MotoGP - Aprilia και Dell’Οrto συνεχίζουν την συνεργασία τους

Για δύο ακόμα χρόνια
Aprilia-Dell'Orto
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/9/2023

Η DellOrto, με αφορμή τον εορτασμό των 90 χρόνων από την ίδρυσή της, ανακοίνωσε τη συνέχεια της συνεργασίας της με την Aprilia Racing στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, για δύο ακόμα χρόνια.

Η συνεργασία της DellOrto με την Aprilia στους αγώνες, βρίσκει τις ρίζες της στις εποχές των δίχρονων 125 και 250 στα MotoGP, ενώ συνεχίστηκε αργότερα στα WSBK με την RSV4, κατακτώντας τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα με τους Max Biaggi και Sylvain Guintoli. Από το 2015, όταν η Aprilia επανήλθε στον κόσμο των MotoGP, η συνεργασία αυτή επεκτάθηκε και στην κορυφαία κατηγορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού με μοτοσυκλέτα. Μάλιστα, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία μοτοσυκλέτα, η οποία μαζί με την RC16 της KTM, αποτελούν αυτή την στιγμή τους κύριους αντιπάλους της παντοδύναμης Ducati, που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί στα MotoGP.

Η DellOrto S.p.A. ξεκίνησε την λειτουργία της το 1933 ως “Società anonima Gaetano Dell'Orto e figli" (Gaetano Dell’Orto και υιοί), στην πόλη Seregno της επαρχίας της Brianza, στην Ιταλία, από τους γιούς του Gaetano, Luigi Piero και Giuseppe. Σύντομα, μεταφέρθηκε στην περιοχή Cabiate της ίδιας επαρχίας, όπου βρίσκονται τα κεντρικά της μέχρι και σήμερα. Το πρώτο προϊόν που κυκλοφόρησε με την επωνυμία της ήταν καρμπυρατέρ για μοτοσυκλέτες, ενώ λίγο πριν την έναρξη του 2ου Π.Π. η DellOrto είχε ξεκινήσει την κατασκευή αλουμινένιων καρμπυρατέρ, για αγωνιστική χρήση.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η εταιρεία ξεκίνησε να κατασκευάζει τα καρμπυρατέρ πρώτης τοποθέτησης για λογαριασμό του Ομίλου Fiat και άλλων εγχώριων αλλά και ξένων κατασκευαστών. Τα πρώτα συστήματα ψεκασμού της DellOrto, τεχνολογία που κυριαρχεί στη σημερινή εποχή, έκαναν την εμφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Έκτοτε η Dell’Orto ειδικεύεται στην κατασκευή καρμπυρατέρ, σωμάτων ψεκασμού, αντλιών καυσίμου, αισθητήρων, ηλεκτρονικών μονάδων διαχείρισης καυσίμου και πολλών ακόμη εξαρτημάτων, τόσο για δύο όσο και για τέσσερις τροχούς.

Το 2006, η DellOrto S.p.A θα επεκτείνει τις δραστηριότητές της εκτός Ιταλίας, εγκαινιάζοντας τις νέες της εγκαταστάσεις στην Ινδία, ξεκινώντας συνεργασίες με κατασκευαστές της εκεί αγοράς για την κατασκευή σωμάτων διαχείρισης καυσίμου. Το 2011, συνεχίζοντας την καλή της πορείας, η DellOrto S.p.A θα ανοίξει ένα τεχνολογικό και εμπορικό κέντρο στην Κίνα, το οποίο ειδικεύεται κυρίως στα ηλεκτρονικά καρμπυρατέρ για σκούτερ, παπιά και μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού.

Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει έντονη παρουσία στα MotoGP, αποτελώντας από το 2012 τον βασικό προμηθευτή ECU για την κατηγορία Moto3, ενώ το 2019 συμμετείχε στο λανσάρισμα της κατηγορίας ηλεκτρικών μοτοσυκλετών MotoE με σκοπό την απόκτηση δεδομένων για την ηλεκτροκίνηση.

