MotoGP Austria: Πρωταγωνιστεί ο Zarco με σκιά Lecuona

Μεικτές συνθήκες σε FP1-FP2

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/8/2021

Το έχει αυτή η πίστα να ξεκινά τον δεύτερο αγώνα με πρωτοσέλιδα σε σημείο που η αναμέτρηση με το χρονόμετρο να περνά σε δεύτερη μοίρα, ευτυχώς όμως ο καιρός έκανε το πρωί την χάρη ώστε ο Zarco να καταφέρει να στρέψει το ενδιαφέρον ξανά σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο.

Με 1’22.827 κατάφερε να πάρει το ρεκόρ της πίστας, κάνοντας την Pramac Racing διπλά χαρούμενη. Πρώτα με τον Martin, τώρα με τον Zarco. Εξαιρετική και η Suzuki με Mir και Rins να κάνουν τους αμέσως καλύτερους χρόνους. Ωστόσο ήταν ο Nakagami που είχε τον καλύτερο χρόνο για το μεγαλύτερο διάστημα που ήταν ανοιχτή η πίστα και ο τελευταίος που έμεινε κάτω από ένα δευτερόλεπτο σε απόσταση από τον Zarco.

Την πεντάδα έκλεισε ο Aleix Espargaro αφήνοντας πίσω του τον Quartararo που αντιμετώπισε μηχανικό πρόβλημα στην 9η στροφή. Έτσι για να μπορεί ο Vinales να κλείσει το μάτι στην οθόνη από όπου πλέον παρακολουθεί τον αγώνα. Ο νεότερος Marquez συνεχίζει να εντυπωσιάζει και ήταν ταχύτερος του Bagnaia αλλά και του αδερφού του που παρά τους σταθερούς χρόνους ήταν εμφανές πως συνέχιζε να έχει ενόχληση. Οι KTM δεν είχαν την εμφάνιση που θα ήθελαν με καλύτερο τον Oliveira στην 15η θέση και έναν Miller που σίγουρα έπρεπε να είναι πιο ψηλά από τον 17ο χρόνο. Μαζί με τον Vinales που τον απέσυρε η ομάδα του, λείπει και ο Savadori που τελικά χειρουργήθηκε στον αστράγαλο μετά την πτώση που είχε, όταν έπεσε πάνω στην μοτοσυκλέτα του Pedrosa στην πρώτη εκκίνηση του προηγούμενου αγώνα.

Την FP2 υποδέχτηκε το χαλάζι με τον ήλιο όμως να κάνει γρήγορα την εμφάνισή του και να δημιουργεί στεγνό διάδρομο στην πίστα. Αυτό είναι εξαιρετικό όταν συμβαίνει στον αγώνα και λιγότερο καλό όταν μιλάμε για δοκιμές, ιδιαίτερα αν ήταν δοκιμές για την κατάταξη. Διότι εκείνος που θα βάλει τα slick ελαστικά την κατάλληλη στιγμή, θα κάνει και τον καλύτερο χρόνο. Παραδοσιακά πρώτος σε αυτή την κίνηση είναι ο Miller αλλά σήμερα θα έλαμπε τελικά ο Lecuona που ψάχνει καρέκλα από την επόμενη χρονιά. Μέχρι εκείνη την ώρα ο Marquez ήταν εξαιρετικός και με διαφορά ταχύτερος από όλους, που είναι και πιο σημαντικό συμπέρασμα, να κρατήσουμε από την συγκεκριμένη FP2, πέρα από το γεγονός πως ο Lecuona πήρε τον πρώτο χρόνο όταν άλλαξε slick ελαστικά την κατάλληλη στιγμή.

