MOTOGP Brno: Δοκιμαστικά δύσκολα σε αποφάσεις

Τρίλιζα με τα σύννεφα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2019

Οι «demi» καταστάσεις είναι οι πλέον δύσκολες, εκεί που καμία απόφαση δεν είναι ακριβώς σωστή και το ρίσκο η μόνη λύση. Έτσι θέλησε το Brno να είναι φέτος η κατάσταση για τα δοκιμαστικά, όπου κανένα ελαστικό δεν ήταν ακριβώς εκείνο που θα έπρεπε και χρειαζόταν παραχωρήσεις και αρκετά μεγάλη προσαρμοστικότητα. Αυτός είναι ο λόγος που ο Zarco θα ξεκινήσει αύριο από την τρίτη θέση, γιατί έχοντας κερδίσει το πρώτο χρυσό εισιτήριο ως ταχύτερος της Q1 είχε επίσης κερδίσει και περισσότερο χρόνο σε μία απρόβλεπτη πίστα, εξαιτίας των συνθηκών. Περισσότερος χρόνος, μεγαλύτερες ευκαιρίες για τις σωστές επιλογές, αυτές ακριβώς που έκανε και η KTM.

Για τον Miller δεν πρέπει κανείς να απορήσει, είναι ο μάγκας της βροχής, ο άνθρωπος που έτσι κι αλλιώς δεν έχει πρόβλημα να πάρει το ρίσκο, πόσο μάλιστα στην βροχή, εκεί ακριβώς που έχει διαπρέψει αμέτρητες φορές. Όπως πριν -όχι πολλά- χρόνια στο Assen, για να μην επεκταθούμε στην πιο περίεργη εκκίνηση όλων των εποχών στην Αργεντινή. Ο άνθρωπος που πρώτος θα βάλει slick αν υπάρχει η ευκαιρία. Δεν μπορείς να πεις πως υπήρξε τέτοια στην αρχή, όπου ναι η πίστα στέγνωνε, αλλά όχι τόσο που να βγάλεις τα βρόχινα, και ταυτόχρονα δεν κρατούσε και το νερό που έπρεπε για να τα προστατέψει από την υπερθέμανση. Και τα σύννεφα που πύκνωναν έμπλεκαν ακόμα περισσότερο την σωστή απόφαση.

Ο Marquez είχε τις περισσότερες πιθανότητες για την πρώτη θέση, όχι από αυτά που έβλεπες στην αρχή των γύρων, αλλά από την συνολική του εικόνα σήμερα. Διότι στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν ευχάριστα ούτε για τον ίδιο έχοντας τον Rins να θέλει να αποδείξει πως ο κάποτε βασιλιάς των WSBK, ο αναβάτης εξέλιξης, Guintoli, είναι δικαιωματικά σταματημένος στην Q1, που δεν ήταν…

Αν υπήρχε άλλος ένας σαν τον Miller βέβαια, που θα δοκίμαζε από τους πρώτους τα slick, αυτός φυσικά και θα ήταν ο Marquez που επίσης παίρνει το περισσότερο ρίσκο από κάθε άλλον αναβάτη στην ιστορία των GP που βρίσκεται στην θέση του. Ο Marquez δεν κυνηγά μονάχα τον τίτλο κάθε χρόνια, αλλά και τα συνολικά στατιστικά καριέρας, κι αυτό σημαίνει πως το βάρος ενός τραυματισμού θα έπρεπε να το σκέφτεται διπλά. Απεναντίας συχνά – πυκνά το διώχνει πλήρως από πάνω του, έχοντας την ομάδα του να τον παρακαλά να μην το ξεχνά ποτέ… Για μία στιγμή που ο Dovizioso με τα βρεγμένα ήταν ταχύτερος του Marquez, φάνηκε πως για πρώτη φορά ο Ισπανός είχε πέσει έξω, όμως δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Παίζοντας με τα δευτερόλεπτα και τα χιλιοστά βροχής σε κάθε στροφή ξεχωριστά, ο Marquez πήρε το τεράστιο ρίσκο, δυσανάλογο με την θέση του στο πρωτάθλημα -να το ξανά τονίσουμε- και έκανε την θεαματική διαφορά! Ο μόνος που θα μπορούσε να του πάρει την θέση του «πιο γενναίου» ήταν ο Miller που λέγαμε στην αρχή, αλλά του έλειπε αυτό το κοκαλάκι της νυκτερίδας που έχει κολλημένο στο σβέρκο ο Ισπανός, κι έτσι θα είχε την άσχημη στιγμή. Δηλαδή εκείνη που θα έπρεπε να έχει οποιοσδήποτε έπαιζε τόσο με την τύχη του. Οποιοσδήποτε εκτός από έναν…