Θέλοντας να συνεχίσει την εξέλιξή της και ακολουθώντας το “ηλεκτρικό” ρεύμα της εποχής για βιώσιμη μικροκινητικότητα, ασχολήθηκε με την εξέλιξη για εμπορική χρήση μίας νέα μονάδας διαχείρισης ισχύος, για χαμηλής και μεσαίας απόδοσης ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, το 2019. Ένα χρόνο αργότερα, συνεργάστηκε με τις Energica, Octo Telematics και το Πανεπιστήμιο της Modena και Regio Emilia, για το project CEMP (Connected Electric Modular Powertrain), το οποίο αφορά στην εξέλιξη ενός προηγμένου ηλεκτροκινητήρα για scooter και άλλα μικρά οχήματα, με συνδεσιμότητα και με εξελιγμένα βοηθήματα αναβάτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι 90 χρόνια μετά την ίδρυσή της, η DellOrto παραμένει μία 100% οικογενειακή επιχείρηση, με πρόεδρο τον Giuseppe DellOrtο, γιος ενός εκ των αρχικών ιδρυτών της επιχείρησης.

Ετικέτες

MotoGP 2025 Jerez - Θρίαμβος Alex Marquez στην Ισπανία - 1η MotoGP νίκη και πρωτοπορία στο πρωτάθλημα!

Εξαιρετικός και 2ος ο F. Quartararo, 3ος ο Bagnaia! - Πτώση για M.Marquez
Alex Marquez - Jerez 2025 MotoGP
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/4/2025

Με την παρθενική του νίκη στη μεγάλη κατηγορία ο Alex Marquez έγραψε ιστορία στη Jerez τερματίζοντας μπροστά από έναν εξαιρετικό Fabio Quartararo, έπειτα από πτώση του αδερφού του νωρίς στον αγώνα.

Μπροστά στο κοινό της πατρίδας του ο Alex Marquez έκανε ντεμπούτο το 2020 με την εργοστασιακή ομάδα της Honda και τώρα έξι χρόνια μετά κατάφερε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου για πρώτη φορά στην καριέρα του. Έτσι ο Ισπανός έβαλε αυτόν και τον αδερφό του στα βιβλία της ιστορίας ως τους πρώτους αδερφούς με νίκη στο MotoGP. 

Σταθερά 2ος φέτος πίσω από τον αδερφό του ο Alex, που βελτιώνεται διαρκώς, έδειχνε ότι αν του δινόταν η ευκαιρία για μία νίκη θα την άρπαζε από τα μαλλιά και αυτό ακριβώς έγινε στη Jerez έπειτα από το λάθος που έκανε ο Marc (Ducati Lenovo Team) νωρίς στον αγώνα, στον τρίτο γύρο, με πτώση που τον έθεσε εκτός διεκδίκησης της νίκης σε ένα σημείο που θα μπορούσε να κάνει υπομονή και να μην πιέσει στον βαθμό που το έκανε και του στοίχισε τόσο ακριβά.

Πριν από την πτώση είχαμε παραλίγο εμβολισμό τόσο του Marquez όσο και του Fransesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) από τον Alex (!), ενώ ακόμη νωρίτερα στην εκκίνηση, εκείνος που τα κατάφερε καλύτερα από όλους και έθεσε τον εαυτό του επικεφαλής ήταν ο Fabio Quartararo ξεκινώντας εξαιρετικά. Ο Γάλλος δεν έκανε το χθεσινό λάθος και οδήγησε από την αρχή μέχρι και το τέλος του αγώνα οριακά και με αυτοπεποίθηση και αυτό φυσικά θα θέλαμε να το δούμε ακόμη περισσότερο στους επόμενους αγώνες. 

Ο Quartararo έδειξε με αυτό το αποτέλεσμα η Yamaha έχει όντως βελτιωθεί και μπορεί να έχει σταθερά υψηλή απόδοση σε έναν ολόκληρο αγώνα, αν και ακόμη απέχει πολύ από τις Ducati, ενώ στη δεύτερη θέση που κατέκτησε βοήθησε σίγουρα και το γεγονός ότι αυτή είναι μια πίστα που του αρέσει πάρα πολύ και νιώθει άνετα εκεί.

