MotoGP Austria: Ξεκούραστη νίκη Bagnaia!

Το ξανά έκανε ο Vinales
MotoGP Austria: Ξεκούραστη νίκη Bagnaia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2023

Ανίκητος ο Bagnaia στο CryptoDATA Motorrad Grand Prix von Österreich από την pole position τόσο στον Sprint όσο και σήμερα στον βασικό αγώνα που κύλισε και πιο εύκολα μάλιστα καθώς δεν απειλήθηκε από τον Binder στην δεύτερη θέση.

Πολύ νωρίς η KTM, μόλις είδε πως ο Miller έχανε θέσεις από εκεί που ήταν τρίτος πίσω από τον Binder, κατάλαβε πως η δεύτερη θέση του βάθρου ήταν η καλύτερη που θα μπορούσε να έχει και δεν θέλησε να ριψοκινδυνέψει το αποτέλεσμα αυτό, στέλνοντας έτσι στον Binder το μήνυμα να αλλάξει χαρτογράφηση.

Ακολουθώντας τον πρώτο πολύ κοντά μειώνεις την έτσι και αλλιώς μικρή διάρκεια ζωής του εμπρός ελαστικού, όμως ο Bagnaia ήδη ξεμάκραινε και ο Binder δεν κινδύνευε από το slipstreaming αλλά από το λάθος στην προσπάθεια να φέρει μία πολυπόθητη νίκη στην Αυστριακή πίστα. Οπότε από πολύ νωρίς αποσύρθηκε από αυτή την προσπάθεια που έτσι κι αλλιώς δεν θα έβγαζε και πουθενά καθώς ο Bagnaia και η Ducati ήταν για άλλη μία φορά στην συγκεκριμένη πίστα, άπιαστοι τελείως.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση έρχεται από τον Vinales που έκανε άλλη μία κακή εκκίνηση και βρέθηκε πίσω από την στιγμή που ο χρόνος του ήταν για το βάθρο. Μετά την καταστροφική εκκίνηση εχθές και την καραμπόλα που ακολουθήσε για την οποία τιμωρήθηκε ο Martin κάνοντας σήμερα ένα μεγαλύτερο γύρο, περίμενε κανείς πως ο Vinales δεν θα επαναλάβει το λάθος. Ωστόσο τον πέρασαν στην εκκίνηση σαν να έτρεχε με μοτοσυκλέτα άλλης κατηγορίας. Στη συνέχεια έκανε χρόνους που θα μπορούσαν να τον βάλουν στη μάχη για το βάθρο, όπως και αρκετές προσπεράσεις, για αυτό και είναι μεγάλο κρίμα που δεν έκανε μία πιο γρήγορη εκκίνηση.

Έμεινε έτσι ο Binder να παλεύει μόνος του με μία στρατιά από Ducati καθώς μόλις πέρασε ο Alex Marquez, που είχε ξεκινήσει πολύ καλά, τον Miller σχεδόν ταυτόχρονα ακολούθησαν και οι δύο αναβάτες του Rossi, ενώ η κατρακύλα της δεύτερης KTM συνεχίστηκε ασταμάτητη μέχρι να φτάσει στο όριο των βαθμών.

Ο Bagnaia φόρτωσε μισό δευτερόλεπτο στον Binder μέχρι τον δέκατο γύρο ενώ την διαφορά δεν μπορούσε να κλείσει με τον δεύτερο ούτε και ο Alex Marquez που είχε πίσω του τον Bezzecchi και πιο πίσω τον Marini. Ακόμη πιο πίσω ήταν ο Vinales που εύκολα είχε φτάσει έως εδώ περνώντας και τον Miller.

