MotoGP - Αντιδράσεις από την Ducati μετά τις δηλώσεις του Carmelo Ezpeleta για παραχωρήσεις σε Honda-Yamaha

Αν και η ίδια έχει δεχτεί αντίστοιχη μεταχείριση στο παρελθόν
Paolo Ciabbati
Από το

motomag

30/6/2023

Όπως σας είχαμε ενημερώσει, ο Sport Director του MotoGP, Carmelo Ezpeleta, σε συνέντευξή του ανέφερε την πιθανότητα να δοθούν προνόμια εξέλιξης για τους δύο Ιάπωνες κατασκευαστές, Honda και Yamaha, με τους ιθύνοντες της Ducati να δείχνουν ότι είναι μάλλον αρνητικά προσκείμενοι σε κάτι τέτοιο.

Λίγες μόλις μέρες μετά την συνέντευξη του Carmelo Ezpeleta, το “μεγάλο κεφάλι” της Ducati Corse, Luigi Dall’Igna και ο Sporting Director, Paolo Ciabatti έκαναν τις πρώτες δηλώσεις όσον αφορά στις δηλώσεις του υπεύθυνου της Dorna.

Ξεκινώντας από τον Dall’Igna, σε συνέντευξή του στο GPOne.com, δήλωσε “Είναι σωστό να βοηθάμε τις ομάδες, όχι όμως αδικώντας άλλες”. Μία αν μη τι άλλο… αινιγματική δήλωση καθώς στην συνέχεια πρόσθεσε ότι δεν βλέπει κάποιο πρόβλημα στο Πρωτάθλημα, όπως είναι τώρα, ενώ συνέχισε λέγοντας ότι η Ducati και όλα τα μέλη της ομάδας, έχουν κάνει πολλές θυσίες, μέχρι να φτάσουν εδώ. Κανείς δεν λέει ότι δεν έγιναν θυσίες, όμως η αλήθεια είναι ότι με τους 13 από τους 16 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των Sprint, να έχουν στην πρώτη θέση του βάθρου αναβάτη της Ducati, σίγουρα δεν μιλάμε για μία ανταγωνιστική κατάσταση.

Από την άλλη ο Ciabatti, έριξε τα βέλη του κυρίως εναντίον του Ezpeleta, λέγοντας, στο ίδιο μέσο, ότι ο Ισπανός της Dorna, αποφάσισε πρώτα να μιλήσει στα media και όχι στις ομάδες. Tόνισε επίσης, ότι οι μέχρι τώρα κανονισμοί, όσον αφορά στα προνόμια της εξέλιξης, υπαγορεύουν ότι η ομάδα που θα λάβει τα εν λόγω προνόμια, δεν πρέπει έχει κάποιο τερματισμό σε βάθρο σε στεγνό αγώνα για μία ολόκληρη αγωνιστική σεζόν. Όπως είπε ο Ciabatti, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τους δύο Ιάπωνες κατασκευαστές, αφού στον γύρο του Τέξας η Honda αναδείχθηκε νικήτρια με τον Alex Rins, ενώ ο Quartararo πήρε την τρίτη θέση, στον ίδιο αγώνα. Βέβαια ο ίδιος ο Ezpeleta ανέφερε ότι οι κανόνες πρέπει να επικαιροποιηθούν, πιθανότατα έχοντας αυτό ακριβώς στο μυαλό του.

Παράλληλα, ο Sport Director της Ducati, εξήγησε ποια θα ήταν η σωστή διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί η Dorna, λέγοντας: “Μια πρόταση αυτού του είδους θα πρέπει να συζητηθεί στην Επιτροπή Grand Prix και τα μέλη της: Dorna, FIM, IRTA και MSMA. Η Επιτροπή συνεδρίασε την περασμένη Πέμπτη για να συζητήσει για τους τεχνικούς κανονισμούς του μέλλοντος και δεν παρουσιάστηκε καμία πρόταση. Όταν η Dorna αποφασίσει να αναβαθμίσει το σύστημα παραχωρήσεων για να βοηθήσει τους κατασκευαστές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, θα πρέπει να εξηγήσει πώς, και τι αντίκτυπο θα έχουν.” Κλείνοντας, δήλωσε πρόθυμος να συζητήσει μία πρόταση, αν αυτή έρθει, όχι όμως φωτογραφική (για Honda και Yamaha), αλλά να είναι ίση για όλους όσους χρειαστούν κάτι αντίστοιχο στο μέλλον.

dall'igna

Οι δηλώσεις και τον δύο δείχνουν ότι μάλλον δεν τους άρεσε η πρόταση της Dorna. Η διαφορά, ωστόσο, των Ιαπώνων (Honda, Yamaha) με τους Ευρωπαίους (Aprilia, Ducati, KTM) έχει αρχίσει να γίνεται έντονα εμφανής, με τον καλύτερα τοποθετημένο αναβάτη της Yamaha, τον Quartaro να βρίσκεται στην 9η θέση του Πρωταθλήματος, αυτή την στιγμή, με τον Alex Rins από τη Honda στην 13η. Η Dorna είναι λογικό να φοβάται ότι οι δύο ιαπωνικές εταιρείες, μπορεί να ακολουθήσουν τον δρόμο της Suzuki και να διαβούν την πόρτα της εξόδου, αν η κατάσταση αυτή συνεχιστεί.

Κάπου εδώ να θυμίσουμε ότι η Ducati ήταν από τις πρώτες εταιρείες που έλαβαν πλεονεκτήματα στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους, ήδη από το 2014, ενώ στην συνέχεια οι Aprilia, Suzuki και ΚΤΜ πέρασαν και εκείνες από αυτό το στάδιο. Το 2016, και με την υιοθέτηση της ενιαίας ECU σε όλες τις ομάδες, υπήρξαν ορισμένα προνόμια που δόθηκαν σε όλες τις ομάδες, ανεξαιρέτως, για τη σεζόν, προκειμένου να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Fabio, Marc

Σίγουρα, οι κανονισμοί που υπάρχουν δίνουν ένα μερίδιο δίκιου στην Ducati, όμως οι αγώνες Sprint που άρχισαν φέτος και ο σημαντικά μειωμένος χρόνος εξάσκησης που έχουν στα χέρια τους οι ομάδες, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια εξέλιξης. Επομένως, για όσες υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες, οι παραπάνω παράγοντες είναι λογικό να διογκώνουν το πρόβλημα.

Δεν ξέρουμε πως θα πορευτεί ακόμα η Ducati, που είναι λογικό να θέλει να διατηρήσει την απόλυτη κυριαρχία της, αυτή τη στιγμή. Περιμένουμε όμως να δούμε αν και οι υπόλοιποι κατασκευαστές προβούν σε δηλώσεις, όσον αφορά στις δηλώσεις Ezpeleta.

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!