MotoGP Aragon: FP1 & FP2 με διαφορετικούς πρωταγωνιστές

Η FP3 θα μας δείξει τι θα γίνει στην κατάταξη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2021

Με την FP2 να γίνεται σε συνθήκες αρκετής ζέστης θα περίμενε κανείς ο ανταγωνισμός να κινηθεί κοντά στον χρόνο που είχε νωρίτερα θέσει ο Marquez, ο μοναδικός που κατέβηκε στο 1,48 κατά την FP1. Αλλάζοντας σε νέο soft ελαστικό και με τον Mir να ακολουθεί χωρίς όμως να κάνει την ίδια διαφορά, ο Marquez κατάφερε ένα χρόνο που εντυπωσίασε για τα δεδομένα της FP1 και ήταν αρκετό για να κρατήσει την θέση που ήθελε χωρίς να χρειαστεί να επαναλάβει την προσπάθεια στην FP2 μετά από μία μικρή άτυχη στιγμή που του χάλασε την προσπάθεια και χωρίς να θέλει να χαλάσει κι άλλο ζευγάρι καινούριων ελαστικών. Εντυπωσιακός στην FP1 και ο Alex Marquez που κατάφερε να έχει τον τέταρτο καλύτερο χρόνο.

Η FP2 ήταν το βασίλειο των Miller, Aleix Espargaro, Crutchlow και Zarco που ήταν οι μόνοι που κατέβηκαν στο 1΄47 με τον Miller ταχύτερο όλων και τους υπόλοιπους τρεις πολύ κοντά μεταξύ τους. Ο Crutchlow έφερε την Yamaha στον τρίτο χρόνο της κατάταξης προς το τέλος της δοκιμής του και ήταν ο ταχύτερος κυρίως γιατί ο Quartararo δεν κατάφερε να βρει την ευκαιρία που ήθελε για γρήγορο γύρο. Από τις Ducati ο Bagnaia μπορεί να μην ήταν ο πιο γρήγορος, έναντι των Zarco και Martin αλλά η διαφορά του ήταν ελάχιστη ενώ συνολικά στη διάρκεια της ημέρας είχε καλύτερο ρυθμό αγώνα κι έκανε τον χρόνο αυτό παρόλο που έχασε την γραμμή του στην 5η στροφή. Ο Nakagami στην αρχή της FP2 πάλεψε για να είναι εκείνος με τον καλύτερο χρόνο και μάλιστα θα ήταν πολύ ψηλά στην κατάταξη αν ο ανταγωνισμός δεν φούντωνε ρίχνοντας τους χρόνους περισσότερο.

Ο Bastianini ήταν και η αιτία που ο Pol Espargaro με τον Rins έχασαν θέσεις στην κατάταξη καθώς προς το τέλος του περιθωρίου κατάφερε να κάνει έναν αρκετά καλό χρόνο. Η FP2 αφήνει ερωτηματικά μόνο για την στάση του Mir που επέλεξε να μην πιέσει για πιο γρήγορους γύρους και θα πρέπει τώρα να αποφύγει την Q1 κάνοντας την προσπάθεια αύριο το πρωί.

Οι πρώτες  δοκιμές στην Aragon δεν δίνουν την πραγματική εικόνα για την αυριανή ημέρα και την κατάταξη, που ο ανταγωνισμός αναμένεται να είναι ιδιαίτερα έντονος με οποιεσδήποτε θερμοκρασίες κι αν επικρατήσουν…

Κατάταξη FP1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
1
Marc Marquez
Honda
1'48.048
 
2
Joan Mir
Suzuki
1'49.019
0.971
3
Francesco Bagnaia
Ducati
1'49.193
1.145
4
Alex Marquez
Honda
1'49.206
1.158
5
Jack Miller
Ducati
1'49.262
1.214
6
Aleix Espargaro
Aprilia
1'49.313
1.265
7
Johann Zarco
Ducati
1'49.372
1.324
8
Fabio Quartararo
Yamaha
1'49.451
1.403
9
Takaaki Nakagami
Honda
1'49.459
1.411
10
Pol Espargaro
Honda
1'49.589
1.541
11
Enea Bastianini
Ducati
1'49.652
1.604
12
Cal Crutchlow
Yamaha
1'49.670
1.622
13
Danilo Petrucci
KTM
1'49.741
1.693
14
Alex Rins
Suzuki
1'49.784
1.736
15
Luca Marini
Ducati
1'49.936
1.888
16
Iker Lecuona
KTM
1'49.942
1.894
17
Jorge Martin
Ducati
1'49.947
1.899
18
Miguel Oliveira
KTM
1'49.964
1.916
19
Maverick Viñales
Aprilia
1'50.187
2.139
20
Valentino Rossi
Yamaha
1'50.299
2.251
21
Brad Binder
KTM
1'50.353
2.305
22
Jake Dixon
Yamaha
1'51.188
3.140
Κατάταξη FP2
1
Jack Miller
Ducati
1'47.613
 
2
Aleix Espargaro
Aprilia
1'47.886
0.273
3
Cal Crutchlow
Yamaha
1'47.897
0.284
4
Johann Zarco
Ducati
1'47.988
0.375
5
Jorge Martin
Ducati
1'48.023
0.410
6
Francesco Bagnaia
Ducati
1'48.032
0.419
7
Fabio Quartararo
Yamaha
1'48.034
0.421
8
Takaaki Nakagami
Honda
1'48.057
0.444
9
Enea Bastianini
Ducati
1'48.086
0.473
10
Pol Espargaro
Honda
1'48.166
0.553
11
Alex Rins
Suzuki
1'48.267
0.654
12
Brad Binder
KTM
1'48.278
0.665
13
Alex Marquez
Honda
1'48.314
0.701
14
Danilo Petrucci
KTM
1'48.351
0.738
15
Luca Marini
Ducati
1'48.456
0.843
16
Iker Lecuona
KTM
1'48.526
0.913
17
Miguel Oliveira
KTM
1'48.623
1.010
18
Valentino Rossi
Yamaha
1'48.649
1.036
19
Maverick Viñales
Aprilia
1'48.755
1.142
20
Marc Marquez
Honda
1'48.827
1.214
21
Joan Mir
Suzuki
1'48.886
1.273
22
Jake Dixon
Yamaha
1'49.987
2.374

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.