MOTOGP Brno: Δοκιμαστικά δύσκολα σε αποφάσεις

Τρίλιζα με τα σύννεφα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2019

Οι «demi» καταστάσεις είναι οι πλέον δύσκολες, εκεί που καμία απόφαση δεν είναι ακριβώς σωστή και το ρίσκο η μόνη λύση. Έτσι θέλησε το Brno να είναι φέτος η κατάσταση για τα δοκιμαστικά, όπου κανένα ελαστικό δεν ήταν ακριβώς εκείνο που θα έπρεπε και χρειαζόταν παραχωρήσεις και αρκετά μεγάλη προσαρμοστικότητα. Αυτός είναι ο λόγος που ο Zarco θα ξεκινήσει αύριο από την τρίτη θέση, γιατί έχοντας κερδίσει το πρώτο χρυσό εισιτήριο ως ταχύτερος της Q1 είχε επίσης κερδίσει και περισσότερο χρόνο σε μία απρόβλεπτη πίστα, εξαιτίας των συνθηκών. Περισσότερος χρόνος, μεγαλύτερες ευκαιρίες για τις σωστές επιλογές, αυτές ακριβώς που έκανε και η KTM.

Για τον Miller δεν πρέπει κανείς να απορήσει, είναι ο μάγκας της βροχής, ο άνθρωπος που έτσι κι αλλιώς δεν έχει πρόβλημα να πάρει το ρίσκο, πόσο μάλιστα στην βροχή, εκεί ακριβώς που έχει διαπρέψει αμέτρητες φορές. Όπως πριν -όχι πολλά- χρόνια στο Assen, για να μην επεκταθούμε στην πιο περίεργη εκκίνηση όλων των εποχών στην Αργεντινή. Ο άνθρωπος που πρώτος θα βάλει slick αν υπάρχει η ευκαιρία. Δεν μπορείς να πεις πως υπήρξε τέτοια στην αρχή, όπου ναι η πίστα στέγνωνε, αλλά όχι τόσο που να βγάλεις τα βρόχινα, και ταυτόχρονα δεν κρατούσε και το νερό που έπρεπε για να τα προστατέψει από την υπερθέμανση. Και τα σύννεφα που πύκνωναν έμπλεκαν ακόμα περισσότερο την σωστή απόφαση.

Ο Marquez είχε τις περισσότερες πιθανότητες για την πρώτη θέση, όχι από αυτά που έβλεπες στην αρχή των γύρων, αλλά από την συνολική του εικόνα σήμερα. Διότι στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν ευχάριστα ούτε για τον ίδιο έχοντας τον Rins να θέλει να αποδείξει πως ο κάποτε βασιλιάς των WSBK, ο αναβάτης εξέλιξης, Guintoli, είναι δικαιωματικά σταματημένος στην Q1, που δεν ήταν…

Αν υπήρχε άλλος ένας σαν τον Miller βέβαια, που θα δοκίμαζε από τους πρώτους τα slick, αυτός φυσικά και θα ήταν ο Marquez που επίσης παίρνει το περισσότερο ρίσκο από κάθε άλλον αναβάτη στην ιστορία των GP που βρίσκεται στην θέση του. Ο Marquez δεν κυνηγά μονάχα τον τίτλο κάθε χρόνια, αλλά και τα συνολικά στατιστικά καριέρας, κι αυτό σημαίνει πως το βάρος ενός τραυματισμού θα έπρεπε να το σκέφτεται διπλά. Απεναντίας συχνά – πυκνά το διώχνει πλήρως από πάνω του, έχοντας την ομάδα του να τον παρακαλά να μην το ξεχνά ποτέ… Για μία στιγμή που ο Dovizioso με τα βρεγμένα ήταν ταχύτερος του Marquez, φάνηκε πως για πρώτη φορά ο Ισπανός είχε πέσει έξω, όμως δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Παίζοντας με τα δευτερόλεπτα και τα χιλιοστά βροχής σε κάθε στροφή ξεχωριστά, ο Marquez πήρε το τεράστιο ρίσκο, δυσανάλογο με την θέση του στο πρωτάθλημα -να το ξανά τονίσουμε- και έκανε την θεαματική διαφορά! Ο μόνος που θα μπορούσε να του πάρει την θέση του «πιο γενναίου» ήταν ο Miller που λέγαμε στην αρχή, αλλά του έλειπε αυτό το κοκαλάκι της νυκτερίδας που έχει κολλημένο στο σβέρκο ο Ισπανός, κι έτσι θα είχε την άσχημη στιγμή. Δηλαδή εκείνη που θα έπρεπε να έχει οποιοσδήποτε έπαιζε τόσο με την τύχη του. Οποιοσδήποτε εκτός από έναν…

