Η ιστορία σχετικά με την μελλοντική πορεία του Αυστραλού αναβάτη Jack Miller μας έχει απασχολήσει αρκετά, καθώς φέτος λήγει η συνεργασία του με την Pramac και για την νέα σεζόν όλα τα σενάρια ήταν ανοικτά, ιδιαίτερα από την στιγμή που καθυστερούσε η ανανέωση του συμβολαίου του. Μάλιστα, στη συνέντευξη τύπου πριν τον αγώνα στο Red Bull Ring ο Miller ήταν αρκετά προβληματισμένος - και πλέον πεπεισμένος πως η ανανέωση του συμβολαίου που του είχε υποσχεθεί η Pramac δεν έχει κολλήσει στα διαδικαστικά αλλά κάτι άλλο κρύβεται πίσω απ’ την καθυστέρηση. Συγκεκριμένα, είχαν ακουστεί φήμες για την επιστροφή του Jorge Lorenzo στη Ducati, που οι επιδόσεις του πάνω στη RCV213 της Honda είναι απογοητευτικές, αν και δικαιολογούνται, καθώς η RCV213 είναι μια απ’ τις πιο δυσκολοδήγητες μοτοσυκλέτες του grid.
Τώρα όμως, ήρθαν τα χαρμόσυνα νέα για τον Miller, που υπέγραψε το πολυπόθητο συμβόλαιο με την Pramac και ανανέωσε τη συνεργασία του με την Ducati για έναν ακόμη χρόνο. Επίσης, όπως ο Bagnaia έτσι και ο Miller από του χρόνου θα χρησιμοποιεί την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Ducati.“Είμαι πολύ χαρούμενος που τελικά πάρθηκε αυτή η απόφαση.” Είπε ο Miller συμπληρώνοντας: “Η Pramac είναι μια ομάδα που με έκανε να αισθανθώ πολύ άνετα εξ αρχής και η σχέση μου με την Ducati είναι πολύ στενή. Θα έχω πάλι την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα στη διάθεσή μου και θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό ώστε να έχω καλά αποτελέσματα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Ducati και την ομάδα μου για την εξαιρετική δουλεία που έχουν κάνει μέχρι στιγμής.” Ο manager της ομάδας, Francesco Guidotti εστίασε στο γεγονός ότι ο βασικός ρόλος της ομάδας είναι να σφυρηλατήσει τους νέους αναβάτες και έπειτα να τους δώσει την ευκαιρία να οδηγήσουν μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Ducati στο μέλλον και πως ο Miller επιβεβαιώνει τον κανόνα. Απ’ την άλλη ο Paolo Ciabatti εστίασε στο πόσο σημαντικό είναι που η Ducati θα έχει από του χρόνου τέσσερις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στο πρωτάθλημα, καθώς ο όγκος των δεδομένων θα διπλασιαστεί και θα μπορέσουν να σημειώσουν μεγαλύτερη πρόοδο.
Κύπρος: Oι μοτοσυκλετιστές ζητούν πράξεις πριν χαθούν κι άλλες ζωές στην άσφαλτο
Έκκληση για μέτρα από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
20/5/2026
Η συνεχής αύξηση των σοβαρών και θανατηφόρων τροχαίων με μοτοσυκλέτες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας, με τους ίδιους τους Μοτοσυκλετιστές στην Κύπρο να καταθέτουν συγκεκριμένες εισηγήσεις προς το Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας.
Με επτά νεκρούς Μοτοσυκλετιστές ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας ζητά μέτρα για εκπαίδευση, επιδότηση εξοπλισμού και βελτίωση των υποδομών, την ώρα που το πρόβλημα δείχνει να παραμένει βαθύτερο και πολυπαραγοντικό.
Κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας παρουσίασε σειρά εισηγήσεων με στόχο τη μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών αναβατών.
Τα στοιχεία παραμένουν ανησυχητικά, καθώς μέσα στο 2026 έχουν χάσει τη ζωή τους επτά Μοτοσυκλετιστές, όταν συνολικά το 2025 οι νεκροί αναβάτες και συνεπιβάτες μοτοσυκλέτας ήταν δώδεκα.
