MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2024, Misano P1 - Τον καλό του εαυτό έδειξε ο Pecco, από κοντά ο Marc Marquez

Πέντε Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις, με έκτο τον Pedro Acosta με GASGAS, που είχε και πτώση
Pecco Bagnaia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/9/2024

Αν ο Bagnaia ήταν μόλις όγδοος στα FP1 με τον Martin να παίρνει την πρωτιά, αντίθετα, στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο δυο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής έδειξε τον καλό του εαυτό, με τη συνήθη για εκείνον σταδιακή άνοδο απόδοσης, γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο της Παρασκευής. Εξαιρετικός ήταν όμως και ο Marc Marquez που με δυο δεύτερες θέσεις την Παρασκευή απεδείχθη σταθερότερος εκ των τριών αναβατών που προηγούνται στη γενική (Pecco 8-1, Martin 1-3). Τώρα μένει να δούμε τον ρυθμό αγώνα των Bagnaia, Martin και Marquez, που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στους 2 αγώνες του Misano, και αν καταφέρουν Acosta και Bastianini να κάνουν την υπέρβαση για να αντιμετωπίσουν την “τρομερή τριάδα”.

Μετά τα πρώτα 45 λεπτά των ελεύθερων δοκιμαστικών το πρωί, το απόγευμα της Παρασκευής σειρά είχαν τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, με διάρκεια μιας ώρας, με τον καιρό να είναι και πάλι καλός και την πίστα στεγνή.

Κατευθείαν στην κορυφή των χρόνων τέθηκε ο Jorge Martin, που ήταν πρώτος και στα FP1, ενώ στα πρώτα λεπτά, μέχρι να φτάσουν στα όριά τους οι αναβάτες στην κορυφή είχαμε αρκετές ανακατατάξεις.

Έξι λεπτά μετά την έναρξη των P1, η πρώτη έκπληξη ήρθε από τον πρώτο χρόνο του Bagnaia, με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή 2022-2023 να δείχνει σαφώς ταχύτερος από το πρωί.

Τον Pecco διαδέχεται ο Acosta στην κορυφή, με τον Marc Marquez να γράφει τον 2ο ταχύτερο χρόνο, κομπλέ με μια ιδιαίτερα επικίνδυνη απότομη και μεγάλη πλαγιολίσθηση, πιθανώς λόγω κρύων ελαστικών.

Ο Pedro βελτιώνει τον χρόνο του, ενώ πέφτει και στο 1:31, δείχνοντας τον δρόμο στους υπόλοιπους με 1:31.843.

Δέκα λεπτά έχουν περάσει από την έναρξη των P1, και ο Marc βρίσκεται μόλις 0.036 δεύτερα πίσω από τον πρώτο Acosta. Τρίτος είναι ο Alex Marquez, τέταρτος ο Quartararo και πέμπτος ο Morbidelli. Σίγουρα όμως αυτή η σειρά θα αλλάξει δραστικά τα επόμενα 50 λεπτά. Για την ώρα οι δυο πρώτοι της γενικής βρίσκονται στις θέσεις 5 (Pecco Bagnaia) και 9 (Jorge Martin).

Δεν περνά πολλή ώρα και ο Aleix Espargaro βάζει την Aprilia στο παιχνίδι των πρώτων θέσεων, γράφοντας τον 4ο ταχύτερο χρόνο, με τον Vinales να βρίσκεται 13ος.

Στο 45 ο Acosta βελτιώνει ελαφρώς τον χρόνο του, γράφοντας 1:31.672, με τον Martin να ανεβαίνει 4ος.

Ταχύτερος αναβάτης της Honda μετά από 20 λεπτά δοκιμαστικών είναι ο Johann Zarco στην 17η θέση, 1.159 δευτερόλεπτα πίσω από τον Acosta.

Για την ώρα ο Pol Espargaro δεν δείχνει ικανός να επαναλάβει την εξαιρετική επίδοση των FP1, με τον Acosta να έχει μεγάλη διαφορά από όλους τους υπόλοιπους αναβάτες του Pierer Group (έχοντας επιστρέψει σε διαφορετική γεωμετρία από το Aragon όπου ο νεαρός Ισπανός ανέβηκε δυο φορές στο βάθρο), αφού μετά τον Pedro επόμενος είναι ο Jack Miller στην 11η θέση, 12ος είναι ο Pol, 14ος ο Binder και 18ος ο Fernandez.

Στο στρατόπεδο της Yamaha ο Fabio Quartararo δείχνει απρόσμενα δυνατός στην ιταλική πίστα (3ος για την ώρα), όμως το αντίθετο συμβαίνει για την ώρα με τον ομόσταυλό του, Alex Rins που είναι 15ος. Στο Misano οι δυο αναβάτες της Yamaha φέρουν νέο κοστούμι στις μοτοσυκλέτες τους, που θεωρητικά βελτιώνει την αεροδυναμική τους.

Τριάντα πέντε λεπτά πριν το τέλος ο Marc Marquez περνά εκείνος πρώτος, με χρόνο 1:31.364, τον ταχύτερο χρόνο της Παρασκευής μέχρι στιγμής (Martin 1:31.707 στα FP1).

Δεύτερος ανεβαίνει ο Pecco, 0.206 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marquez, με τρίτο πλέον τον Acosta, τέταρτο τον Quartararo και πέμπτο τον Vinales.

