποία ο οργανισμός μπορεί να επέμβει σε συνθήκες στρες στον μηχανισμό που ελέγχει τα δάκρυα που είναι ο παράγοντας που χρησιμοποιεί το σώμα μας για να διατηρείται η υγρασία στα μάτια. Σε συνθήκες έντασης όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, τα μάτια πάντα μένουν περισσότερο ανοικτά και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που βοηθά να αποφευχθεί η ξηρότητα. Μέχρι στιγμής όμως δεν είχε γίνει μία μέτρηση για τα όρια απόδοσης αυτού του μηχανισμού αλλά και τον τρόπο που επηρεάζει την οδήγηση μοτοσυκλέτας, που περισσότερο από άλλα οχήματα, εμπλέκει την κίνηση του σώματος στον μέγιστο βαθμό.

Ένα στιγμιαίο βλεφάρισμα σημαίνει μερικά μέτρα απόστασης σε ορισμένα σημεία και έτσι το σώμα μπαίνει στην διαδικασία να το κάνει όσο γίνεται λιγότερο. Κομμάτι της έρευνας και ο λόγος που αυτή κράτησε σε βάθος χρόνου, ήταν για να δει αν αυτό έχει επιπτώσεις στην ηλικία του οπτικού μηχανισμού ή την επιβαρύνει και την γερνά γρηγορότερα από την ώρα της.

Η έρευνα έγινε σε δύο φάσεις, μία που έτρεξε σε έξι σεζόν από το 2015 έως το 2021 και την δεύτερη φάση της που το HRC συνέχισε την διαδικασία μετρήσεων και είναι αυτή για την οποία μιλάμε τώρα.

motogp eye test motomag
το πρώτο στάδιο της έρευνας έτρεξε 6 σεζόν από το 2015 έως το 2021

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της πρώτης φάσης που επιβεβαιώθηκαν από πολλούς διαφορετικούς αναβάτες εξετάζοντάς τους πριν τον αγώνα και αμέσως μετά, είχαν δείξει πως ο οπτικός μηχανισμός παραμένει σε εγρήγορση και συνθήκες αγώνα ακόμη και μετά από 30 λεπτά ξεκινώντας έπειτα να εμφανίζει σημάδια κόπωσης.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα πρόδιδαν λοιπόν έναν αναβάτη αν συνέχιζε να αγωνίζεται, είναι τα μάτια του καθώς η κούραση συσσωρεύεται και απαιτείται αποκατάσταση. Μετρήθηκε έτσι και ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να γίνουν διαφορετικές ενότητες στην διαδικασία ενός αγώνα, όπως είναι η προσθήκη του Sprint μετά τις δοκιμές κατάταξης!

motogp eye test motomag

Στόχος της επόμενης φάσης, καθώς η πρώτη έδωσε σαφή αποτελέσματα που επιβεβαιώθηκαν πολλές φορές, είναι τώρα να μελετηθούν τεχνικές για την αντιμετώπιση της χρόνιας κόπωσης, νέα διαλύματα για εκείνους που πάσχουν από ξηροφθαλμία καθώς η έρευνα έδειξε πως δεν δακρύζουν περισσότερο οι αναβάτες, ούτε αλλάζει η σύσταση και έτσι οι τεχνικές αντιμετώπισης που είχαν έως τώρα οι γιατροί για τους ασθενείς αυτούς, μπορούν να πάρουν μία νέα κατεύθυνση!

Για το HRC που συνεχίζει να υποστηρίζει την έρευνα, υπάρχει μία σειρά αντισταθμίσεων όπως η διαρκής ιατρική παρακολούθηση των αναβατών και η πρόληψη που αυτή έχει ως αποτέλεσμα!

Δικαίως λοιπόν πιστεύουμε ότι οι αναβάτες MotoGP είναι “υπεράνθρωποι”, καθώς μπορούν και δαμάζουν τις ακραίες μοτοσυκλέτες που ζυγίζουν περίπου 160 κιλά και αποδίδουν 260 ίππους, αλλά και πως το σώμα τους ανταποκρίνεται εντελώς διαφορετικά από των “κοινών θνητών” και επιπρόσθετα εξελίσσονται σωματικά όταν ανεβαίνουν κατηγορία καθώς το αρχικό κομμάτι της έρευνα του 2015-2021 έδειξε πως στις κατηγορίες Moto2 και Moto3 οι ίδιοι αναβάτες ανοιγόκλειναν τα βλέφαρα πολύ περισσότερο από ότι όταν ανέβηκαν στα MotoGP.

motogp eye test motomag

 

Ετικέτες