MotoGP Aragon: Pole Position για τραυματισμένο Quartararo

Εκτόπισε Vinales
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020

Από το Austin το 2019 είχε να βρεθεί ο Crutchlow στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και τα κατάφερε πίσω από τις δύο Yamaha του Quartararo και του Vinales. Έκανε και παύση στην προσπάθειά του ο Crutchlow γιατί είδε το περιστατικό με τους αδελφούς Espargaro και θεώρησε υποχρέωση να ενημερώσει. Ξεκινάμε από αυτόν μιας και έχει καιρό να πρωταγωνιστήσει σε καλή είδηση, μονίμως απασχολεί την επικαιρότητα εξαιτίας τραυματισμού.

Ο Quartararo είναι ο μεγάλος ήρωας της ημέρας. Μετά από αυτή την πτώση όπως αναλυτικά περιγράφεται εδώ, δεν ήξερε αν θα τα κατάφερνε να αγωνιστεί. Όπως είπε ένιωθε αρκετό πόνο εκείνη την στιγμή αλλά και λίγο αργότερα όσο εξεταζόταν από τους γιατρούς και αρχικά είχε την εντύπωση πως θα τον κόψουν από τις δοκιμές γιατί θα έβρισκαν κάποιο κάταγμα. Ευτυχώς όσο περνούσε η ώρα αισθανόταν καλύτερα και οι γιατροί έδωσαν το τελικό οκ.

Στην FP4 είχε τον 6ο χρόνο και ανέβηκε στην Q2 όπου και πήρε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Vinales, φρενάροντας απότομα μετά για να τεντώσει τον τραυματισμένο του γόφο, ενώ ήταν φανερό το πόσο άβολα αισθανόταν και στην συνέντευξη.

Η Q2 κύλισε ομαλά με τον Vinales να έχει τον καλύτερο χρόνο πριν τον αρπάξει ο Quartararo και τον Morbidelli να βρίσκεται κοντά του ευελπιστώντας για καλυτέρευση της θέσης του, όπως και ο Crutchlow που είχε βάλει στόχο μία εκκίνηση χωρίς μοτοσυκλέτες μπροστά του.

Νωρίτερα ο Pol Espargaro, κι ενώ κυνηγούσε τον χρόνο, βρήκε στα αριστερά του τον Aleix Espargaro και στα αριστερά τον Alex Marquez ενώ πήγαινε ταχύτερα και από τους δύο. Έκοψε απότομα για να μην βρεθεί πάνω στην Honda και ακούμπησε δυνατά τον αδερφό του στην Aprilia ευτυχώς χωρίς να τον ρίξει. Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσει η πτέρυγα των αεροδυναμικών βοηθημάτων αλλά ευτυχώς κανείς δεν έπεσε.

Η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά φορτισμένη στην Q1 ανάμεσα στις εργοστασιακές Ducati με τον Dovizioso να δείχνει μία σπάνια στιγμή εκνευρισμού. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που ο Dovizioso έχει αφήσει να φανεί ο εκνευρισμός του στην κάμερα και τώρα τον είδαμε όπως ακριβώς τον Miller στον προηγούμενο αγώνα: Μπήκε στο box με βήμα ταχύ μουγκρίζοντας και πέταξε το γάντι κάτω φωνάζοντας. Είχε εκνευριστεί με τον Petrucci που του είχε κόψει την φόρα βγαίνοντας από τα pit κι έπειτα μένοντας πίσω του κέρδιζε τον slipstreaming και μαζί και πολύτιμα χιλιοστά του χρόνου. Ο Binder προσπάθησε και αυτός να πάρει ένα από τα δύο χρυσά εισιτήρια για την Q2 αλλά οι τρεις Ducati δεν άφησαν περιθώρια. Ο τρίτος ήταν ο Miller που τελικά κατάφερε να κάνει καλύτερο χρόνο από τον Dovizioso και μαζί με τον Petrucci να είναι οι δύο νικητές της Q1. «Νικητές» γιατί υπήρχαν δύο εισιτήρια να κερδίσουν… Ο Dovizioso εκνευρίστηκε που δεν βγήκε στην Q2 κατηγορώντας τον Petrucci για δύο λόγους, για το κόψιμο στην έξοδο της pit lane αλλά και για το slipstreaming παρότι ευκαιριακά και τα δύο…

Το σημερινό αποτέλεσμα αντιστρέφει το χθεσινό, όπου ο Vinales είχε τον καλύτερο χρόνο έναντι του Quartararo, ωστόσο εξακολουθεί η Yamaha να είναι κυρίαρχη στην πίστα κι ας έχει η Ducati την υψηλότερη τελική και με διαφορά. Οι απότομες εναλλαγές κλίσεων που υποβάλλει αυτή η πίστα τις μοτοσυκλέτες, έχουν συγκεκριμένο αντίκτυπο.

