MotoGP Brno: Πρώτη νίκη KTM! Αγώνας από το μέλλον με νέους πρωταγωνιστές!

Τι άλλο θα γίνει σε αυτή την σεζόν;
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/8/2020

Μία πίστα δύσκολη με αινιγματική πρόσφυση, ατμόσφαιρα που καταστρέφει ελαστικά ή απλά δημιουργεί σπαζοκεφαλιές και ο καλύτερος αναβάτης του κόσμου να βλέπει από την τηλεόραση, είναι το σκηνικό που στήθηκε για να κλέψει την δόξα του Binder… Διότι ο Brad Binder οδήγησε εκπληκτικά και ένα κομμάτι της νίκης του, και της πρώτης νίκης της KTM, θα πάει αναμφίβολα στο γεγονός πως οι συνθήκες της νίκης ήταν περίεργες.

Κι όμως, ο Binder οδήγησε απίστευτα! Και η στιγμή που πέρασε τον Morbidelli ελέγχοντας μαγικά το φρενάρισμα, είναι η στιγμή που λέει πολλά και για την KTM! Κανείς δεν πίστευε πως σήμερα θα ήταν αυτό το αποτέλεσμα. Κανείς. Ο ίδιος ο Binder έλεγε εχθές πως ναι νιώθει καλά στην μοτοσυκλέτα και ιδιαίτερα με την πρόσφυση εμπρός, αλλά στόχος είναι να μην βρεθεί στην αμμοπαγίδα. Να μην πέσουμε έλεγε, που είναι ακριβώς η ψυχολογία που θα σε βοηθήσει να νικήσεις βέβαια, όταν όλα τα υπόλοιπα δέσουν, και είναι αυτό ακριβώς που λείπει από τον Pol Espargaro. Ο Pol θαυμάζει τον Marquez αλλά μαζί και τα ρίσκα που παίρνει ο καλύτερος αναβάτης του κόσμου αυτή την στιγμή…

Γράφαμε εχθές πως η Yamaha ήταν στα καλύτερά της, και ήταν πράγματι! Οι Petronas έτοιμες να κάνουν το ένα – δύο και ο Vinales παρά τον φοβερό εκνευρισμό του στις δοκιμές δεν μπορούσε να βγει από το κάδρο για μία καλή θέση, το ίδιο και ο Rossi! Το αποτέλεσμα όμως στον αγώνα ήταν πέρα των προβλέψεων...

Ο Pol έδειξε πως η KTM ήταν ικανή για κάτι τέτοιο, εχθές κατά τις δοκιμές όπου θα είχε καλύτερη θέση αν δεν ακυρωνόταν η προσπάθειά του καθώς ο γρήγορος γύρος έγινε την στιγμή που έπεφτε ο Crutchlow και βγήκε η κίτρινη σημαία.

Η KTM χρειαζόταν να βρει τρόπο να φτάνει η δύναμη στον δρόμο, κι αυτό το βλέπαμε από τον τρόπο που ο Binder έμενε πίσω από τον Quartararo. Τον έβλεπες στην τρίτη θέση να μην ξεκολλά από τον διεκδικητή του φετινού τίτλου και πάλι δεν περίμενε κανείς το αποτέλεσμα αυτό. Είναι κάτι που το έλεγαν οι ίδιοι στην KTM… «το θέλαμε καιρό, αλλά δεν το περιμέναμε» είναι οι ατάκες που έλεγαν στα πιτ.

Ο αγώνας ξεκίνησε με τις Petronas να κάνουν το ένα-δύο αφήνοντας τον Zarco πίσω, αλλά στην πρώτη στροφή ο Quartararo έχασε την γραμμή, σημείωσε και δύο απανωτά λάθη και ο Morbidelli έφυγε μπροστά με την Aprilia να έχει για λίγο την δεύτερη θέση. Για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα κανείς δεν θα ασχολούνταν με την πρώτη θέση καθώς ο Morbidelli θα έχτιζε μία διαφορά που θα άγγιζε σχεδόν το ενάμισι δευτερόλεπτο.

Μαζί του ο Quartararo τράβηξε, ξανά αφού τον πέρασε, τον Aleix Espargararo που κρατούσε την θέση του μέχρι που ο Binder ήρθε με ποιο σταθερή οδήγηση για να περάσει εύκολα και τον Zarco και τον A. Espargaro. Μαζί του ο Pol Espargaro που έπαιξε για λίγο με τον αδερφό του στα ίσια και έμεινε ο Zarco να τον χωρίζει από τον ομόσταυλό του, τον Binder που εκείνη την στιγμή τρίτος κυνηγούσε τον Quartararo.

Δεν θα πήγαιναν καλά τα πράγματα για τον μέχρι τώρα πρώτο οδηγό της KTM. Ο Pol πήρε μεγάλα ρίσκα από την πρώτη στιγμή που πέρασε τον Zarco πιέζοντας να φτάσει γρήγορα τον Binder και πράγματι ο ρυθμός του ήταν ταχύτερος εκεί που όλοι προσπαθούσαν να σώσουν τα ελαστικά. Μαζί του βέβαια τράβηξε και τον Zarco με το δίδυμο να πλησιάζει για την μάχη της τρίτης και της δεύτερης θέσης ταυτόχρονα. Για τρίτη φορά στην σειρά όμως ο Pol θα άνοιγε γραμμή στρίβοντας με δύο τεθλασμένες ευθείες σε μία στροφή που επιτρέπει πολλές διαφορετικές γραμμές και κλείνοντας θα έβρισκε εκεί τον Zarco. Ακούμπησε με την πλάτη του τον τροχό και έπεσε, σε μία από τις πιο αποκαρδιωτικές στιγμές καθώς η KTM πήγαινε εκείνη την στιγμή ακόμη και για το ένα-δύο στο βάθρο!
Ήταν που ήταν μαγική στιγμή, αλλά να κάνει το ένα-δύο στην πρώτη της νίκη;