Την πρωτοπορία του αγώνα ο εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha την έχασε στην αρχη του 11ου γύρου από τον Alex, ο οποίος έπειτα και από το λάθος στα φρένα που είχε νωρίτερα και παραλίγο να πέσει πάνω στους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati, βρέθηκε στην πέμπτη θέση. Στον 4ο γύρο ωστόσο είχε ανακάμψει περνώντας ξεκάθαρα τον Bagnaia στα φρένα για τη δεύτερη θέση. Έπειτα ξεκίνησε να κλείνει την απόσταση που το χώριζε από τον Quartararo και αφού τον "μελέτησε" για μερικούς γύρους, τον πέρασε επίσεης καθαρά στα φρένα στον 11ο γύρο. Μετά από αυτό άνοιξε σχεδόν άμεσα διαφορά ενός δευτερολέπτου, η οποία έφτασε έως και τα 2,7 δευτερόλεπτα.

Ο Quartararo οδήγησε εξαιρετικά και κράτησε πίσω του τον Bagnaia που αρχικά έδειχνε ότι και αυτός θα προσπαθούσε να τον περάσει. Έχοντας μια μοτοσυκλέτα σαφώς ανώτερη από εκείνη του Γάλλου -και του A. Marquez- ο δις παγκόσμιος πρωταθλητής προσπάθησε να κάνει κάτι αντίστοιχο με εκείνο που έκανε ο Alex προσπαθώντας να βρει το καλύτερο σημείο για να τον περάσει. Όμως τελικά συμβιβάστικε σχετικά νωρίς και μη θέλοντας να ρισκάρει να ανέβει τουλάχιστον στο δεύτερο σκαλί του βάθρου κρατήθηκε πίσω από τον Quartararo δείχνοντας έτσι έλλειψη αυτοπεποίθησης και περισσότερη ψυχραιμία από όσο ίσως χρειαζόταν -είχε και τον M.Marquez που προσπαθούσε να ανακάμψει με μια τραυματισμένη μοτοσυκλέτα πολύ πίσω του.

Ετσι φτάσαμε στο τέλος με τον Alex Marquez να παίρνει την πρώτη του καρό σημαία στην μεγάλη κατηγορία αλλά και την πρωτοπορία στο πρωτάθημα, τον Quartararo να επιστρέφει στο βάθρο δεύτερος έπειτα από 560 ημέρες (!) και τον Bagnaia να το συμπληρώνει.

Στην 4η θέση βρέθηκε ο M.Vinales (Red Bull KTM Tech3), με το πρώτο από τα τέσσερα συνολικά KTM που βρέθηκαν στην πρώτη δεκάδα, έχοντας πίσω του τον Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), ο οποίος τερμάτισε μπροστά από τον 6o Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing). Στην 7η θέση ο P. Acosta (Red Bull KTM Factory Racing), ενώ ο rookie Ai Ogura ήταν για ακόμη φορά ο ταχύτερος μεταξύ των Aprilia (Trackhouse MotoGP Team), αφήνοντας ποολύ πίσω του τους Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech3) και Luca Marini (Honda HRC Castrol).

Ο M.Marquez κατάφερε τελικά να συμμαζέψει ελαφρώς την κατάσταση και να φτάσει έως την 12η -από 21η θέση- με το αριστερό μέρος του φαίρινγκ της GP25 τραυματισμένο και έτσι η διαφορά από τον πρώτο στη βαθμολογία αδερφό του περιορίστηκε μόλις στον έναν βαθμό.

Κατάταξη Top 10 (Συνολικός χρόνος/διαφορά)

1. A. Marquez, (BK8 Gresini Racing MotoGP) 40:56.374
2. F. Quartararo, (Monster Energy Yamaha MotoGP) +1.561 δλ.
3. F. Bagnaia, (Ducati Lenovo) +2.217 δλ.
4. M. Vinales, (Red Bull KTM Tech3) +3.678 δλ.
5. F. Di Giannantonio, (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) +7.267 δλ.
6. B.Binder (Red Bull KTM Factory Racing) +8.529 δλ.
7. P. Acosta  (Red Bull KTM Factory Racing) +9.764 δλ.
8. A. Ogura (Trackhouse MotoGP Team) +10.923 δλ.
9. E. Bastianini (Red Bull KTM Tech3) +15.879 δλ.
10. L. Marini (Honda HRC Castrol) +17.239 δλ.