Ο Bagnaia χθες κατέρριψε το ρεκόρ τελικής του Dovizioso εδώ μέσα, και έφτασε τα 351,8km/h. Αυτό σημαίνει πως το Aragon μπήκε πλέον στο στενό club των πιστών με ταχύτητες μεγαλύτερες των 350km/h με πρώτο το Mugello και έπειτα Cataluna και Losail.

Αύριο η δουλειά του Quartararo θα είναι πιο εύκολη από ότι ήταν στον προηγούμενο αγώνα, ενώ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε την δίχως ηλεκτρονικά προσπάθεια του Vinales! Σύμφωνα με τον ίδιο, θα προσπαθήσει να ξεκινήσει χωρίς το launch control κάτι που έκανε και την τελευταία φορά με άσχημα αποτελέσματα. Θεωρεί πως είναι θέμα εξάσκησης και δεν εμπιστεύεται τα ηλεκτρονικά της Yamaha να κάνουν πάντα το καλύτερο δυνατό, για αυτό και θα προσπαθήσει χωρίς το πιο σημαντικό για όλους τους άλλους, το launch control. Είχε δει τον Pedrosa να ξεκινά καλύτερα χωρίς αυτό και θεωρεί βέβαιο πως αξίζει να το δοκιμάσει… Αύριο με βάση τις νέες ώρες του αγώνα, θα φανεί κατά πόσο είχε δίκιο σε αυτό

 

Κατάταξη Q1
Pos.
Num.
Rider
Bike
Time
Gap 1st/Prev.
1
9
Ducati
1'47.605
 
2
43
Ducati
1'47.737
0.132 / 0.132
3
4
Ducati
1'47.752
0.147 / 0.015
4
33
KTM
1'47.853
0.248 / 0.101
5
27
KTM
1'48.005
0.400 / 0.152
6
5
Ducati
1'48.068
0.463 / 0.063
7
63
Ducati
1'48.386
0.781 / 0.318
8
88
KTM
1'48.431
0.826 / 0.045
9
38
Aprilia
1'48.556
0.951 / 0.125
10
53
Ducati
1'48.558
0.953 / 0.002
11
6
Honda
1'49.166
1.561 / 0.608
Κατάταξη Q2
1
20
Yamaha
1'47.076
 
2
12
Yamaha
1'47.122
0.046 / 0.046
3
35
Honda
1'47.305
0.229 / 0.183
4
21
Yamaha
1'47.317
0.241 / 0.012
5
43
Ducati
1'47.413
0.337 / 0.096
6
36
Suzuki
1'47.679
0.603 / 0.266
7
30
Honda
1'47.759
0.683 / 0.080
8
9
Ducati
1'47.924
0.848 / 0.165
9
41
Aprilia
1'47.988
0.912 / 0.064
10
42
Suzuki
1'48.035
0.959 / 0.047
11
73
Honda
1'48.189
1.113 / 0.154
12
44
KTM
1'48.202
1.126 / 0.013

Ετικέτες

Hervé Poncharal: Ένας μικρός απολογισμός μιας ζωής αφιερωμένης στο MotoGP

Ο ιδρυτής της Tech3 μιλά για την εξέλιξη του MotoGP, την ασφάλεια, τους νέους επενδυτές και το μέλλον του θεσμού
Poncharal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/10/2025

Μετά την ανακοίνωση της εξαγοράς της Red Bull KTM Tech3 από τον Guenther Steiner, ο Hervé Poncharal, ο άνθρωπος που ίδρυσε την ομάδα το 1989, κάνει τον απολογισμό μιας ζωής αφιερωμένης στο MotoGP.

Ο Poncharal υπήρξε από τους σημαντικότερους παράγοντες του paddock. Ιδιοκτήτης και επικεφαλής ομάδας, αλλά και πρόεδρος της IRTA από το 2005 έως το 2025, υπηρέτησε τον θεσμό σε όλα τα επίπεδα. Πριν ιδρύσει την Tech3, ξεκίνησε την πορεία του δίπλα στον Jean-Louis Guillou της Honda Γαλλίας, στη "χρυσή" εποχή των ’70s και ’80s.