Ο Binder δεν χτυπούσε ούτε στα λίγα σημεία που η KTM ήταν ταχύτερη της Ducati όλο το σαββατοκύριακο, ξεκάθαρα επιλέγοντας να έχει σίγουρο το βάθρο, αν και όπως είπαμε η απόφαση δεν πρέπει να ήταν δική του. Ο αγώνας δεν είχε λοιπόν κανένα ενδιαφέρον μπροστά και περιμέναμε έτσι να δούμε την μάχη από την έκτη θέση και πίσω με τον Martin να έχει επανακάμψει από τις θέσεις που έχασε εξαιτίας της ποινής και να γυρνά στον ρυθμό των πρώτων.

Πιο πίσω υπήρχε θέαμα με τον Miller να κοντράρεται με Morbidelli, Marc Marquez και Zarco αλλά αυτό δεν έσωζε την έλλειψη δράσης, παρόλο που ο Marc Marquez γυρνούσε και αυτός με τον ρυθμό των πρώτων σε κάποια σημεία.

Στους τελευταίους δέκα γύρους οι δύο πρώτοι θα μπορούσαν να πάρουν ποινή μεγαλύτερου γύρου, να την εκτελέσουν και πάλι να κρατήσουν την θέση τους, τέτοια ήταν η διαφορά ενώ ο Bezzecchi είχε αποφασίσει πως ήταν η ώρα να παλέψει για την τελευταία θέση του βάθρου με δύο επιθέσεις στον Alex Marquez που δεν πέτυχαν. Ήταν και οι δύο στην πρώτη στροφή και ήταν και οι δύο αποτυχημένες, όπως και μία προσπάθεια στην 9η μετά από μία δοκιμή προσπέρασης, που τελικά αυτές οι προσπάθειες απέδωσαν στο τέλος και πήρε την τρίτη θέση.

Στον αγώνα Sprint θα βλέπαμε περισσότερες μάχες αν δεν είχε εμπλακεί στην καραμπόλα της εκκίνησης, αλλά και πάλι η απογοήτευση έρχεται από τον Vinales, ας μην επαναλαμβανόμαστε. Ελαφρυντικό, το γεγονός πως εχθές απεβίωσε ο ισχυρός άντρας του Piaggio Group, εκείνος που χρηματοδότησε την επιστροφή της Aprilia, ο Roberto Colaninno ένας ιδιαίτερα χαρισματικός επιχειρηματίας που η μοτοσυκλέτα στην Ιταλία του οφείλει πολλά.

Σε αυτό το σημείο οι μάχες στις πίσω θέσεις είχαν αρχίσει να ολοκληρώνονται, τελικά ο Marini τα κατάφερε και εκείνος να περάσει τον Alex Marquez σε μία κόντρα Rossi-Marquez δεύτερης γενιάς και τελικά ο Bagnaia έλαμψε για ακόμη μία φορά στο Red Bull Ring χωρίς ιδιαίτερο ανταγωνισμό!

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.–––

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

42:23.3150

2

33

Brad Binder

KTM

5.191

3

72

Marco Bezzecchi

Ducati

7.708

4

10

Luca Marini

Ducati

10.343

5

73

Alex Marquez

Ducati

11.039

6

12

Maverick Viñales

Aprilia

11.724

7

89

Jorge Martin

Ducati

12.917

8

20

Fabio Quartararo

Yamaha

19.509

9

41

Aleix Espargaro

Aprilia

20.231

10

23

Enea Bastianini

Ducati

20.729

11

21

Franco Morbidelli

Yamaha

21.527

12

93

Marc Marquez

Honda

23.027

13

5

Johann Zarco

Ducati

24.259

14

37

Augusto Fernandez

KTM

25.365

15

43

Jack Miller

KTM

25.475

16

44

Pol Espargaro

KTM

28.073

17

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

28.998

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

32.316

19

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

42.392

20

27

Iker Lecuona

Honda

46.239

Not Classified

 

25

Raul Fernandez

Aprilia

42:06.4260

 

36

Joan Mir

Honda

18:21.1400

 

88

Miguel Oliveira

Aprilia

09:29.9010

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.