MotoGP Austin 2019: Αγώνας αμαξοστοιχία με εκτροχιασμό

Να σε κάνει να πιστεύεις στην βασκανία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2019

Τους αξίζει αυτή η ημέρα στους γαλάζιους. Τους αξίζει αν και από συγκυρίες ερχόμενη η ευκαιρία, γιατί έχουν κάνει όλη αυτή την δουλειά και γιατί είναι τόσο καιρό πιστοί στο να εργάζονται περιμένοντας την ώρα τους. Όχι πως έχει έρθει αυτή η ώρα, τουλάχιστον δεν μπορεί να το πει κανείς αυτό από μία και μόνο νίκη, και με έναν Marquez στο χειρότερό του, αλλά σίγουρα πλησιάζει... Μπράβο στην Suzuki, και διπλά μπράβο στον Rins που κάθισε και μέτρησε τις στιγμές, κρατήθηκε και δεν όρμησε όπως θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του βλέποντας την ευκαιρία για την πρώτη νίκη της καριέρας. Και μπροστά από το είδωλο μάλιστα, το δικό του είδωλο όπως ο ίδιος πολλές φορές έχει πει. Η Suzuki πήρε την πρώτη της νίκη εδώ και τρία χρόνια! Ο Rins επέδειξε μία εγκράτεια που έρχεται με εμπειρία και μόνο και για αυτό η νίκη αξίζει και με το παραπάνω.

Η μεγαλύτερη ωστόσο στιγμή του αγώνα, ήταν η άτυχη στιγμή του Marquez.

Όταν δεν πέφτει ο Marquez στα δοκιμαστικά είναι περίεργο, σε κάνει να αγχώνεσαι για τον αγώνα. Συνήθως έχει πέσει τουλάχιστον δύο φορές στις δοκιμές και σώζει τα πάντα στον αγώνα. Δικαιολογημένα λοιπόν έρχονται οι Άγγλοι, οι Ισπανοί και δεν ξέρουμε ποιος άλλος, να λένε πριν την 12η στροφή, πως είναι περίεργο που δεν έχουμε δει κάποια από τις πολλές πτώσεις στα δοκιμαστικά, όπως κάνει πάντα - και σε αποκορύφωμα την περσινή σεζόν. Το 2018 πήρε το ρεκόρ με τις περισσότερες πτώσεις, εκτός όμως αγώνα… Και τονίζουν αυτό το περίεργο πράγμα, αυτή την αντίθεση με τις πτώσεις στα δοκιμαστικά δευτερόλεπτα πριν πέσει, έτσι για να σε κάνει να πιστεύεις στην τύχη και την ατυχία. Σίγουρα ήταν τεράστια ατυχία και διπλή για την Honda που αμέσως μετά εγκατάλειπε και ο Lorenzo, όχι από συμπαράσταση βέβαια αλλά από πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα, το δεύτερο σε δύο ημέρες, ο άλλος μεγάλος άτυχος, εδώ και πολλές σεζόν αυτός βέβαια.

