MotoGP Aprilia: Με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 2024 ο Oliveira και κινητήρα του 2024 ο Fernandez

Πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη στη νέα δορυφορική ομάδα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/12/2023

Μετά την επεισοδιακή αποχώρηση της RNF από τα MotoGP και την αντικατάστασή της από την αμερικάνικη Trackhouse με τις ευλογίες της Dorna και της Aprilia, η ιταλική εταιρεία έχει αποφασίσει να υποστηρίξει πολύ πιο ουσιαστικά την δορυφορική της ομάδα, ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα της Ducati με την Pramac, δηλαδή την δημιουργία δύο ισοδύναμων τεχνολογικά ομάδων που μπορούν να μοιράζονται μεταξύ τους δεδομένα. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Masimo Rivola που έχει αναλάβει να επαναφέρει την Aprilia στις δόξες τις “δίχρονης εποχής” των RS125 και RS250, την επόμενη χρονιά ο Miguel Oliveira θα έχει ακριβώς την ίδια RS-GP24 που θα καβαλάνε οι εργοστασιακοί Aleix Espargaro και Maverick Vinales, ενώ ο “νέος” Raul Fernandez θα έχει ένα υβρίδιο με κινητήρα του 2024 αλλά πλαίσιο του 2023. Ο βασικός λόγος αυτής της παράξενης – εκ πρώτης όψεως - επιλογής είναι πως η Aprilia θέλει τον Oliveira για να συλλέγει δεδομένα και να αποτελεί μέρος της εξέλιξης της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας, ενώ στην περίπτωση του νεαρού Raul Fernandez θέλει να τον βοηθήσει στην προσαρμογή του στα MotoGP προσφέροντάς του σε κάθε αγώνα μια βάση έτοιμων δεδομένων από τις προηγούμενες χρονιές. Μάλιστα η Aprilia αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποκτήσει και αυτός μια πλήρως εργοστασιακή RS-GP24 στην περίπτωση που τα αποτελέσματα του Fernandez μετά τους πρώτους αγώνες δείξουν πως η περίοδος προσαρμογής έχει τελειώσει και μπορεί να προσφέρει και αυτός με την σειρά του δεδομένα για την εξέλιξη της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας. Βέβαια δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως μέσα στα κριτήρια για το ποιοι θα καβαλάνε τις τελευταίες εκδόσεις των εργοστασιακών μοτοσυκλετών είναι το κόστος. Η τεχνική υποστήριξη μιας καινούριας μοτοσυκλέτας κοστίζει πάντα πολύ ακριβότερα από εκείνη που έχει ήδη ολοκληρώσει ένα πρωτάθλημα, οπότε και το budget της Aprilia και της Trackhouse θα πρέπει να αυξηθεί αντίστοιχα όταν μέσα στην πίστα υπάρχουν τέσσερεις RS-GP24 και τουλάχιστον άλλες τέσσερεις στα BOX, αφού κάθε αναβάτης χρειάζεται δύο μοτοσυκλέτες και τουλάχιστον άλλη μία σε ανταλλακτικά… Οι Αμερικάνοι φαίνεται πως έχουν πολύ βαθιά τσέπη ή τουλάχιστον πως σκοπεύουν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη τα επόμενα χρόνια. Το σίγουρο είναι πως η Aprilia θα έχει την επόμενη χρονιά σε κάθε αγώνα τρεις κορυφαίους αναβάτες με ισάξιες μοτοσυκλέτες και αυτό έχει αποδειχθεί πως φέρνει πάντα καλά αποτελέσματα.

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli

Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.