Η πρόβλεψη για βροχή για το πρωινό του Σαββάτου, έκανε όλους τους αναβάτες των MotoGP να κορυφώσουν τις προσπάθειές τους στα δύο ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, μιας και από εκεί θα έπαιρναν το εισιτήριο για τα Q1 και τα Q2 αντίστοιχα. Πράγματι, οι προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν και τα FP3 σήμερα το πρωί έγιναν σε ιδιαίτερες συνθήκες, με την πίστα μισοβρεγμένη, τον ήλιο να βγαίνει και ταυτόχρονα να πέφτουν ψιχάλες σε διάφορα σημεία της διαδρομής. Λογικό ήταν οι χρόνοι να είναι πολύ πάνω από τους χθεσινούς, ενώ υπήρχαν και ορισμένοι αναβάτες –όπως ο Marc Marquez- που δεν βγήκαν καθόλου στην πίστα, πέρα από το να δοκιμάσουν εκκινήσεις.
Από την διαδικασία των Q1 οι δύο αναβάτες που πήραν την πρόκριση για τα Q2 ήταν οι Morbidelli και Iannone, καθώς ένα από τα φαβορί, ο Alex Rins με τη Suzuki, πλήρωσε την επιλογή του σκληρού πίσω ελαστικού στην τελευταία του έξοδο. Έτσι η Aprilia είχε και τις δύο της μοτοσυκλέτες στα Q2 (αφού ο Aleix Espargaro είχε ήδη πάρει το εισιτήριο από χθες), ενώ ήταν και η πρώτη φορά που ο Iannone μπήκε στην διαδικασία των κατατακτήριων δοκιμών για την πρώτη δωδεκάδα τη φετινή χρονιά.
Με τον καιρό να είναι ηλιόλουστος και την πίστα σε εξαιρετική κατάσταση, οι Q2 ξεκίνησαν με τις καλύτερες προϋποθέσεις, με τον Marquez να είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί, μιας και την προηγούμενη μέρα ο ρυθμός του ήταν σε διαφορετικό… αστρικό χρόνο σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους αναβάτες.
Μοναδικός απών ο Pol Espargaro, ο οποίος είχε μια πτώση στις τέταρτες ελεύθερες δοκιμές με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στον καρπό και να μείνει και εκτός του αγώνα.Οι χρόνοι έπεσαν κάτω από το 1:48 πολύ γρήγορα με τον Marquez να επιβεβαιώνει τις προβλέψεις, καθώς στα μισά της διαδικασίας είχε ήδη εφτά δέκατα του δευτερολέπτου από τον δεύτερο Fabio Quartararo και με μόλις άλλους τρεις αναβάτες να είναι στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον ταχύτατο Ισπανό. Από εκεί και πίσω οι διαφορετικές ήταν χαοτικές… Αξίζει πάντως να σημειωθεί η απόδοση του Aleix Espargaro που βρέθηκε την δεδομένη στιγμή στην πέμπτη θέση, όπως και του Miller που έδειχνε πως θα είναι το ταχύτερο Ducati μέσα στην πίστα.
Στη δεύτερη έξοδο των αναβατών από τα πιτς, τα δεδομένα δεν έδειχναν να αλλάζουν ιδιαίτερα, με φωτεινές εξαιρέσεις τον Quartararo που ανέβηκε στην δεύτερη θέση και που θα μπορούσε να πάρει τον pole position αν δεν τον πρόδιδε η κατά πολύ χαμηλότερη τελική της μοτοσυκλέτας του, αλλά και τον Espargαρο που κατάφερε βνα διατηρηθεί πέμπτος, μια από τις καλύτερες επιδόσεις για την Aprilia.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