Μονάχα η πτώση θα χαλούσε τελικά το σερί του Marquez που κερδίζει στο Τέξας από την εποχή που η πίστα αυτή μπήκε στο πρωτάθλημα! Το 2012 τελείωσε η κατασκευή της, το 2013 μπήκε στο καλεντάρι, και από τότε ο Marquez έχει κάθε της πιθαμή δική του, του ανήκει και όχι γιατί έχει «αγοράσει οικόπεδα» αλλά γιατί ήταν σαν να την έχτισε. Σήμερα δεν θα ήταν μία διαφορετική ημέρα, ξεκίνησε όπως ήταν το σίγουρο πως θα ξεκινούσε. Πήρε την εκκίνηση και κρατήθηκε εμπρός από τον Rossi για ελάχιστα, μέχρι δηλαδή να ανοίξει και να φύγει μπροστά προσθέτοντας δευτερόλεπτα απόστασης. Δεν υπήρχε λόγος να πέσει στην 12η στροφή, κρατώντας τα φρένα μία ιδέα περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε. Ήταν μπροστά και μεγάλωνε την διαφορά του, σε μία πίστα που είναι πολύ χειρότερη από πέρσι, που το υπέδαφος μετακινείται και έχει γεμίσει σαμαράκια. Το λάθος τον οδήγησε σε μία πτώση που ολοκληρώθηκε με αυτό που θα κάναμε όλοι μας, με την ανησυχία στα χέρια από την διαχείριση ενός γεγονότος που δεν πιστεύεις ότι το ζεις εκείνη την στιγμή. Σήκωσε την μοτοσυκλέτα, έπεσε από την άλλη μεριά, προσπάθησε με την βοήθεια των κριτών να την βάλει εμπρός, ξανά έπεσε. Κάπου εκεί τα παράτησε κιόλας, δεν είχε νόημα. Το θέαμα δεν ήταν καθόλου αστείο. Μοιραζόσουν την αγωνία του, ένιωθες την απογοήτευση, όσο ροσσικός ή οτιδήποτε άλλο είσαι. Ήταν κρίμα. Και ήταν ταυτόχρονα το καλύτερο για το πρωτάθλημα, για την αγωνία αυτή που θέλει ο θεατής, που το δεδομένο αποτέλεσμα τον ξενερώνει! Ο Marquez δεν ηγείται πλέον του πρωταθλήματος! Κι ασχέτως αν αυτό μπορεί κάλλιστα να αλλάξει πολύ γρήγορα, το γεγονός είναι πως τα πάντα πήραν μία νέα τροχιά.

Από την εκκίνηση ακόμη ο αγώνας αυτός δεν φαινόταν να ξεκινά φυσιολογικά. Ολόκληρο ζήτημα, διχασμός μεγάλος για την πρόωρη εκκίνηση του Crutchlow στον προηγούμενο αγώνα και έχουμε αμέσως δύο που έχουν κάνει αυτό το λάθος; Ήταν σαν κάποιος να θέλει να φουντώσει ο πόλεμος των οπαδών του αθλήματος με την Dorna! Ευτυχώς πολύ γρήγορα θα έδειχναν τα στιγμιότυπα από την εκκίνηση γιατί ήξεραν πολύ καλά τι θα ακολουθούσε. Κι αν κι αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η τιμωρία του Crutchlow ήταν υπερβολική, στην συγκεκριμένη περίπτωση το πρόβλημα ήταν των δύο αναβατών. Απλά έγινε σε δύο ταυτόχρονα, πράγμα σπάνιο, αμέσως μετά από μία διχαστική απόφαση για το ίδιο γεγονός, πράγμα ακόμη πιο σπάνιο.

Μοιραία εκείνοι που έκαναν λάθος εκκίνηση, ήταν και οι ομόσταβλοι των αναβατών που θα διεκδικούσαν την πρώτη θέση! Ο Mir δεν το πίστευε, φανερά τσατισμένος πέρασε από την pit lane, αλλά τι να πει και ο Vinales! Η Yamaha έβγαλε πινακίδα στον Vinales που έγραφε πέναλντι και αυτό σημαίνει πως έπρεπε να περάσει από την εναλλακτική τροχιά, χάνοντας πολύτιμα δευτερόλεπτα. Το πρόβλημα ήταν πως η ποινή του δεν ήταν αυτή… Έπρεπε να περάσει από την pit lane! Και ναι, πέρασε καθυστερημένα από την pit lane, αλλά τι να πουν στην Dorna, είχε ήδη τιμωρήσει τον εαυτό του διπλά!

