MotoGP Assen – Ολλανδία: Η pole position κλείδωσε στην καρό!

Στα χιλιοστά του δευτερολέπτου όλες οι δοκιμές!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2018

Ζούμε στο Assen παρέα με την MOTUL, μία από τις πιο σφιχτές δοκιμές της σεζόν, καθώς η αυριανή κατάταξη καθορίστηκε στο χρόνο που ανοιγοκλείνει το βλέφαρο! Μόλις ενάμισι λεπτό κράτησε ο Iannone την pole position που την είχε ο Lorenzo για έναν γύρο! Την έκλεψε ο Zarco από τον Iannone και μετά από μισό δευτερόλεπτο την έχασε από τον Marquez!

Στο πέσιμο της καρό σημαίας, ο Rossi από δέκατος ήρθε στην 3η θέση με τον Crutchlow στην 2η της εκκίνησης, σε μία ανακατάταξη που δεν έχει προηγούμενο.

Χθες στην FP1 και FP2, - όπως διαβάσατε εδώ – ο Rossi δήλωσε πως οι αναβάτες είναι πολύ κοντά σε αυτό τον αγώνα κι αυτό θα είναι ένα πρόβλημα. Πρόβλημα για τους αγωνιζόμενους σίγουρα θα είναι, αλλά το ακριβώς αντίθετο για όλους εμάς και το θέαμα που αναμένεται να μας προσφέρουν αύριο!

Τα χθεσινά προβλήματα στην 7η στροφή και το εσάκι συνεχίστηκαν και τώρα, με τον Rossi να σημειώνει πτώση στην FP4 που ευτυχώς εξελίχθηκε πιο ανώδυνα από τις αντίστοιχες που από χθες συμβαίνουν με την σειρά.

Δυστυχώς όμως ο Franco Morbidelli, που τώρα βρισκόταν στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του στην μεγάλη κατηγορία, δεν πήρε το OK από τους γιατρούς να συνεχίσει μετά από πτώση κατά την οποία υπέστη κάταγμα στο τρίτο μετακάρπιο, στο αριστερό του χέρι…

 

με Kawasaki Versys 300 φεύγει ο Rossi από την πίστα, μετά την πτώση του στην FP4

Με την FP4 να αφήνει μερικά βασικά ονόματα, όπως του Pedrosa και του Zarco εκτός της Q2, οδηγηθήκαμε στην Q1 περιμένοντας μία μάχη για τις δύο πρώτες θέσεις που δίνουν το εισιτήριο για τις τελευταίες δοκιμές και μία ακόμη ευκαιρία για κατάταξη στην εκκίνηση μέσα στην πρώτη δωδεκάδα.

Μία μικρή γεύση του τι θα ακολουθούσε πήραμε κι εδώ, καθώς ο Hafizh SYAHRIN κατάφερε να πάρει το πρώτο εισιτήριο με τον Zarco να κρατά το δεύτερο, εντυπωσιάζοντας ο Μαλαισιανός, για άλλη μία φορά φέτος, με την προσαρμογή του στις MotoGP μοτοσυκλέτες. Όμως δεν θα κρατούσε για πολύ το όνειρο των δύο Tech3 στην Q2 καθώς ο Rins και ο Nakagami έκλεψαν τις θέσεις.

Επίσης στην κόψη του χρόνου όμως, ο Zarco ήρθε για να εξασφαλίσει μία απάντηση που χρωστούσε στον Nakagami από το ’16 σε άλλη κατηγορία, όταν ο Ιάπωνας τον κέρδισε στο Assen, κι έτσι κάνοντας καλύτερο χρόνο και από τον Rins, ο Zarco απέκλεισε τον Nakagami κατεβάζοντάς τον στην τρίτη θέση της Q1.

Είχε έρθει η ώρα για την Q2, με τον Marquez να κάνει τα πάντα με την εκκίνηση σχεδόν των δοκιμών. Είχε άλλο ένα εντυπωσιακό σώσιμο και ταυτόχρονα πήρε την pole position. Ωστόσο δεν θα την κρατούσε για πολύ καθώς ο Iannone συνέχιζε να χαίρεται ιδιαίτερα με τον νέο του κινητήρα. Εξαιρετικός και ο Petrucci, σε μία πίστα που του ταιριάζει πολύ, έδιναν έναν ρυθμό με τους υπόλοπους αναβάτες να δείχνουν πως περιμένουν. Και πράγματι περίμεναν και κατέληξαν να πραγματοποιούν γρήγορους γύρους σε γκρουπ, προσομοιάζοντας αγώνα. Αναπάντεχα, αυτό ήταν εξαιρετικό για τον Rossi, καθώς ο αέρας που επικρατούσε, όπως τόνισε ο ίδιος, δυσκόλευε τα πράγματα και ήταν πολύ καλύτερο να έχεις αναβάτες μπροστά, καθώς έτσι όλοι τους βελτίωναν τον χρόνο τους. Με βάση αυτή την λογική, ήταν ο Marquez που επωφελήθηκε από τον Zarco, κλέβοντας πίσω του την pole position..

