MotoGP - Απόλυση και 3ου μηχανικού από την ομάδα του Max Biaggi, για βίαιη και αντιαθλητική συμπεριφορά

Μετά την παρεμπόδιση του Adrian Fernandez, τώρα και για τον ξυλοδαρμό του Tom Booth-Amos!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/10/2022

Λίγες μέρες πέρασαν από την αποκάλυψη ενός βίντεο του 2019, που έδειχνε μηχανικό της Moto3 να βιαιοπραγεί στον αναβάτη Tom Booth-Amos, και σε κοινό ανακοινωθέν οι Dorna, FIM και IRTA ανακοίνωσαν πως ο μηχανικός που συνέχιζε την καριέρα του στο MotoGP, απολύθηκε από τη νέα του ομάδαμόλις η τελευταία πληροφορήθηκε για τις πράξεις του.

Όπως είχαμε γράψει, και όπως φαίνεται στο βίντεο που κυκλοφόρησε ευρέως στο twitter στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2022, στο GP της Ταϊλάνδης το 2019, όταν ο Tom Booth-Amos επέστρεψε στα pits μετά από εγκατάλειψη λόγω μηχανικής βλάβης και έβαλε τις φωνές στον μηχανικό του, εκείνος του έριξε σφαλιάρα στο κράνος, και τον κλώτσησε επανειλημμένα βρίζοντας τον! Μάλιστα ο Βρετανός αναβάτης υποστηρίζει πως η ομάδα του (CIP Moto3 team) του ζήτησε να μην αναφέρει σε κανέναν το περιστατικό! Μόλις το βίντεο βγήκε στο διαδίκτυο, τρία χρόνια μετά η CIP Moto3 Team ζήτησε συγγνώμη -κατόπιν εορτής- από τον Booth-Amos, λέγοντας πως είχε απολύσει τότε τον μηχανικό για τη συμπεριφορά του. Όμως ο μηχανικός συνέχιζε να εργάζεται στο paddock, απλά σε άλλη ομάδα η οποία δεν κατονομάζεται στο δελτίο των FIM, Dorna και IRTA. Όπως αποκαλύπτεται από δημοσιογράφους του MotoGP πρόκειται για τον 44χρονο Ιταλό Maurizio Camparau, μηχανικό του John Mcphee στην Sterilgarda Husqvarna Max Racing. 

Οι Dorna, FIM και IRTA, σε κοινό δελτίο τύπου τους στις 5/10/2022 αναφέρονται στο γεγονός δίχως να κατονομάζουν αναβάτη και μηχανικό, καταδικάζοντας έντονα τη συμπεριφορά του μηχανικού.

Παράλληλα, στο δελτίο τύπου αναφέρεται πως οι διοργανωτές του MotoGP και η αρχή του αθλήματος πληροφόρησαν τη νέα ομάδα του μηχανικού για το περιστατικό, με την ομάδα να απολύει τον μηχανικό, ο οποίος δεν θα επιστρέψει στη δουλειά του μετά το GP της Μαλαισίας.

FIM, IRTA και Dorna Sports πιστεύουν πως αυτή ήταν η σωστή απόφαση, και υποστηρίζουν πλήρως την ομάδα που απέλυσε τον μηχανικό.

“Η βίαιη συμπεριφορά δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή, και δεν θα γίνεται ανεκτή. Όλοι μας θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε ώστε να κάνουμε το MotoGP Paddock το ασφαλέστερο κατά το δυνατόν περιβάλλον  εργασίας.”

Το απίστευτο είναι πως αυτή είναι η ΤΡΙΤΗ πρόσφατη απόλυση μηχανικού από την Sterilgarda Husqvarna Max Racing, την ομάδα του Max Biaggi, με τις δυο πρώτες να αφορούν τους μηχανικούς του Ayumu Sasaki που κατά τη διάρκεια των προκριματικών της Moto3 στο Aragon πιάστηκαν ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ σε βίντεο να εμποδίζουν τον ανταγωνιστή του Sasaki, Adrian Fernandez της Tech3 KTM από το να φύγει από τα pits για να προλάβει το γρήγορο γκρουπ! Πέρα από το πρόστιμο των 2.000 ευρώ και του αποκλεισμού τους από 2 αγώνες που τους επέβαλλε η Dorna, ο ίδιος ο Max Biaggi φρόντισε να τους απολύσει κάνοντας λόγο για "απαράδεκτη συμπεριφορά".   

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.