Πριν από αυτό ο δρόμος εμπρός θα είχε καθαρίσει από την πτώση του Crutchlow. Ο Βρετανός κρατούσε την τρίτη θέση κυνηγώντας τον Rossi. Και από το γεγονός πως ήταν ο Crutchlow που έχει τις πτώσεις για στραγάλια, όπως επίσης από το γεγονός πώς έχανε ελάχιστα πρόσφυση εμπρός προσπαθώντας να φρενάρει μπαίνοντας εμπρός στον Rossi, η ανησυχία ήταν αν πέσει, μην πέσει πάνω στον Rossi. Τελικά έπεσε πίσω του, σε ένα αποτέλεσμα που το έβλεπε κανείς να έρχεται, εκτός από τον ίδιο που μετά και την Αργεντινή η σεζόν ξεκινά τελείως ανάποδα από εκείνο για το οποίο είχε προετοιμαστεί. Μόλις λίγο μετά βγήκε και ο Vinales εκτός, κι έπεσε και ο Marquez, ο κάποτε δεύτερος του πρωταθλήματος, ο Dovizioso, ανέβαινε στην 4η θέση έχοντας ξεκινήσει από την 13η θέση! Μπροστά του η πιο γρήγορη Ducati, εκείνη του Miller, ο οποίος κάθε χρονιά κάνει και κάτι που μπορεί να τον φέρει πιο κοντά σε μία εργοστασιακή σέλα, και φέτος το έχει ξεκινήσει πολύ καλά! Ο Miller δεν θα μπορούσε να κυνηγήσει τον Rossi και τον Rins.

Ούτε ο Rins έδειχνε πως θα μπορούσε να το κάνει αυτό από την στιγμή που γυρνούσε στην μισή πίστα ελάχιστα πιο γρήγορα από τον Rossi και στην υπόλοιπη ελάχιστα πιο αργά με τον Rossi να κρατά έναν πιο γρήγορο ρυθμό με λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου. Διαβάζοντας και μελετώντας στροφή με την στροφή, ο Rins τελικά πραγματοποιεί μία πεντακάθαρη, εξαιρετική προσπέραση για σεμινάριο με τον Rossi γρήγορα να περνά σε αποτυχημένη αντεπίθεση. Φρέναρε πιο αργά, άνοιξε γραμμή και έχασε πολύτιμα δέκατα τα οποία αν και ανέκτησε, δεν ήταν σε θέση να περάσει εμπρός. Δεν ήρθε ποτέ σε θέση να επιτεθεί στον Rins, ο οποίος έκανε μερικούς εξαιρετικούς γύρους, πατώντας ακόμη και στο όριο των κερμπ και μαζεύοντας το λάθος άμεσα. Στην 11η στροφή έχασε τα φρένα, αλλά και πάλι, συμπεριφέρθηκε ομαλά με εμπειρία, και κατάφερε την πρώτη του νίκη. Ο Rins δεν περίμενε ποτέ να κερδίσει σήμερα, και το μυστικό του είναι πως δεν το πίστεψε παρά την στιγμή που σηκώθηκε η σημαία. Τα είπε αργότερα ο ίδιος, μαζί με το γεγονός πως μπορεί να ξυρίσει το κεφάλι του τώρα που πήρε την νίκη, σε ένα παλιό τάμα που είχε κάνει. Ούτε ο Rossi πίστευε πως θα βρισκόταν εμπρός, είχε από την αρχή την δεύτερη θέση στο μυαλό του, όπως επίσης ο ίδιος είπε…

Η πτώση του Marquez έφερε μία αναζωπύρωση στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, που αν και στην αρχή ακόμη έμοιαζε να κλειδώνει ολοένα και περισσότερο επάνω του!

Στην Moto2 ο Luthi επιτέλους θα έπαιρνε μία νίκη παλεύοντας με τον νεότερο Marquez και αφού τον κέρδισε ξεκάθαρα εξαφανίστηκε εμπρός με εντυπωσιακή διαφορά!

Αντίστοιχα στην Moto3 ο Aron CANET, άλλος ένας που δεν ήταν φαβορί, θα κέρδιζε τον επεισοδιακό αγώνα, κι έτσι έμελλε το Τέξας σήμερα να είναι η ημέρα που δεν θα υπήρχαν φαβορί!