Μεγάλες είναι οι διαφορές στην ομάδα του Valentino Rossi στη μέση των P1, αφού ο Bezzecchi είναι 6ος, 0.505 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marquez, ενώ ο Fabio di Giannantonio -που ταλαιπωρείται ακόμα από τον τραυματισμό του- είναι μόλις... 21ος 1.965 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marquez.

Γράφοντας 1:31.301, o Pedro Acosta επιστρέφει στην κορυφή, με τον Pol να βελτιώνει κι εκείνος τον χρόνο του για να βρεθεί στην 9η θέση.

Σημειώστε πως ενώ το πρωί είχαμε 5 αναβάτες στο 1:31, το απόγευμα αυτοί έχουν γίνει 10!

Δεκαπέντε λεπτά πριν το τέλος και οι περισσότεροι αναβάτες έχουν μπει στα pits για ένα διάλειμμα και για αλλαγή ελαστικών με φρέσκες γόμες. Λίγο πριν βγουν όλοι έξω και ξεσπάσει η καταιγίδα, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Acosta, Marc Marquez, Aleix Espargaro, Bagnaia και Martin.

Πρώτη βελτίωση αφορά στον Quartararo, που με φρέσκα ελαστικά περνά στην 4η θέση, αν και μένει να δούμε πόσο πίσω θα πέσει όταν ξεκινήσουν να γράφουν γρήγορους γύρους οι υπόλοιποι.

Από την 15η θέση ο Binder ανεβαίνει 3ος, ενώ από 12ος ο Bastianini βρίσκεται στην 9η θέση, και κινδυνεύει να πρέπει να περάσει από τα Q1. Αναγνωρίζοντας τον κίνδυνο ο Ιταλός ανεβάζει κι άλλο τον ρυθμό του, για να ανέβει... πρώτος, με 1:31.242!

Λίγα δευτερόλεπτα κράτησε ο ταχύτερος γύρος του Bastianini, αφού αμέσως μετά ο Acosta περνά ξανά πρώτος με 1:31.203.

Σειρά του Marc Marquez να περάσει εκείνος πρώτος με 1:31.034, ενώ αμέσως μετά πέφτει ο Acosta, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει. Όμως με την πτώση του αυτή μάλλον θα δυσκολευτεί να απειλήσει για τις πρώτες θέσεις των P1. Για να δούμε... πόσο γρήγορα θα επιστρέψει στα pits.

Εφτά λεπτά πριν το τέλος και οι αναβάτες επιστρέφουν στα pits, με την πρώτη πεντάδα να είναι: Marc Marquez, Bastianini, Acosta, Bezzecchi και Bagnaia.

Στην πίστα έχουν παραμείνει ο Martin και ο Morbidelli με τους αναβάτες της Prima Pramac να γράφουν ταχύτατους γύρους, και με τον Martin να περνά εκείνος πρώτος με 1:30.966. Αντίθετα ο Morbidelli δεν ολοκληρώνει τον γύρο του, και μπαίνει στα pits ενώ βρίσκεται μόλις 11ος.

Όπως φοβόμασταν ο Quartararo έχει πέσει στην 10η θέση, ενώ παρά τις προσπάθειές του δεν καταφέρνει να ανέβει παραπάνω, και βρίσκεται σε κίνδυνο -βλ. Q1.

Πέντε λεπτά απομένουν, και οι αναβάτες επιστρέφουν στην πίστα για την τελευταία τους προσπάθεια.

Ο Quartararo περνά 7ος και παίρνει μια ανάσα, ενώ ο Pecco Bagnaia δείχνει τον καλό του εαυτό για να γράψει ταχύτερο χρόνο με 1:30.885!

Πλέον η πρώτη τριάδα είναι Bagnaia, Martin και Marquez, οι τρεις πρωταγωνιστές των τελευταίων αγώνων, με τον Bastianini 4ο και τον Acosta 5ο.

Ο Pecco όμως δεν σταματά εκεί, ανεβάζοντας κι άλλο τον ρυθμό του, για να γράψει 1:30.685 και να ισχυροποιήσει την πρωτιά, ενώ την ίδια ώρα πέφτει ο Aleix Espargaro που θα πρέπει να περάσει από τα Q1.

Η καρό σημαία έχει ήδη πέσει, με τον Marc Marquez να καταφέρνει να ανέβει εκείνος 2ος, πίσω από τον Bagnaia.

Η πρώτη δεκάδα των P1 έχει ως εξής:

1. Francesco Bagnaia - Ducati, 1:30.685

2. Marc Marquez - Ducati, +0.185

3. Jorge Martin - Ducati, +0.281

4. Franco Morbidelli - Ducati, +0.282

5. Enea Bastianini - Ducati, +0.382

6. Pedro Acosta - GASGAS, +0.518

7. Marco Bezzecchi - Ducati, +0.544

8. Maverick Vinales - Aprilia, +0.616

9. Fabio Quartararo - Yamaha, +0.628

10. Jack Miller - KTM, +0.635

Ταχύτερος αναβάτης Honda είναι ο Johann Zarco στην 15η θέση, 1.050 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, ενώ τα αδέλφια Espargaro τερμάτισαν στις θέσεις 12 (Aleix) και 13 (Pol).

Ετικέτες