Τελικά ο Dovizioso μπήκε ανάμεσα στις KTM που ήταν οι ταχύτερες της Q1 και με διαφορά πιο προσαρμοσμένες στην πίστα της γειτονικής τους χώρας, όπως και στις συνθήκες. Οι υπόλοιποι έμειναν λίγο απογοητευμένοι που το ρίσκο βγήκε στους πρώτους, διότι διαφορετικά η κατάταξη θα ήταν πολύ διαφορετική με τον Rossi για παράδειγμα να παίζει στο όριο της πρώτης γραμμής, αν είχαν αποτύχει οι τζογαδόροι.

Ο Marquez έκανε για άλλη μία φορά το κομμάτι του και δικαιωματικά ξεκινά από την πρώτη γραμμή!   

 

 

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
304.2
2'02.753
 
2
Jack MILLER
Ducati
303.3
2'05.277
2.524 / 2.524
3
Johann ZARCO
KTM
299.1
2'05.351
2.598 / 0.074
4
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
299.1
2'05.590
2.837 / 0.239
5
Pol ESPARGARO
KTM
301.6
2'05.710
2.957 / 0.120
6
Alex RINS
Suzuki
299.1
2'06.172
3.419 / 0.462
7
Valentino ROSSI
Yamaha
291.1
2'06.233
3.480 / 0.061
8
Danilo PETRUCCI
Ducati
301.6
2'06.457
3.704 / 0.224
9
Maverick VIÑALES
Yamaha
296.7
2'06.626
3.873 / 0.169
10
Fabio QUARTARARO
Yamaha
294.2
2'06.648
3.895 / 0.022
11
Cal CRUTCHLOW
Honda
298.3
2'07.123
4.370 / 0.475
12
Franco MORBIDELLI
Yamaha
284.2
2'09.404
6.651 / 2.281
Αποτελέσματα Q1
1
Johann ZARCO
KTM
296.7
2'05.033
 
2
Pol ESPARGARO
KTM
300.8
2'05.053
0.020 / 0.020
3
Takaaki NAKAGAMI
Honda
295.8
2'05.265
0.232 / 0.212
4
Francesco BAGNAIA
Ducati
300.8
2'05.286
0.253 / 0.021
5
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
297.5
2'05.551
0.518 / 0.265
6
Miguel OLIVEIRA
KTM
298.3
2'05.763
0.730 / 0.212
7
Stefan BRADL
Honda
298.3
2'05.974
0.941 / 0.211
8
Aleix ESPARGARO
Aprilia
300.0
2'06.284
1.251 / 0.310
9
Joan MIR
Suzuki
296.7
2'06.554
1.521 / 0.270
10
Karel ABRAHAM
Ducati
295.8
2'06.898
1.865 / 0.344
11
Hafizh SYAHRIN
KTM
296.7
2'07.155
2.122 / 0.257
12
Tito RABAT
Ducati
294.2
2'07.315
2.282 / 0.160
13
Andrea IANNONE
Aprilia
297.5
2'07.923
2.890 / 0.608

 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.