Τελικά ο Dovizioso μπήκε ανάμεσα στις KTM που ήταν οι ταχύτερες της Q1 και με διαφορά πιο προσαρμοσμένες στην πίστα της γειτονικής τους χώρας, όπως και στις συνθήκες. Οι υπόλοιποι έμειναν λίγο απογοητευμένοι που το ρίσκο βγήκε στους πρώτους, διότι διαφορετικά η κατάταξη θα ήταν πολύ διαφορετική με τον Rossi για παράδειγμα να παίζει στο όριο της πρώτης γραμμής, αν είχαν αποτύχει οι τζογαδόροι.

Ο Marquez έκανε για άλλη μία φορά το κομμάτι του και δικαιωματικά ξεκινά από την πρώτη γραμμή!   

 

 

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
304.2
2'02.753
 
2
Jack MILLER
Ducati
303.3
2'05.277
2.524 / 2.524
3
Johann ZARCO
KTM
299.1
2'05.351
2.598 / 0.074
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
299.1
2'05.590
2.837 / 0.239
5
Pol ESPARGARO
KTM
301.6
2'05.710
2.957 / 0.120
6
Alex RINS
Suzuki
299.1
2'06.172
3.419 / 0.462
7
Valentino ROSSI
Yamaha
291.1
2'06.233
3.480 / 0.061
8
Danilo PETRUCCI
Ducati
301.6
2'06.457
3.704 / 0.224
9
Maverick VIÑALES
Yamaha
296.7
2'06.626
3.873 / 0.169
10
Fabio QUARTARARO
Yamaha
294.2
2'06.648
3.895 / 0.022
11
Cal CRUTCHLOW
Honda
298.3
2'07.123
4.370 / 0.475
12
Franco MORBIDELLI
Yamaha
284.2
2'09.404
6.651 / 2.281
Αποτελέσματα Q1
1
Johann ZARCO
KTM
296.7
2'05.033
 
2
Pol ESPARGARO
KTM
300.8
2'05.053
0.020 / 0.020
3
Takaaki NAKAGAMI
Honda
295.8
2'05.265
0.232 / 0.212
4
Francesco BAGNAIA
Ducati
300.8
2'05.286
0.253 / 0.021
5
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
297.5
2'05.551
0.518 / 0.265
6
Miguel OLIVEIRA
KTM
298.3
2'05.763
0.730 / 0.212
7
Stefan BRADL
Honda
298.3
2'05.974
0.941 / 0.211
8
Aleix ESPARGARO
Aprilia
300.0
2'06.284
1.251 / 0.310
9
Joan MIR
Suzuki
296.7
2'06.554
1.521 / 0.270
10
Karel ABRAHAM
Ducati
295.8
2'06.898
1.865 / 0.344
11
Hafizh SYAHRIN
KTM
296.7
2'07.155
2.122 / 0.257
12
Tito RABAT
Ducati
294.2
2'07.315
2.282 / 0.160
13
Andrea IANNONE
Aprilia
297.5
2'07.923
2.890 / 0.608

 

Ετικέτες

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες