MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Ιαπωνία: Pole Postion Acosta με Marquez στο 1-9! Μπρος-πίσω το ρεκόρ!

Ήταν μία μάχη στα δέκατα για την κατάταξη όπως είχε προβλεφθεί
MotoGP Ιαπωνία: Pole Postion Acosta με Marquez στο 1-9! Μπρος-πίσω το ρεκόρ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/10/2024

Ο καιρός έπαιξε μεγάλο ρόλο στις αποστάσεις των χρόνων που θα μπορούσαν να ήταν ακόμη πιο μικρές και θα ήταν, αν την ώρα που πήγαινε να δημιουργηθεί ένας στεγνός διάδρομος δεν άλλαζαν ξανά οι συνθήκες. Μπορεί να μην έπεσε πολύ βροχή αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν το σταθερό περιβάλλον συνθηκών που θέλεις να υπάρχει για την διαδικασία της καλύτερης εκκίνησης.

Παρόλο που σε αυτές τις περιπτώσεις όσοι κυνηγούν το πρωτάθλημα δεν πρέπει να πάρουν ρίσκο και είναι δύσκολο να κάνουν καλό χρόνο, ο Bagnaia εξασφάλισε την δεύτερη θέση της εκκίνησης με πρώτο τον Acosta που εχθές μαζί με τον Binder μπήκαν μπροστά από την θάλασσα των Ducati έχοντας πολύ καλούς χρόνους, με τον Acosta να είναι πιο σταθερός παρόλο που ο Binder ήταν λίγο πιο γρήγορος.

Σήμερα βέβαια ο Marquez κράτησε για λίγο την pole position μέχρι να ακυρωθεί ο γρήγορος γύρος γιατί πάτησε εκτός. Δεν είναι ο πρώτος που ακυρώνεται η pole position ακόμη και για μισό ελαστικό, οι κανόνες πρέπει να τηρούνται και μάλιστα έχουν υπάρξει περιπτώσεις που οι κάμερες δεν έδειχναν να πατά ο αναβάτης την πράσινη γραμμή, τόσο στο όριο έχει βγει απόφαση. Ο Marquez ήταν διπλά άτυχος από τις μικρές διαφορές χρόνου και έτσι έχασε αρκετές θέσεις, δεδομένων των συνθηκών ήταν δύσκολο να έχεις κοντινούς γύρους όπως θα μπορούσε να είχε γίνει άλλες φορές.

Το πρόβλημα είναι πως εκείνος ο γύρος θα ήταν ο πρώτος στο 1:42 και τώρα το ρεκόρ πήγε στον Acosta που γύρισε στην βάση του 1:43 μόλις με 18 χιλιοστά.

Οπότε τώρα ξέρουμε πως αν του χρόνου η πίστα είναι στεγνή, το πρώτο που θα σπάσει θα είναι το ρεκόρ γύρου από όποιον μπει στο 1:42.

Ο Bagnaia αξίζει συγχαρητήρια για αυτή την θέση στην εκκίνηση καθώς έκανε μία προσπάθεια για να την βελτιώσει που άλλοι θα είχαν αποφύγει και μάλιστα είχε και ένα γλίστρημα στην 5η στροφή αλλά κατάφερε να είναι στην πρώτη γραμμή.

Εξαιρετικά σημαντικό αυτό από την στιγμή που ο Martin είναι πολύ πίσω και θα πρέπει να παλέψει σε λίγο για τον Sprint αλλά και αύριο στον αγώνα.

Έκπληξη και ο Vinales στην πρώτη σειρά, ενδεικτικό και αυτό πως αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές θα είχαμε πιο έντονη μάχη για την κατάταξη,

Σπάνια περίπτωση και από τον Quartararo να ξεφεύγει από την Q1 και να παίρνει εισιτήριο για την Q2 με πρώτο τον Morbidelli. Μακάρι η επιτυχία να μπορούσε να επιδοθεί σε μία πιο μόνιμη αλλαγή για την Yamaha αλλά θέλω να πιστεύω πως αυτή θα αρχίσει να δομείται από την επόμενη σεζόν.

Παρατρίχα για τον Quartararo να μείνει και μέσα στην έδρα της Yamaha πίσω στην Q1 γιατί ο Fernandez ήταν πίσω πολύ λίγα χιλιοστά.

Βέβαια το ίδιο αισθάνεται και ο Miller με τις αποστάσεις στην Q1 να είναι πολύ μικρές και να σηματοδοτούν το ποιος συνεχίζει.

Αναμένουμε έναν θεματικό Sprint καθώς πολλοί αναβάτες θα παλεύουν για καλύτερη θέση από τους πρώτους γύρους.

Θέση

N#

Αναβάτης

Μοτο

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

31

Pedro Acosta

KTM

01:43.018

 

 

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:43.264

0.246

0.246

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:43.441

0.423

0.177

4

23

Enea Bastianini

Ducati

01:43.539

0.521

0.098

5

33

Brad Binder

KTM

01:43.661

0.643

0.122

6

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:43.828

0.810

0.167

7

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:43.998

0.980

0.170

8

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:44.073

1.055

0.075

9

93

Marc Marquez

Ducati

01:44.136

1.118

0.063

10

73

Alex Marquez

Ducati

01:44.263

1.245

0.127

11

89

Jorge Martin

Ducati

01:44.303

1.285

0.040

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:44.497

1.479

0.194

Q1 Results:

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:43.746

 

 

Q2

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:44.005

0.259

0.259

13

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:44.122

0.376

0.117

14

43

Jack Miller

KTM

01:44.193

0.447

0.071

15

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:44.202

0.456

0.009

16

5

Johann Zarco

Honda

01:44.302

0.556

0.100

17

36

Joan Mir

Honda

01:44.498

0.752

0.196

18

37

Augusto Fernandez

KTM

01:44.547

0.801

0.049

19

42

Alex Rins

Yamaha

01:44.552

0.806

0.005

20

10

Luca Marini

Honda

01:44.648

0.902

0.096

21

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:44.886

1.140

0.238

22

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:45.422

1.676

0.536

23

87

Remy Gardner

Yamaha

01:45.594

1.848

0.172