Οι προτάσεις κινούνται σε δύο βασικούς άξονες, την ενεργητική ασφάλεια, δηλαδή την αποφυγή της σύγκρουσης και την παθητική ασφάλεια, που αφορά τον περιορισμό των τραυματισμών όταν το ατύχημα τελικά συμβεί.
Στην πλευρά της ενεργητικής ασφάλειας, η Ομοσπονδία εισηγείται βελτίωση και εξειδίκευση κατά την εκπαίδευση στις εγκεκριμένες σχολές οδήγησης, εκπαίδευση σε φρεναρίσματα πανικού και αξιολόγηση κινδύνων, αλλά και προώθηση μοτοσυκλετών με σύγχρονα ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως ABS και traction control, χωρίς να αποσαφηνίζεται τί σημαίνει αυτό.
Παράλληλα, ζητούν κίνητρα για απόσυρση παλαιών μοτοσυκλετών χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τέτοια μέτρα στην Ευρώπη έχουν συνδεθεί με μείωση θανατηφόρων συγκρούσεων έως και 31%, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί μειώνονται σημαντικά.
Βέβαια, όσο ενδιαφέρον και αν έχουν πολλές από τις εισηγήσεις, το ερώτημα παραμένει αν αρκούν από μόνες τους. Η ποιότητα του οδικού δικτύου και η οδική παιδεία όλων των χρηστών του δρόμου φαίνεται να παίζουν εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο.
Η Ομοσπονδία ζητά βέβαια την βελτίωση των υποδομών και αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά σε κοινότητες και επαρχιακούς δρόμους όπου, όπως επισημαίνεται, συχνά παρατηρείται χαλαρότερη αστυνόμευση.
Στο κομμάτι της παθητικής ασφάλειας, οι εισηγήσεις επικεντρώνονται στη χρήση πιστοποιημένου εξοπλισμού, κράνη προδιαγραφών ECE 22.06, προστατευτικό ρουχισμό με πιστοποιήσεις CE, airbag γιλέκα, γάντια, μπότες και προστασίες θώρακα και σπονδυλικής στήλης.
Μάλιστα, προτείνεται ακόμη και επιχορήγηση για αγορά σύγχρονων κρανών με τεχνολογία MIPS, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η χρήση ποιοτικού εξοπλισμού.
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες που επικαλείται η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου έως και 42%, ενώ περιορίζει δραστικά τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αντίστοιχα, τα συστήματα ABS φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις θανατηφόρες συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, με την αντιπαραβολή παραδειγμάτων από χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Νορβηγία, όπου αντίστοιχα σεμινάρια είναι ήδη υποχρεωτικά για τους νέους οδηγούς.
Η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εξέτασης αδειών οδήγησης παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, καθώς γίνεται λόγος για αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων απαραίτητων δεξιοτήτων.
Το θέμα όμως ίσως δεν είναι μόνο πόσα νέα μέτρα θα προστεθούν, αλλά πόσα από τα ήδη υπάρχοντα εφαρμόζονται πραγματικά στην πράξη και πέρα από επίπεδο αστυνόμευσης κυρίως σε επίπεδο προσωπικής επιλογής των αναβατών.
Κανείς δεν διαφωνεί με τα οικονομικά μέτρα βοηθείας, τις επιδοτήσεις και τις φοροελαφρύνσεις για τον εξοπλισμό ή την ενημέρωση και εκπαίδευση για την αυστηρότερη επιλογή αυτού, αλλά σίγουρα δε βοηθά το να στρουθοκαμηλίζουμε και να να επιρρίπτουμε εκεί κάθε πρόβλημα όταν δεν υπάρχει εδραιωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα ώστε να θεωρείται αυτονόητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού από όλους.
Γιατί η εικόνα των δρόμων δείχνει συχνά ότι ακόμη και βασικοί κανόνες ασφάλειας αντιμετωπίζονται επιλεκτικά από αναβάτες, οδηγούς όσο και από τις ίδιες τις αρχές.
Και όσο αυτό παραμένει καθημερινότητα, ο φόρος αίματος των μοτοσυκλετιστών δύσκολα θα μειωθεί μόνο με θεωρητικές εξαγγελίες.
Είναι πάντως θετικό δείγμα να βλέπουμε ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα των μοτοσυκλετιστών με μια ευρεία γκάμα αιτημάτων που στην πλειοψηφία τους θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
