MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!

Σε πίστα που διαλυόταν!
MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/3/2026

Το δράμα της πίστας στην Βραζιλία συνεχίστηκε και σήμερα, όταν την τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να περικοπούν οι γύροι στους 23, οκτώ λιγότεροι από το προγραμματισμένο.

Η ανησυχία ήταν έντονη για το αν η πίστα θα αντέξει και δεν θα ξεφτίσει η άσφαλτος αυτή τη φορά στο χειρότερο σημείο, πάνω στην αγωνιστική γραμμή.

Ταυτόχρονα δεν μπορούσε κανείς να αποκλείσει πως δεν θα ανοίξει κάποια δεύτερη τρύπα, όπως έγινε εχθές, φυτεύοντας μία MotoGP μοτοσυκλέτα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Θα έπρεπε τα MotoGP να επιστρέψουν στην Βραζιλία του χρόνου, ή τουλάχιστον στο τέλος της χρονιάς, όμως αυτό θα μεγάλωνε τα έξοδα μεταφοράς, πολλαπλασιάζοντας τις ώρες πτήσης, ενώ το σπουδαιότερο, οι νέοι ιδιοκτήτες ήθελαν το δυναμικό Λατινοαμερικάνικο κοινό, από τώρα, αντί να περιμένουν το 2027 με καινούρια στρώση ασφάλτου στην πίστα. Αποφάσεις για τους λάθος λόγους λοιπόν, που οριακά δεν γύρισαν μπούμερανγκ, έφτασαν πολύ κοντά όμως!

Ο Bezzecchi έκανε την κίνηση εχθές προς τις κάμερες, ότι θα απαντήσει αύριο, όταν έχασε από δικό του λάθος την θέση του βάθρου σε μάχη με τον Martin.

Είχε σταθερά ταχύτερο ρυθμό αλλά με σκαμπανευάσματα, περνώντας από την Q1, κάτι που όπως είπαμε αποδείχτηκε προτέρημα στην προκειμένη περίπτωση. Εκεί έκανε και το ρεκόρ γύρου ενώ με την λογική πως οι σεζόν είναι συνεχόμενες και η πορεία των MotoGP μία, τότε ο Bezzecchi είναι ο πέμπτος αναβάτης στην σύγχρονη εποχή των αγώνων που κερδίζει τέσσερις αγώνες στη σειρά.

Στην εκκίνηση σήμερα τα κατάφερε καλύτερα, πέρασε κατευθείαν εμπρός και μάλιστα έμεινε εκεί, όχι απλά δίχως μάχη, αλλά κάνοντας κατευθείαν διαφορά ασφαλείας!

Πίσω του είχε τον Di Giannantonio και τον Marquez ο οποίος χρειάστηκε να κρατήσει πίσω του τον Martin που έκανε κίνηση από την πρώτη στροφή.

Ο Quartararo δεν κατάφερε να αναστατώσει τους πρώτους δύο-τρεις γύρους, πριν περάσει όχι απλά πίσω, αλλά εκτός δεκάδας, όπως κατά επανάληψη συμβαίνει όταν ξεκινά από τις πρώτες θέσεις.

Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Di Giannantonio μέχρι που εκείνος έκανε νωρίς, το αντίστοιχο λάθος που είχε κάνει και στον Sprint με τον Marquez να περνά εμπρός και να μην μπορεί να φτάσει τον ρυθμό του Bezzecchi, αλλά ούτε και τον πίσω.

Στην πράξη οι δύο Aprilia ήταν οι μόνες στο 1’18 και ο Martin δεδομένο πως μπορούσε να πάει πιο γρήγορα αλλά δεν πίεζε καθόλου για προσπέραση. Αντιθέτως πριν ανέβει στον ρυθμό του Bezzecchi δέχτηκε την επίθεση του Acosta ο οποίος πέρασε για λίγο εμπρός με επιθετική κίνηση η οποία και απαντήθηκε.

Με τον Di Giannantonio κολλημένο πίσω του, ο Marc Marquez βλέπει πως η επίθεση δεν θα αργήσει, αλλά δεν πιέζεται και για το λάθος.

Στον 6ο γύρο ο Martin έχει τελειώσει εδώ και δύο γύρους με τον Acosta, έχει ρυθμό που είναι πιο κοντά στον Bezzecchi και όχι στους δύο μπροστά του και ο Di Giannantonio κάνει μία επιθετική κίνηση μπαίνοντας στην εσωτερική και έπειτα ανοίγει γραμμή για να κρατήσει τον Marc Marquez εκτός. Μία αγωνιστική κίνηση που όμως επιτρέπει στον Martin να μείνει εκεί που πρέπει και να τους περάσει ταυτόχρονα και τους δύο!

Ήταν ένα δώρο στον Martin, μία διπλή προσπέραση που την σκεφτόταν και τελικά δεν χρειάστηκε να παλέψει για αυτή.

Αμέσως άνοιξε την διαφορά με την VR 46 και οι τέσσερις πρώτες θέσεις κλείδωσαν για πολλούς γύρους, οι δύο πρώτες για το σύνολο του αγώνα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να πιάσει τον Bezzecchi, ακόμη και αν γινόταν το σύνολο του αγώνα με τους 8 παραπάνω γύρους.

Πίσω ο άρχοντας του DNF, ο Mir θα πέσει αυτή τη φορά μόνος του, όπως επίσης και ο Bagnaia αλλά και ο Miller.

Στον 12ο γύρο είχαμε την πιο ωραία προσπέραση από τους υπόλοιπους εκτός πεντάδας, όταν ο Alex Marquez πέρασε τον Acosta με ελαφριά επαφή σε μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση.

Πέντε γύρους πριν το τέλος ο Marc Marquez απάντησε στον Di Giannantonio με αντίστοιχη κίνηση που είχε δεχτεί και εκείνος νωρίτερα, με επιθετική κίνηση κλειδώνοντας την εσωτερική. Στον επόμενο γύρο όμως έκανε ένα λάθος όπως αυτό της VR 46 νωρίτερα ή εχθές με τον Di Giannantonio να περνά εμπρός και τελικά να μένει εκεί, ανεβαίνοντας στο βάθρο.

Πολύ καλή επίδοση από τον Ai Ogura στην 5η θέση όπως επίσης και του Moreira που τερμάτησε εμπρός από τις εργοστασιακές Yamaha με την μεγαλύτερη εμπειρία. Για ακόμη μία φορά καλύτερη Honda ήταν του Zarco.

Όπως είπαμε, υπάρχει «παντρειά» στις πτήσεις του εξοπλισμού, οπότε τώρα πάμε στην αγαπημένη πίστα του Marc Marquez, στις ΗΠΑ.

 

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Διαφ.

Βαθμοί

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

30:19.760

25

2

89J. Martin

Aprilia Racing

+3.231

20

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.780

16

4

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+4.089

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+8.403

11

6

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.918

10

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+10.687

9

8

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+11.359

8

9

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+12.907

7

10

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+16.370

6

11

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.529

5

12

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.980

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+21.322

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.699

2

15

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.840

1

16

20F. Quartararo

Monster Energy Yamah MotoGP Team

+26.403

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+30.287

 

18

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.397

 

Πτώσεις

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

10 Laps

 
 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

10 Laps

 
 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

3 Laps

 
 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1 Laps

 

 

 

Ετικέτες