Αύριο η πρόσφυση πρόκειται να αποτελέσει έναν γρίφο καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες σε μία πίστα που έχει φτιαχτεί για να στεγνώνει πολύ γρήγορα, δημιουργούν μεγάλες διακυμάνσεις στο πρώτο σύννεφο, με την πρώτη σκιά. Οι αναβάτες θεωρούν πως η αυριανή ημέρα απαιτεί σύνεση, όμως αυτό δεν είναι βέβαιο πως θα επικρατήσει σε μία τόσο φορτισμένη εκκίνηση…

Για πολλοστή φορά σε αυτή την τόσο ανταγωνιστική σεζόν, που προοδευτικά ακολουθεί την προηγούμενη, ο εκκίνηση του αγώνα θα είναι πραγματικά καταιγιστική με τους αναβάτες να προσπαθούν να κρατήσουν τον Marquez πίσω. Μέχρι αυτή την στιγμή οι Yamaha δεν έχουν βρει εκείνη την λεπτομέρεια για την καλύτερη εκκίνηση, που τόνισε ο Vinales χθες πως ψάχνουν, αλλά στην πρώτη σειρά βρίσκεται ο Rossi που τα πηγαίνει πολύ καλύτερα στις εκκινήσεις από τον Vinales. Είναι όμως εξίσου βέβαιο πως ο Dovizioso από την 4η θέση θα προσπαθήσει να φτάσει μπροστά και να μην αφήσει τον Marquez να εξαφανιστεί… Αναμένεται ένας δυνατός και πολύ ανταγωνιστικός αγώνας!

Στην Moto2 την pole position πήρε ένας εξαιρετικός Francesco BAGNAIA, με μικρή διαφροά από τους SCHROTTER και MARINI, με τον MARQUEZ να σημειώνει πτώση και τον TUULI να τραυματίζεται στο χέρι. Ο Φιλανδός Niki TUULI  της SIC Racing Team, είχε μία άμεση πτώση από την οποία δεν μπορούσε να σηκώθει, σφαδάζοντας από τους πόνους, κρατώντας το χέρι του. Για αυτό και βγήκε η κόκκινη σημαία, ώστε να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες απευθείας στην πίστα…

Στην Moto3 την pole position πήρε ο Jorge MARTIN με BASTIANINI και BULEGA να κλείνουν την τριάδα.

 

Θέση

Ν#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ. 1ου

Διαφ. Προηγ.

1
93
Marc MARQUEZ
Honda
1'32.791
 
 
2
35
Cal CRUTCHLOW
Honda
1'32.832
0.041
0.041
3
46
Valentino ROSSI
Yamaha
1'32.850
0.059
0.018
4
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
1'32.870
0.079
0.020
5
42
Alex RINS
Suzuki
1'32.933
0.142
0.063
6
25
Maverick VIÑALES
Yamaha
1'32.984
0.193
0.051
7
41
Aleix ESPARGARO
Aprilia
1'33.029
0.238
0.045
8
5
Johann ZARCO
Yamaha
1'33.072
0.281
0.043
9
29
Andrea IANNONE
Suzuki
1'33.120
0.329
0.048
10
99
Jorge LORENZO
Ducati
1'33.167
0.376
0.047
11
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
1'33.292
0.501
0.125
12
19
Alvaro BAUTISTA
Ducati
1'34.015
1.224
0.723
 
 

Αποτελέσματα Q1:

 
 
 
 
Q2
5
Johann ZARCO
Yamaha
1'33.578
 
 
Q2
42
Alex RINS
Suzuki
1'33.600
0.022
0.022
13
30
Takaaki NAKAGAMI
Honda
1'33.625
0.047
0.025
14
53
Tito RABAT
Ducati
1'33.666
0.088
0.041
15
55
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
1'33.666
0.088
 
16
43
Jack MILLER
Ducati
1'33.672
0.094
0.006
17
45
Scott REDDING
Aprilia
1'33.995
0.417
0.323
18
26
Dani PEDROSA
Honda
1'34.125
0.547
0.130
19
17
Karel ABRAHAM
Ducati
1'34.145
0.567
0.020
20
38
Bradley SMITH
KTM
1'34.149
0.571
0.004
21
44
Pol ESPARGARO
KTM
1'34.268
0.690
0.119
22
12
Thomas LUTHI
Honda
1'35.192
1.614
0.924
23
10
Xavier SIMEON
Ducati
1'35.646
2.068
0.454
 
21
Franco MORBIDELLI
Honda
 
 
 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.