MotoGP Αυστρίας Δοκιμές– Καθολική επιβολή Marquez

Κοντά στο ρεκόρ ο χρόνος του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/8/2017

Στο πρόσφατα ανανεωμένο Red Bull Ring η Honda του Marquez επιβαλλόταν σε κάθε δοκιμή σήμερα, στην στιγμή που την Παρασκευή στην FP1 και FP2 η απόδοσή του δεν έδινε τα σημάδια για μία καθολική επικράτηση το Σάββατο. Η Ducati, όπως έδειξε πέρσι με τον Iannone, είναι δύσκολος αντίπαλος στην Αυστρία και σήμερα κατάφερε να πάρει την δεύτερη και τρίτη θέση, με τον Dovizioso να δοκιμάζει και ο ίδιος τα αεροδυναμικά βοηθήματα που ο Lorenzo είχε χρησιμοποιήσει στο Brno. Μπορεί να το φανταζόταν δύσκολα αυτό το σενάριο ο Ισπανός όταν πήγαινε στην Ducati, όμως πλέον θα χρησιμοποιείται από την ομάδα και για δοκιμές, από την στιγμή που ο Dovizioso είναι τρίτος στην κατάταξη για το πρωτάθλημα μέχρι στιγμής.

Ο Marquez κατέβαλε έντονες προσπάθειες για να ετοιμαστεί για τον αυριανό αγώνα, καθώς δούλεψε εντατικά και δοκίμασε κάθε συνδυασμό ελαστικών, όπως επίσης δοκίμασε και τα όριά του. Ήταν αυτή η τρίτη στροφή ειδικά που δοκίμασε κάθε δυνατή είσοδο γλιστρώντας και σώζοντας μέχρι που σημείωσε πτώση. Μία πτώση από την όποια σηκώθηκε πάρα πολύ γρήγορα, όπως φαίνεται και στο παρακάτω στιγμιότυπο.

Αυτή είναι μία βαθιά χαραγμένη πρακτική για τον Marquez, να πραγματοποιεί εντατικές δοκιμές και να εκμεταλλεύεται κάθε λεπτό των ημερών πριν τον αγώνα, παλεύοντας για την pole position στο τέλος, έχοντας ήδη δοκιμάσει τα όρια. Αν πέσει στις δοκιμές με τον τρόπο που έπεσε σήμερα, είναι ικανοποιημένος, καθώς έχει βρει το απόλυτο όριο, όπως έχει τονίσει παλιότερα. Αντίθετα ο Rossi είναι «αναβάτης της Κυριακής», εντυπωσιάζοντας με την απόδοσή του στον αγώνα, εκεί που η αναδεικνύεται η εμπειρία του. Πόσο μάλλον σήμερα που ταλαιπωρημένος από μία αδιαθεσία της Παρασκευής δεν μπορούσε να αποδώσει στον μέγιστο βαθμό, παρόλο που στα μισά της Q2 κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη γραμμή κάνοντας ικανοποιητικό χρόνο. Πίσω όμως ερχόταν ο Marquez που θα κατάφερνε να συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους σε έναν ρυθμό που τον έφερε μόλις δέκατα μακριά από το απόλυτο ρεκόρ που πέρσι πραγματοποίησε ο Iannone με Ducati.

Φέτος ο Iannone αντιμετώπισε τεχνικό πρόβλημα, όπως φαίνεται παραπάνω και βρέθηκε αντιμέτωπος και με τον Marquez στην Q2. Ακολουθώντας τον πιστά στην FP4 ο Marquez αντέδρασε μόλις τον είδε να περιμένει πίσω του να ξεκινήσει μαζί του, όμως ο Iannone τον διαβεβαίωσε ότι δεν είχε καμία τέτοια πρόφαση. Το πρωί ήταν ο Mika Kallio που εισέπραξε τον.. χαιρετισμό του Marquez στην FP3, όταν βγήκε μπροστά του στην έξοδο της τρίτης στροφής και παραλίγο να συγκρουστούν. Είχε προηγουμένως σημειώσει έξοδο και ήταν η πρώτη από τις δύο, έφερε επίσης στο μυαλό μνήμες από το 2012 που ο πρώτος στην κούρσα για το πρωτάθλημα στην Moto2, ο Marquez, συγκρούστηκε με τον Kallio αλλά κατάφερε να μείνει στην σέλα και να κερδίσει και το πρωτάθλημα, πριν φύγει για τα MotoGP. Ο Kallio είναι τώρα αναβάτης εξέλιξης για την KTM και είναι ο δεύτερος αγώνας της σεζόν, μετά την Γερμανία, που επιτρέπεται στην εταιρία να έχει και τρίτη μοτοσυκλέτα στον αγώνα, μαζεύοντας δεδομένα και πραγματοποιώντας εκτεταμένες δοκιμές.

Με τις δύο Ducati να κλείνουν την πρώτη σειρά, και τον Pedrosa να καταφέρνει να περνάει, όχι με τεράστια άνεση, από την Q1 που είχε πέσει –μάλλον κουρασμένος από την πρόσθετη φωτογράφιση ως άλλος Bond, ήταν ο Vinales που πήρε την τέταρτη θέση. Με διαφορά που δείχνει ότι δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα για την Yamaha. Ο Petrucci που επίσης κυριάρχησε στην Q1 τερμάτησε πέμπτος, ο Zarco έκτος και έβδομος ο Rossi με τον Pedrosa να κλείνει την πρώτη οκτάδα. Ο αυριανός αγώνας είναι σημαντικός για το πρωτάθλημα που ο Marquez έχει αποκτήσει το προβάδισμα, αλλά τίποτα ακόμα δεν έχει κριθεί! Με δεδομένο ότι ο καιρός θα αφήσει να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες για όλους, η μάχη αύριο θα είναι έντονη από την πρώτη στροφή! 

Το Red Bull Ring έγινε αφορμή για μία επανασύνδεση των ACDC καθώς φιλοξενεί ένα κοινό με μπόλικη τρέλα που διοργανώνει έντονο παρασκήνιο, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες παρακάτω…

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.