Σωστά έπραξαν και έριξαν ποινή στον Zarco για το περιστατικό με τον Pol. Πρόκειται για μία από τις πιο εύκολα αμφιλεγόμενες στιγμές στον αγώνα. Είναι το πιο εύκολο να δημιουργηθεί παρεξήγηση σε ένα εθνικό πρωτάθλημα για παράδειγμα, όταν συμβεί κάτι αντίστοιχο με το σημερινό περιστατικό ανάμεσα στον Pol και τον Zarco. Διότι υπάρχει πάντα η ευκολία της γνώμης του θεατή-κριτή: Εκείνος που ακολουθεί βλέπει το κενό μπροστά του, αλλά δεν έχει ακόμη προσπεράσει είναι λογικό να προσπαθήσει να το καλύψει. Αν όμως σημειωθεί πτώση, υπάρχει έτοιμος ο κανονισμός που λέει ποιος φταίει. Κι ο μόνος τρόπος για τον κριτή να πει ποιος φταίει, είναι από τις θέσεις των μοτοσυκλετών. Αν ο Zarco ήταν πιο μπροστά δεν θα είχε τιμωρηθεί, και σε αυτή την περίπτωση υπήρχε περίπτωση και ο Pol να τον είχε καταλάβει και να διόρθωνε χάνοντας την θέση, όπως έχει γίνει χιλιάδες φορές στους αγώνες. Αλλά ο Zarco ήταν πίσω… κι έτσι είχε ευθύνη για την επαφή. Όπως ακριβώς θα την πιστωνόταν κάποιος και σε ένα εθνικό πρωτάθλημα, φωνάζοντας μετά για αδικία…

Ο Binder απλά έκανε αυτό που έπρεπε από εκείνο το σημείο και μετά, κυνήγησε τον Morbidelli και τον πέρασε με εξαιρετικά όμορφο τρόπο, πάνω στα φρένα δείχνοντας πως το μπροστινό της KTM δεν είναι το ίδιο με αυτό που είχαν τόσο καιρό και πάλευαν μαζί του!

Ο Zarco τιμωρήθηκε με ελαφριά ποινή. Έπρεπε να περάσει από τον αργό γύρο και το έκανε μπαίνοντας τέρμα γκάζι στο ακάθαρτο και βάζοντας το γόνατο εξωτερικά της γραμμής και τον τροχό επάνω στην γραμμή, κράτησε την θέση του!

Ο Quartararo δεν μπορούσε να βρει την πρόσφυση, δεν την βρήκε ποτέ στον αγώνα αφού γλίστρησε από την πρώτη στροφή, και έτσι λίγο πριν το τέλος τον πέρασε και ο Rins με τον Rossi αλλά και ο Oliveira η δεύτερη KTM που τερμάτησε και μάλιστα στην έκτη θέση. Κι αυτό γιατί μετά τον Pol έπεσαι και ο Lecuona από δικό του λάθος στα φρένα παίρνοντας μαζί του τον άτυχο Mir.

Ο Binder νίκησε καθαρά οδηγώντας απόλυτα την KTM στην πρώτη τους μεγάλη νίκη! Είναι ο πρώτος rookie που κερδίζει αγώνα την πρώτη του χρονιά μετά το 2013 που εμφανίστηκε ο Marquez. Η ιστορία δεν θα εξετάσει τι θα γινόταν αν ο Marquez ήταν εδώ, γιατί οι αγώνες δεν έχουν «αν». Μετράει το αποτέλεσμα, και σήμερα ήταν ξεκάθαρα η ημέρα της KTM!

Επόμενος αγώνας στην Αυστρία, στο σπίτι των Αυστριακών με τον Binder έναν κανονικό ήρωα και την ομάδα να θέλει, ξεκάθαρα από την αρχή αυτή την φορά, να νικήσει και εντός έδρας…

Θέση
Βάθμοι
Ν#
Αναβάτης
Εθνι.
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
25
33
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
163.4
41'38.764
2
20
21
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
163.1
+5.266
3
16
5
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
163.0
+6.470
4
13
42
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
163.0
+6.609
5
11
46
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
162.9
+7.517
6
10
88
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
162.9
+7.969
7
9
20
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
162.6
+11.827
8
8
30
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
162.6
+12.862
9
7
43
AUS
Pramac Racing
Ducati
162.4
+15.013
10
6
41
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
162.4
+15.087
11
5
4
ITA
Ducati Team
Ducati
162.3
+16.455
12
4
9
ITA
Ducati Team
Ducati
162.2
+18.506
13
3
35
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
162.2
+18.736
14
2
12
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
162.1
+19.720
15
1
73
SPA
Repsol Honda Team
Honda
161.8
+24.597
16
 
53
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
161.5
+29.004
17
 
38
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
161.3
+32.290
18
 
6
GER
Repsol Honda Team
Honda
159.8
+55.977
Εκτός αγώνα
 
 
44
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
163.5
12 Laps
 
 
36
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
160.2
18 Laps
 
 
27
SPA
Red Bull KTM Tech 3
KTM
160.1
18 Laps

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.