Από το 1989, η Tech3 υπήρξε σύμβολο του "rock-and-roll" πνεύματος του MotoGP: ανεξάρτητη ομάδα, με οικογενειακό χαρακτήρα αλλά και σημαντικές επιτυχίες. Στη σέλα της πέρασαν ονόματα όπως οι Kocinski, Jacque, Nakano, Edwards, Toseland, Crutchlow, Dovizioso, Zarco, Bastianini και Viñales. Η πώληση στον Steiner και σε Αμερικανούς επενδυτές σηματοδοτεί όχι μόνο το τέλος μιας εποχής, αλλά και μια νέα σελίδα για το MotoGP.

Από τα ’80s μέχρι σήμερα

"Όταν ξεκινούσαμε, το μόνο που θέλαμε ήταν να ζούμε από το πάθος μας. Δεν είχαμε καν σίγουρη συμμετοχή σε κάθε αγώνα. Ούτε μόνιμα passes, ούτε ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε νερό στο paddock. Παρ’ όλα αυτά, ζούσαμε το όνειρο", θυμάται ο Poncharal.

Poncharal

Η μάχη για την ασφάλεια

"Η πρώτη μας προτεραιότητα ήταν η ασφάλεια. Πιέσαμε για μεγαλύτερες ζώνες διαφυγής. Θυμάμαι ακόμα τα τραγικά ατυχήματα των Saarinen και Pasolini στη Monza. Τότε μπαίναμε στο Σαββατοκύριακο με τη σκέψη ότι κάποιοι ίσως να μη βγουν ζωντανοί. Σήμερα, η ασφάλεια έχει βελτιωθεί θεαματικά".

Liberty Media και το μέλλον

Με την είσοδο της Liberty Media, ο Poncharal βλέπει ευκαιρίες: "Έχουν τεράστια εμπειρία σε μάρκετινγκ και χορηγίες. Μπορούμε να μάθουμε πολλά. Αλλά το MotoGP και η F1 είναι διαφορετικοί κόσμοι. Το MotoGP είναι ριζωμένο στη μοτοσυκλέτα, η F1 στο αυτοκίνητο. Δεν θέλουμε μόνο ανάπτυξη· θέλουμε να μείνουμε ανταγωνιστικοί".

Poncharal

Το θέαμα του MotoGP

"Οι αγώνες μας είναι πιο συναρπαστικοί από την F1. Υπάρχουν συνεχείς μάχες και προσπεράσεις, βλέπεις το σώμα του αναβάτη να παλεύει στη σέλα – καθαρή αδρεναλίνη. Χρειαζόμαστε όμως περισσότερη δουλειά στο κομμάτι της εικόνας και της κοινωνικής δικτύωσης".

Οι ομάδες σήμερα

Το ενδιαφέρον επενδυτών αυξάνεται: "Όλοι βλέπουν τι πέτυχε η Liberty στη F1 και περιμένουν κάτι ανάλογο. Υπάρχουν φήμες για ενδιαφέρον ακόμη και από οδηγούς όπως οι Hamilton και Verstappen. Αυτό ανεβάζει την αξία των ομάδων".

Οικονομικά και προκλήσεις

"Ένα ανεξάρτητο MotoGP team χρειάζεται περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Τα έξοδα χωρίζονται σε leasing μηχανών (5–7 εκατ.), προσωπικό (4 εκατ. για περίπου 60 άτομα) και αμοιβές αναβατών (περίπου 5 εκατ., ανάλογα με τα συμβόλαια)".

Poncharal

Το DNA του MotoGP

"Οι αναβάτες μας είναι οι μοτοσυκλετιστές-μονομάχοι του 2025. Το πάθος, ο κίνδυνος, η ένταση – είναι μοναδικά. Το MotoGP πρέπει να προσελκύσει νέους fans, χωρίς να χάσει την ταυτότητά του. Αυτό που έχουμε είναι ένα άθλημα ανθρώπων, γεμάτο ιστορίες και ήρωες. Σήμερα μόνο ο Marc Márquez είναι πραγματικό icon· πρέπει να δημιουργήσουμε κι άλλα".

Ο Poncharal αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που άλλαξε το MotoGP: οικογενειακό πνεύμα, μάχη για την ασφάλεια, ανεξαρτησία και πάθος. Με την Tech3 σε νέα χέρια, το μέλλον προμηνύεται συναρπαστικό.