MotoGP Βραζιλία: Στην Τρίπολη θα ήταν καλύτερα! Διαλυόταν η πίστα σε κάθε γύρο!

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους
MotoGP Βραζιλία: Στην Τρίπολη θα ήταν καλύτερα! Διαλυόταν η πίστα σε κάθε γύρο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/3/2026

Το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα είδαν οι τρεις πρώτοι της μεγάλης κατηγορίας στην χθεσινή συνέντευξη τύπου μετά το τέλος του αγώνα, που είδε δύο Aprilia στο βάθρο. Έναν πόθο που εκπληρώνεται με ακριβώς έναν χρόνο καθυστέρηση!

Με την χαρά της επιτυχίας και με το γεγονός πως εκεί μπροστά που γυρνούσαν, δεν είχαν το πρόσθετο πρόβλημα των υπολοίπων, είναι φυσιολογικό που ήταν οι μόνοι που δεν έδωσαν έκταση στο πρόβλημα. Άλλωστε, κάτι τέτοιο θα έκοβε πόντους από τον άθλο και την επιτυχία, που μόλις είχαν σημειώσει.

Όλοι οι υπόλοιποι όμως, χωρίς καμία εξαίρεση, τόνισαν το πρόβλημα και ευχήθηκαν να μην χρειαστεί ποτέ ξανά να αγωνιστούν σε τέτοιες συνθήκες.

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους ενώ ειδικά στην Moto3 δύο άσχημα highsides αποδίδονται αποκλειστικά στην κατάσταση της πίστας και ευτυχώς δεν συνοδεύτηκαν και από τραυματισμό.

Φυσικό επίσης να πέφτουν οι προβολείς στην δήλωση του Marc Marquez μετά τον αγώνα, όταν απέδωσε το γλίστρημα που είχε και έδωσε την θέση στον Di Giannantonio που μόλις είχε κερδίσει, στην κατάσταση της πίστας.

Όπως είπε χαρακτηριστικά, εξαιτίας της πίστας έχασε την θέση στο βάθρο.

Το δίπολο που πολλές φορές παρατηρείται, από… δίποδα που βρίσκονται και στην αρθρογραφία όχι μόνο στα σχόλια, κάτι που αναγάγει το ζήτημα σε κάτι πιο σοβαρό και επικίνδυνο, θέλουν να απομονώσουν την δήλωση Marc Marquez για να πουν πως ψάχνει δικαιολογία. Παίζουν το κοινό τους ταΐζοντάς το ίντριγκα, παίρνοντας την μία στιγμή το μέρος της μίας παράταξης και έπειτα της άλλης ενώ ταυτόχρονα επικαλούνται την δημοσιογραφία, φυσικά μόνο στην Ελλάδα μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει και εδώ, πολύ απλά γιατί η ίντριγκα φέρνει το πολυπόθητο κλικ για το οποίο δεν σταματούν να παρακαλούν ως «υποστήριξη». Έχουμε εδώ δύο διαφορετικές εικόνες, από αναβάτες που αποδίδονται σε διαφορετικές παρατάξεις με τον Martin στη μέση. Από την μία πλευρά η VR46 και το πουλέν της και από την άλλη ο Marc Marquez. Δεν χρειάζεται καμία αντιπαράθεση όμως, ιδιαίτερα σε ένα ζήτημα χειροπιαστό, κυριολεκτικά σκύβεις και πιάνεις την άσφαλτο που διαλύεται στο χέρι σου. Τόσο χειροπιαστό! Ο Bezzecchi είναι φυσιολογικό να μην το έχει αντιμετωπίσει στον ίδιο βαθμό καθώς είχε και τον καλύτερο ρυθμό, γυρνούσε και εμπρός μόνος του, ανενόχλητος.

https://www.motomag.gr/news/race-news/motogp-brazilia-anoixe-trypa-sto-kentro-tis-pistas-prin-ton-sprint
Ούτε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας δεν βλέπεις αυτή την εικόνα!

Ο Martin είπε πως όσο κάθισε πίσω από τις δύο Ducati, δεχόταν πετροπόλεμο, κάτι που ευτυχώς γλίτωσε αρκετά γρήγορα.

Σε κάθε περίπτωση οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Αυτή ήταν η χειρότερη εικόνα των MotoGP και χρεώνεται πλήρως στην νέα διοίκηση η οποία ήξερε το ζήτημα από πριν. Δεν ρίσκαρε μόνο τον ίδιο τον αγώνα, φτάνοντας πολύ κοντά στην ματαίωσή του, όπως είδαμε από την τρύπα που άνοιξε μέσα στην άσφαλτο το Σάββατο, πριν τον Sprint, αλλά και με την ασφάλεια των αγωνιζόμενων. Ιδιαίτερα στις μικρότερες μάλιστα κατηγορίες και κυρίως στην Moto3, που με τα δικά τους ελαστικά οι συνθήκες καθιστούσαν τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα.

Ο αγώνας στην Βραζιλία θα μπορούσε να γίνει στο τέλος της χρονιάς, ώστε να προλάβει να στρωθεί η πίστα ή από το νέο έτος, όταν και σίγουρα θα είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες, μιας και είναι προγραμματισμένο, να πέσει νέα άσφαλτος!

MotoGP Βραζιλία: Άνοιξε τρύπα στο κέντρο της πίστας πριν τον Sprint!

Αν πήγαινε όμως στο τέλος της χρονιάς, τα MotoGP θα είχαν ένα σημαντικό πρόσθετο έξοδο για τα Cargo αεροπλάνα που μεταφέρουν τον εξοπλισμό, ενώ το κοινό της Λ.Αμερικής που μπορεί να δώσει σημαντικά έσοδα τόσο από την φυσική του παρουσία, όσο και με τα τηλεοπτικά δικαιώματα, ήταν ακριβώς εκείνο το κερασάκι που έκανε τους διοργανωτές να κλείσουν τα μάτια σε αυτό που έβλεπαν και τα αυτιά στις συμβουλές που άκουγαν.

Ο Bezzecchi ωστόσο το έθεσε σωστά, αν αφήσεις τα παραπάνω και το δεις ως ένα πρόβλημα που το έχεις ξαφνικά και παλεύεις να βρεις την λύση. Υπό αυτό το πρίσμα οι διοργανωτές κινήθηκαν ταχύτατα και έδωσαν λύση παλεύοντας να μπαλώσουν την κατάσταση. Θα ήταν ηρωική αντιμετώπιση, αν δεν είχαν βαδίσει εις γνώση τους πάνω στο πρόβλημα και ενώ υπήρχαν φωνές που το τόνιζαν ακόμη περισσότερο.

Έτσι φτάσαμε στην χειρότερη εικόνα των MotoGP τα τελευταία χρόνια και έτσι ξεκινά η νέα διοίκηση το έργο της, με κίτρινη κάρτα. Ούτε στην Ινδονησία, εκεί που τα MotoGP διεξάγονται σε δημόσιο δρόμο, δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα πρόσφυσης, ασφάλειας και δυσκολίας μάλιστα για τους αναβάτες, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Brazil motomag
κανονικός πετροπόλεμος!

Κι ενώ στις μικρές κατηγορίες η πρόσφυση ήταν ακόμη πιο μεγάλο πρόβλημα, στην μεγάλη κατηγορία ο πετροπόλεμος σε όσους οδηγούσαν κοντά και πολλοί μαζί, όπως συνέβαινε εχθές από την πρώτη πεντάδα και πίσω, ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Περισσότεροι από τους μισούς αναβάτες απέκτησαν μώλωπες για ενθύμιο, που θα το θυμούνται για καιρό.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.