 

 
Θέση
Βαθμοί
N.
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ
1
25
42
Alex RINS
Suzuki
158.4
41'45.499
2
20
46
Valentino ROSSI
Yamaha
158.3
+0.462
3
16
43
Jack MILLER
Ducati
157.8
+8.454
4
13
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
157.8
+9.420
5
11
21
Franco MORBIDELLI
Yamaha
157.2
+18.021
6
10
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
157.0
+21.476
7
9
20
Fabio QUARTARARO
Yamaha
156.7
+26.111
8
8
44
Pol ESPARGARO
KTM
156.5
+29.743
9
7
63
Francesco BAGNAIA
Ducati
156.5
+30.608
10
6
30
Takaaki NAKAGAMI
Honda
156.4
+31.011
11
5
12
Maverick VIÑALES
Yamaha
156.3
+34.077
12
4
29
Andrea IANNONE
Aprilia
156.2
+34.779
13
3
5
Johann ZARCO
KTM
155.7
+42.458
14
2
88
Miguel OLIVEIRA
KTM
155.6
+44.272
15
1
53
Tito RABAT
Ducati
155.6
+44.623
16
 
17
Karel ABRAHAM
Ducati
155.6
+44.740
17
 
36
Joan MIR
Suzuki
155.4
+48.063
18
 
55
Hafizh SYAHRIN
KTM
154.2
+1'07.683

Εγκατάελειψαν

 
 
99
Jorge LORENZO
Honda
156.3
10 Laps
 
 
93
Marc MARQUEZ
Honda
159.3
12 Laps
 
 
35
Cal CRUTCHLOW
Honda
158.6
15 Laps
 
 
41
Aleix ESPARGARO
Aprilia
143.3
15 Laps

 

 

Ετικέτες

EICMA Speed Legends – Μια μοναδική έκθεση αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες και τους αναβάτες των Grand Prix [Photo]

32 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες αφηγούνται την 77χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος ταχύτητας
EICMA 2026 MotoGP Speed Legends
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/11/2026

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας της FIM που σήμερα γνωρίζουμε ως MotoGP θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1949 και έκτοτε διοργανώνεται αδιαλείπτως ως ο κορυφαίος θεσμός των ασφάλτινων αγώνων ταχύτητας. Στην έκθεση που στήθηκε στα 1.400 τετραγωνικά μέτρα της σάλας 22 του εκθεσιακού κέντρου Rho Fiera Milano που παραδοσιακά φιλοξενεί την EICMA, 32 μοναδικές μοτοσυκλέτες-εκπρόσωποι αυτής της πορείας τιμούν μια ιστορία γεμάτη σπουδαίους πρωταθλητές.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Στο κέντρο της έκθεσης αυτής βρέθηκαν τρεις πολύ σημαντικές μοτοσυκλέτες. Γύρω από ένα παραπέτασμα που ανέγραφε στοιχεία για όλες τις εταιρείες που μετέχουν σήμερα στο MotoGP, στήθηκαν από τη μια πλευρά οι δύο φετινές διεκδικήτριες του τίτλου, Aprilia RS-GP26 και Ducati Desmosedici GP26 παρέα με το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή, ενώ στην πίσω πλευρά του βρισκόταν η AJS Porcupine (φωτό κάτω) με την οποία ο Άγγλος Leslie Graham κατέκτησε το παρθενικό πρωτάθλημα 500 κυβικών το 1949 – η οποία, παρεμπιπτόντως, παραμένει η μοναδική δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έχει κατακτήσει τον πολυπόθητο τίτλο.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Τριγύρω από αυτό το κεντρικό έκθεμα, απλώνονται περιμετρικά δεκάδες πρωταγωνίστριες των Grand Prix από όλες τις εποχές του. Η δεκαετία του 1950 ξεκινά με την AJS του Graham και συνοδεύεται από τη μοναδική οκτακύλινδρη Guzzi του Ken Kavanagh (1955), η εξακύλινδρη MV Agusta του John Hartle (1958) και η Norton Manx του Malcolm Uphill (1960).