Ο Zarco κράτησε τον δεύτερο χρόνο αλλάζοντας σε νέα βρόχινα ελαστικά, παρόλο που δεν τον βοήθησαν αργότερα στην δοκιμή εκκίνησης, σπινάροντας αρκετά. Ο Aleix Espargaro κράτησε τον τρίτο χρόνο σε αυτή την περίεργη περίοδο δοκιμής με την καιρική αστάθεια να δημιουργεί αλλά και να κόβει ευκαιρίες, με τον Miller να έρχεται τώρα 5ος και τον νεότερο Marquez να κρατά άλλη μία καλή εμφάνιση στο ενεργητικό του, μένοντας στην 6η θέση.

Ο Quartararo είχε επίσης μια στιγμή αδυναμίας στην δοκιμαστική εκκίνηση, αντίστοιχη του Zarco και δεν τον βόλεψαν οι αλλαγές του καιρού, κάνοντας τον 9ο χρόνο, πίσω από τον Pol Espargaro και τον Alex Rins. Καλύτερη KTM ήταν τελικά του Binder αυτή την φορά με τον 10ο χρόνο με τον Oliveira να αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα.

Αυτή την φορά η πρόβλεψη των καιρικών συνθηκών είναι αντίθετη από την προηγούμενη Κυριακή, περιμένοντας καλύτερη εικόνα, οπότε αν η πίστα της Αυστρίας δεν πάει αντίθετα και σε αυτό, όπως και σε τόσα άλλα, τότε η FP2 θα παίξει μικρό ρόλο για τον αγώνα…

 

Κατάταξη FP1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
1
Johann Zarco
Ducati
1'22.827
 
2
Joan Mir
Suzuki
1'23.625
0.798
3
Alex Rins
Suzuki
1'23.730
0.903
4
Takaaki Nakagami
Honda
1'23.790
0.963
5
Aleix Espargaro
Aprilia
1'23.841
1.014
6
Fabio Quartararo
Yamaha
1'23.865
1.038
7
Alex Marquez
Honda
1'23.881
1.054
8
Francesco Bagnaia
Ducati
1'23.903
1.076
9
Marc Marquez
Honda
1'23.967
1.140
10
Jorge Martin
Ducati
1'24.044
1.217
11
Pol Espargaro
Honda
1'24.097
1.270
12
Enea Bastianini
Ducati
1'24.237
1.410
13
Luca Marini
Ducati
1'24.330
1.503
14
Valentino Rossi
Yamaha
1'24.335
1.508
15
Miguel Oliveira
KTM
1'24.347
1.520
16
Brad Binder
KTM
1'24.492
1.665
17
Jack Miller
Ducati
1'24.528
1.701
18
Danilo Petrucci
KTM
1'24.755
1.928
19
Iker Lecuona
KTM
1'24.792
1.965
20
Cal Crutchlow
Yamaha
1'25.295
2.468
Κατάταξη FP2
1
Iker Lecuona
KTM
1'27.520
 
2
Johann Zarco
Ducati
1'30.917
3.397
3
Aleix Espargaro
Aprilia
1'31.237
3.717
4
Marc Marquez
Honda
1'31.353
3.833
5
Jack Miller
Ducati
1'31.812
4.292
6
Alex Marquez
Honda
1'31.961
4.441
7
Alex Rins
Suzuki
1'32.190
4.670
8
Pol Espargaro
Honda
1'32.404
4.884
9
Fabio Quartararo
Yamaha
1'32.784
5.264
10
Brad Binder
KTM
1'33.319
5.799
11
Jorge Martin
Ducati
1'33.408
5.888
12
Takaaki Nakagami
Honda
1'33.536
6.016
 
Francesco Bagnaia
Ducati
1'33.647
6.127
 
Miguel Oliveira
KTM
1'33.951
6.431
 
Luca Marini
Ducati
1'34.497
6.977
 
Valentino Rossi
Yamaha
1'34.697
7.177
 
Cal Crutchlow
Yamaha
1'34.701
7.181
 
Enea Bastianini
Ducati
1'34.754
7.234
 
Joan Mir
Suzuki
1'35.307
7.787
 
Danilo Petrucci
KTM
1'35.622
8.102

    

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.