MotoGP Aragon 2019: Ανατροπές στα FP1 & FP2

"Τριπλέτα" Yamaha στα FP2

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/9/2019

Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, ο Marquez εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την φόρα που είχε κατακτώντας τη νίκη στον προηγούμενο αγώνα του Misano και δεν μπήκε απλώς στην κορυφή της λίστας με τους χρόνους, αλλά είχε και μια χαώδη διαφορά από τον δεύτερο Maverick Vinales, της τάξης των 1,6 δευτερολέπτων! Ο δε Quartararo που ήταν τρίτος, απείχε κάτι περισσότερο από δύο δευτερόλεπτα από τον χρόνο του Marquez. Ο Ισπανός παγκόσμιος πρωταθλητής κατάφερε να γράψει χρόνο 1:46.869 χάρη στο νέο, μαλακό, πίσω ελαστικό της Michelin, στην πίστα που έχει στεφθεί νικητής τρεις φορές συνεχόμενα τα τελευταία τρία χρόνια.

Λίγο πιο πίσω βρέθηκαν τα Ducati των Dovizioso και Miller, ενώ εντυπωσιακή ήταν η επίδοση του Joan Mir που κατάφερε να ανεβεί στην έκτη θέση. Ο Danilo Petrucci πίσω του δείνει κάποια ενθαρρυντικά σημάδια επιστροφής στην καλή φόρμα που είχε μέχρι και πριν λίγο καιρό, με τον Pol Espargaro την όγδοη να αποτελεί άλλη μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις πάνω στην KTM. Την δεκάδα του πρωινού της Παρασκευής συμπλήρωσαν οι Morbidelli και Nakagami αντίστοιχα. Ο Alex Rins, δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί όλο τον χρόνο των δοκιμών και μπήκε, δίχως να μπορεί να καταφέρει κάτι καλύτερο από την 13^η θέση, ενώ ο Iannone που επέστρεψε μετά από τον τραυματισμό του στο Misano βρέθηκε στην 16^η θέση, ακολουθούμενος από τον Valentino Rossi (του οποίου η διαφορά ήταν πάνω από τρία δευτερόλεπτα συγκριτικά με τον χρόνο του Marquez). Ο Mika Kallio, που θα αντικαταστήσει τον Zarco για το υπόλοιπο του πρωταθλήματος μετά την απόφαση της ΚΤΜ να μην συνεχίσει με τον Γάλλο, ήταν στην 19^η θέση, ενώ δημιουργήθηκε και μια τεράστια αντίθεση για την ομάδα της Repsol Honda που είδε τις δύο μοτοσυκλέτες της να καταλαμβάνουν την πρώτη (Marquez) και την τελευταία (Lorenzo) θέση…

Το σκηνικό των δεύτερων ελεύθερων δοκιμαστικών το μεσημέρι όμως επεφύλασσε εκπλήξεις, αν και στην αρχή φαινόταν ότι θα επαναλαμβανόταν το πρωινό μοτίβο. Όμως, οι τρεις μοτοσυκλέτες με τους ταχύτερους γύρους στα FP2 ήταν οι Yamaha των Vinales, Rossi και Quartararo, παρά το γεγονός ότι στους συνδυασμένους χρόνους ο Marquez –που είχε και μία πτώση το μεσημέρι της Παρασκευής- παραμένει ο ταχύτερος αναβάτης. Ο χρόνος του Vinales ήταν 1:48.014, με τα άλλα δύο Yamaha να ακολουθούν με μικρή διαφορά, ενώ ο Marquez είχε τον τέταρτο καλύτερο χρόνο. Ο Pol Espargaro έκανε ακόμη μια καλή εμφάνιση γράφοντας τον πέμπτο ταχύτερο γύρο των FP2 και πίσω του τερμάτισαν ο Javk Miller και ο Cal Crutchlow.

Ο Dovizioso χρειάστηκε να παλέψει μέχρι τον προτελευταίο του γύρο στην πίστα για να εξασφαλίσει την συμμετοχή του απευθείας στα Q2 του Σαββάτου, κάτι ιδιαίτερο σημαντικό αφού η πρόβλεψη του καιρού για τα αυριανά FP3 (την τελευταία ευκαιρία των αναβατών για απευθείας πρόκριση στα Q2) κάνει λόγο για βροχή. Οι άλλοι δύο αναβάτες που κατάφεραν να εξασφαλίσουν την συμμετοχή τους στις δεύτερες κατατακτήριες δοκιμές ήταν ο Joan Mir και ο Aleix Espargaro, ο οποίος "πέταξε έξω" τελευταία στιγμή τον Alex Rins που θα πρέπει να περάσει από την διαδικασία των Q1.

ναμένουμε λοιπόν αύριο με ιδιαίτερη αγωνία τις κατατακτήριες Q1 και Q2, με τον καιρό να αποτελεί τον παράγοντα-κλειδί.

Αποτελέσματα FP2

1	Maverick Viñales	Monster Yamaha (YZR-M1)	1'48.014s
2	Valentino Rossi	Monster Yamaha (YZR-M1)	+0.057s
3	Fabio Quartararo	Petronas Yamaha (YZR-M1)	+0.103s
4	Marc Marquez	Repsol Honda (RC213V)	+0.190s
5	Pol Espargaro	Red Bull KTM Factory (RC16)	+0.378s
6	Jack Miller	Pramac Ducati (GP19)	+0.428s
7	Cal Crutchlow	LCR Honda (RC213V)	+0.436s
8	Andrea Dovizioso	Ducati Team (GP19)	+0.463s
9	Joan Mir	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.627s
10	Aleix Espargaro	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	+0.690s
11	Alex Rins	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.723s
12	Danilo Petrucci	Ducati Team (GP19)	+0.859s
13	Takaaki Nakagami	LCR Honda (RC213V)	+0.909s
14	Franco Morbidelli	Petronas Yamaha (YZR-M1)	+1.090s
15	Andrea Iannone	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	+1.222s
16	Tito Rabat	Reale Avintia Ducati (GP18)	+1.290s
17	Mika Kallio	Red Bull KTM Factory (RC16)	+1.328s
18	Miguel Oliveira	Red Bull KTM Tech3 (RC16)	+1.411s
19	Hafizh Syahrin	Red Bull KTM Tech3 (RC16)	+1.612s
20	Jorge Lorenzo	Repsol Honda (RC213V)	+1.696s
21	Francesco Bagnaia	Pramac Ducati (GP18)	+1.807s
22	Karel Abraham	Reale Avintia Ducati (GP18)	+1.889s
23	Bradley Smith	Factory Aprilia Gresini (RS-GP)	+2.150s

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.