MotoGP: Ανανέωσε με την Pramac ο Miller!

Του έφυγε ένα βάρος!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/8/2019

Η ιστορία σχετικά με την μελλοντική πορεία του Αυστραλού αναβάτη Jack Miller μας έχει απασχολήσει αρκετά, καθώς φέτος λήγει η συνεργασία του με την Pramac και για την νέα σεζόν όλα τα σενάρια ήταν ανοικτά, ιδιαίτερα από την στιγμή που καθυστερούσε η ανανέωση του συμβολαίου του. Μάλιστα, στη συνέντευξη τύπου πριν τον αγώνα στο Red Bull Ring ο Miller ήταν αρκετά προβληματισμένος - και πλέον πεπεισμένος πως η ανανέωση του συμβολαίου που του είχε υποσχεθεί η Pramac δεν έχει κολλήσει στα διαδικαστικά αλλά κάτι άλλο κρύβεται πίσω απ’ την καθυστέρηση. Συγκεκριμένα, είχαν ακουστεί φήμες για την επιστροφή του Jorge Lorenzo στη Ducati, που οι επιδόσεις του πάνω στη RCV213 της Honda είναι απογοητευτικές, αν και δικαιολογούνται, καθώς η RCV213 είναι μια απ’ τις πιο δυσκολοδήγητες μοτοσυκλέτες του grid.

Τώρα όμως, ήρθαν τα χαρμόσυνα νέα για τον Miller, που υπέγραψε το πολυπόθητο συμβόλαιο με την Pramac και ανανέωσε τη συνεργασία του με την Ducati για έναν ακόμη χρόνο. Επίσης, όπως ο Bagnaia έτσι και ο Miller από του χρόνου θα χρησιμοποιεί την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Ducati. “Είμαι πολύ χαρούμενος που τελικά πάρθηκε αυτή η απόφαση.” Είπε ο Miller συμπληρώνοντας: “Η Pramac είναι μια ομάδα που με έκανε να αισθανθώ πολύ άνετα εξ αρχής και η σχέση μου με την Ducati είναι πολύ στενή. Θα έχω πάλι την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα στη διάθεσή μου και θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό ώστε να έχω καλά αποτελέσματα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Ducati και την ομάδα μου για την εξαιρετική δουλεία που έχουν κάνει μέχρι στιγμής.”  Ο manager της ομάδας, Francesco Guidotti εστίασε στο γεγονός ότι ο βασικός ρόλος της ομάδας είναι να σφυρηλατήσει τους νέους αναβάτες και έπειτα να τους δώσει την ευκαιρία να οδηγήσουν μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Ducati στο μέλλον και πως ο Miller επιβεβαιώνει τον κανόνα. Απ’ την άλλη ο Paolo Ciabatti εστίασε στο πόσο σημαντικό είναι που η Ducati  θα έχει από του χρόνου τέσσερις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στο πρωτάθλημα, καθώς ο όγκος των δεδομένων θα διπλασιαστεί και θα μπορέσουν να σημειώσουν μεγαλύτερη πρόοδο.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!