MotoGP Βραζιλίας: Το “κρίσιμο σημείο” της πίστας Goiania σύμφωνα με τον Luca Marini

Ο Ιταλός αναβάτης προειδοποιεί ότι οι προσπεράσεις θα είναι δύσκολες - Πιο σημαντικές από ποτέ οι κατατακτήριες
Marini on Goiania
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/3/2026

Η επιστροφή του MotoGP στη Βραζιλία μετά από δεκαετίες φέρνει μαζί της πολλές άγνωστες παραμέτρους, με τον Luca Marini να επισημαίνει ότι το πιο “κρίσιμο σημείο” θα είναι οι περιορισμένες δυνατότητες για προσπέραση.

Το MotoGP ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Βραζιλία το επόμενο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο, με την πίστα της Goiania να φιλοξενεί για πρώτη φορά αγώνα της σύγχρονης εποχής του πρωταθλήματος. Λόγω της απουσίας δεδομένων από μοτοσυκλέτες MotoGP, κανείς δεν μπορεί ακόμη να προβλέψει ποια μοτοσυκλέτα θα ταιριάξει καλύτερα στη συγκεκριμένη πίστα.

Ωστόσο, ο Luca Marini είναι ένας από τους λίγους αναβάτες που την έχουν ήδη επισκεφθεί, καθώς συμμετείχε σε προωθητική εκδήλωση εκεί πριν από έναν χρόνο.

Μια γρήγορη αλλά στενή πίστα

Σύμφωνα με τον Ιταλό αναβάτη, η πίστα των 3,82 χιλιομέτρων διαθέτει έναν ιδιαίτερο συνδυασμό χαρακτηριστικών που μπορεί να κάνει τις προσπεράσεις δύσκολες.

Όπως εξήγησε στο πλαίσιο του εναρκτήριου αγώνα της σεζόν στην Ταϊλάνδη, "είναι μια αρκετά γρήγορη πίστα, αλλά στενή, με μερικές πραγματικά αργές στροφές και σχετικά μικρή συνολικά."

Το βασικό ζήτημα όμως, σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται στη διάταξη της κύριας ευθείας και της πρώτης στροφής.

"Νομίζω ότι θα είναι δύσκολο να γίνουν προσπεράσεις. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Η ευθεία είναι πολύ μεγάλη, αλλά η πρώτη στροφή είναι πολύ γρήγορη."

Όπως εξηγεί, όταν μια ευθεία καταλήγει σε πολύ γρήγορη στροφή, με μικρό σημείο φρεναρίσματος, οι ευκαιρίες για επιθετική προσπέραση μειώνονται σημαντικά.

"Όταν έχεις μια γρήγορη στροφή και μικρή ζώνη φρεναρίσματος, γίνεται πιο δύσκολο να προσπεράσεις."

Οι κατατακτήριες ίσως παίξουν καθοριστικό ρόλο

Με αυτά τα χαρακτηριστικά, οι κατατακτήριες δοκιμές ενδέχεται να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία από το συνηθισμένο. Σε μια πίστα όπου οι προσπεράσεις είναι περιορισμένες, η θέση εκκίνησης μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την έκβαση του αγώνα.

Παρόλα αυτά, ο Marini βλέπει την πρόκληση με θετική διάθεση.

"Όπως και να έχει, θα προσπαθήσουμε να το απολαύσουμε. Όταν υπάρχει μια νέα πίστα, είναι μια νέα πρόκληση και μια νέα ευκαιρία για όλους."

Η επιστροφή της Goiania στο MotoGP

Η Goiania είχε φιλοξενήσει αγώνες μοτοσυκλέτας Grand Prix την περίοδο 1987 έως 1989, σε μια εποχή όπου το παγκόσμιο πρωτάθλημα χρησιμοποιούσε ακόμη δίχρονες μοτοσυκλέτες.

Για την επιστροφή του MotoGP, η πίστα έχει αναβαθμιστεί σημαντικά. Έγινε νέα ασφαλτόστρωση, ενώ βελτιώθηκαν και οι εγκαταστάσεις.

"Στην Επιτροπή Ασφαλείας μάς έδειξαν ένα βίντεο με όλες τις εγκαταστάσεις και τα κτίρια," ανέφερε ο Marini. "Έχουν δουλέψει πολύ. Φαίνεται ότι έκαναν καλή δουλειά και ανυπομονώ να πάμε."

Ισχυρή τοπική παρουσία

Στον αγώνα της Βραζιλίας αναμένεται έντονη τοπική υποστήριξη για δύο αναβάτες. Ο πρώτος είναι ο Diogo Moreira, ο Βραζιλιάνος rookie του MotoGP για το 2026 και πρωταθλητής Moto2 της περασμένης χρονιάς.

Ο δεύτερος είναι ο Franco Morbidelli, ο οποίος έχει ιταλοβραζιλιάνικη καταγωγή και διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη χώρα.

Οι δύο τους είχαν επισκεφθεί την πίστα της Goiania κατά την περσινή προωθητική εκδήλωση μαζί με τον Marini, τον Miguel Oliveira και τον αναβάτη του MotoE Eric Granado, παίρνοντας μια πρώτη γεύση από την πίστα που θα φιλοξενήσει ένα από τα πιο ιδιαίτερα Grand Prix της σεζόν.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.