Οι επόμενες δύο δεκαετίες έχουν λαμπρές και πασίγνωστες εκπροσώπους στην έκθεση Speed Legends: η τετρακύλινδρη Gilera του Derek Minter (1963), η Benelli Quattro του τεράστιου Mike Hailwood (1969), η Kawasaki H1-R του Christian Ravel (1970), η Ducati 500 Bicilindrica του Bruno Spaggiari (1971) και η Paton 500 του Armando Toracca (1973).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Την εποχή αυτή ολοκληρώνουν κάποιες αξέχαστες κυρίες που διέπρεψαν με εξίσου θρυλικούς πρωταθλητές: η MV Agusta που καβάλησε ο Giacomo Agostini το 1971 και ο Phil Read το 1974, μαζί με την ιστορική Yamaha OW23 του Agostini από το 1975 που έγραψε διπλή ιστορία ως η πρώτη δίχρονη πρωταθλήτρια GP αλλά και η πρώτη της Yamaha.

Στα εκθέματα των δεκαετιών αυτών συγκαταλέγεται και η Suzuki XR22 του αείμνηστου Barry Sheene από το 1977.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Οι δεκαετίες του 1980 και 1990 δεν στερούνται θρυλικών αγωνιστικών, με πρώτη τη Suzuki XR40 (φωτό πάνω) του Franco Uncini (1982), ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στα εγκαίνια της έκθεσης στα 71 του χρόνια, μαζί με τον 84χρονο Agostini.

Δίπλα της η Elf 3 (με τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Honda NS500) του Ron Haslam και η Yamaha OW86 του Eddie Lawson, αμφότερες από το 1986, η Suzuki RGV του Kevin Schwantz από το 1990, η Honda NSR του Mick Doohan (1992) και η Cagiva C593 του John Kocinski (1993).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Μπαίνοντας στη νέα χιλιετία και την επιστροφή στις τετράχρονες αγωνιστικές, θυμόμαστε την Aprilia RS Cube του Colin Edwards από το 2003, τις Yamaha YZF-M1 του Valentino Rossi από τις σεζόν του 2004 και του 2009, τη Ducati Desmosedici GP6 (2006) του Loris Capirossi και την Ilmor X3 του βασιλιά του ντριφτ Garry McCoy, επίσης από το 2006, καθώς και την Kawasaki ZX-RR του Olivier Jacque (2007) και τη Ducati Desmosedici GP8 του Casey Stoner από το 2008.

Η ερχόμενη δεκαετία ξεκινά με τη Yamaha YZF-M1 του Jorge Lorenzo (2010) και συνεχίζει με τη Honda RC213V του Marc Márquez (2013), την KTM RC16 του Pol Espargaró (2018), τη Yamaha YZF-M1 του Fabio Quartararo (2021) και ολοκληρώνεται με τη Ducati Desmosedici GP22 του Pecco Bagnaia από τον πρώτο του τίτλο το 2022.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Η έκθεση Speed ​​​​Legends εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων της συνεργασίας MotoGP και EICMA, δηλαδή το πρόγραμμα SHIFT UP που επίσης εκπροσωπήθηκε στον χώρο MotoGP Gaming Arena με διάφορα παιχνίδια, κληρώσεις για εισιτήρια και paddock passes για τους αγώνες σε Mugello και Misano το 2027, καθώς και τον προσομοιωτή οδήγησης Moto Trainer που λειτουργεί με το επίσημο ηλεκτρονικό παιχνίδι του MotoGP και τον οποίο έχουμε αποκτήσει μόνιμα στο ΜΟΤΟ εδώ και μερικούς μήνες.

Απολαύστε τη μοναδική αυτή έκθεση στη γκαλερί 75 φωτογραφιών που ακολουθεί.

Πηγή φωτογραφιών: EICMA