MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

Aleix Espargaro - Αναγκάστηκε να διαλέξει μεταξύ αγώνων ποδηλάτου και εξέλιξης της Honda RC213V

Το διπλό ταμπλό αποδείχτηκε ανεφάρμοστο - Νέο πλάνο για τον Ισπανό όσον αφορά στο 2026
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/1/2026

Μάλλον ο Aleix Espargaro ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξος όταν δήλωνε πως θα αγωνιζόταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Gravel ποδηλάτου 2025, ενώ την ίδια ώρα θα εκπλήρωνε καθήκοντα αναβάτη εξέλιξης στην εργοστασιακή ομάδα της Honda. Η κατάληξη μάλλον δεν ήταν ιδανική, κι έτσι ο Ισπανός προχωρά σε νέα κατεύθυνση για το 2026.

Θυμίζουμε πως όταν ο Aleix “κρέμασε τα γάντια του” το 2024, αποχαιρετώντας την Aprilia, έκανε ντεμπούτο ως αναβάτης εξέλιξης της Honda RC213V δίπλα στον Stefan Bradl, τον καιρό που η εταιρεία αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα ανταγωνιστικότητας.

Καθώς ο Ισπανός είχε αποδείξει την αξία του στο πρόγραμμα εξέλιξης της μοτοσυκλέτας της Aprilia, η κίνηση αυτή της Honda είχε μεγάλη αξία για τους Ιάπωνες. Όμως την ίδια ώρα, ο πρώην “κάπτεν” της Aprilia θέλησε να καταπιαστεί σοβαρά και με τη δεύτερη μεγάλη του αγάπη, τους αγώνες ποδηλασίας, ένα σχέδιο που μάλλον δεν είχε σκεφτεί εις βάθος.

Aleix Espargaro

Κάπως έτσι, το πρόγραμμα εξέλιξης της MotoGP μοτοσυκλέτας της Honda, και το πρόγραμμα προπονήσεων και αγώνων ποδηλασίας με την ομάδα της Lidl-Trek ξεκίνησαν να φορτώνουν τον Ισπανό με απαιτήσεις που γινόταν ολοένα και πιο δύσκολες και έφταναν το σώμα του στα όρια.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήρθε το περασμένο καλοκαίρι, όπου ο Aleix είχε προγραμματιστεί να αντικαταστήσει τον Somkiat Chantra στο GP της Ουγγαρίας, βοηθώντας έτσι την ομάδα να συλλέξει πολύτιμα δεδομένα σε ρυθμό αγώνα. Λίγες μέρες πριν τον αγώνα όμως, ο Espargaro έπεσε σε προπόνησή του με το ποδήλατο, και τραυματίστηκε άσχημα, και κάπως έτσι το σχέδιο για συμμετοχή του στον γύρο του Balaton έπεσε στο κενό, και η Honda βρέθηκε έκθετη.

Στον επόμενο γύρο της χρονιάς, στη Βαρκελώνη, ο Aleix έφτασε στην πίστα εντελώς εξαντλημένος, και με τρεις σπασμένους σπονδύλους!

Εκεί ο Alberto Puig είχε μια εκτενή συζήτηση μαζί του, λέγοντάς του πως καταλαβαίνει το πάθος του Aleix για το ποδήλατο, όμως η σχέση του με τη Honda είχε ανάγκη μεγαλύτερης αφοσίωσης. Κι όπως δήλωσε αργότερα ο Aleix, “ο Alberto είχε απόλυτο δίκιο”.

Aleix Espargaro

Κάνοντας την αυτοκριτική του, ο μεγαλύτερος αδελφός του Pol δήλωσε πως υποτίμησε τον φόρτο εργασίας στον νέο συνδυαστικό ρόλο που είχε προσπαθήσει να εκπληρώσει. “Πιθανώς έκανα λάθος. Δεν εκτίμησα σωστά τον ρόλο μου ως αναβάτης εξέλιξης. Νόμιζα πως θα μπορούσα να τα καταφέρω σε διπλό ταμπλό αλλά δεν ήταν εφικτό.”

Θυμίζουμε πως ο Aleix είχε πάρει τους αγώνες ποδηλασίας ιδιαίτερα σοβαρά, καθώς προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Gravel, και είχε λάβει μέρος στον αγώνα Skoda Titan Desert.

Τώρα, καθώς η Honda κατάφερε να πετύχει σημαντικά καλύτερες θέσεις στη σεζόν MotoGP 2025 από ότι τα προηγούμενα χρόνια η ομάδα έχασε το προνομιακό καθεστώς παραχωρήσεων, και πλέον οι εργοστασιακοί αναβάτες δεν θα μπορούν να συμμετέχουν στις ιδιωτικές δοκιμές. Έτσι όλο το βάρος της εξέλιξης πέφτει πλέον στους Aleix και Stefan.

Aleix Espargaro

Η αλλαγή νοοτροπίας είναι επείγουσα, επειδή το τεχνικό τοπίο της Honda έχει αλλάξει. Χάρη σε ένα ισχυρό δεύτερο μισό της σεζόν 2025, το εργοστάσιο κατάφερε να ανέβει από την Ομάδα Δ στην Ομάδα Γ στο σύστημα παραχωρήσεων. Αν και αυτό είναι εξαιρετική είδηση από άποψη απόδοσης, είναι δίκοπο μαχαίρι για την ομάδα δοκιμών: οι τακτικοί αναβάτες δεν θα μπορούν πλέον να διεξάγουν ιδιωτικές δοκιμές, οπότε όλο το βάρος της ανάπτυξης πέφτει πλέον αποκλειστικά στους ώμους του Aleix και του Bradl.

Ο οδικός χάρτης για το επόμενο έτος είναι ιδιαίτερα απαιτητικός όπως αναφέρει ο Aleix, καθώς “τόσο ο Alberto όσο και η ιαπωνική διοίκηση μου ζήτησαν να εξελίξω τόσο τη μοτοσυκλέτα του 2026 και τη νέα μοτοσυκλέτα 850 κ.εκ. του 2027 με ελαστικά Pirelli, οπότε θα πρέπει να αφιερωθώ πολύ περισσότερο στη δουλειά μου ως δοκιμαστής της Honda”.

Έτσι η ποδηλασία θα περάσει σε δεύτερη μοίρα για τον Aleix, αυστηρά ως προπονητικό εργαλείο. “Του χρόνου θα συνεχίσω με την ομάδα Lidl-Trek, αλλά δεν θα αγωνιστώ επαγγελματικά. Θα προπονούμαι μόνο μαζί τους και θα επικεντρωθώ περισσότερο στη Honda”, δήλωσε ο Καταλανός αναβάτης.

Κι οι αγώνες ποδηλασίας μπορούν να περιμένουν...

Ετικέτες