MotoGP Buddh: Όλα Bezzecchi! Πίσω πτώσεις και αναποδιές!

Παρά τρία συναρπαστικός αγώνας
motogp india motomag
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/9/2023

Η ξεκάθαρη υπεροχή του Bezzecchi στον αγώνα της Ινδίας θα πρέπει να κάνει τον Luca Marini να νιώθει ακόμη μεγαλύτερες ενοχές, όσο αναρρώνει από την σπασμένη κλείδα συνέπεια της σύγκρουσης στον αγώνα Sprint.

Ο πρώτος αγώνας της Ινδίας είχε τα πάνω του και τα κάτω του από πλευράς θεάματος, κρατώντας το ενδιαφέρον αν και χωρίς τις πτώσεις θα βλέπαμε απίθανη μάχη για τις θέσεις του βάθρου. Ο Bezzecchi πέρασε γρήγορα τον Bagnaia και ξεκίνησε να οδηγεί την κούρσα με τους βασικούς αντιπάλους στον τροχό του αλλά και τον Marquez να μένει κοντά.

Ο Bezzecchi που αφιέρωσε την νίκη στον παιδικό του φίλο Φίλλιπο που πέθανε πριν λίγες ημέρες, δεν ξανά έκανε το λάθος στην εκκίνηση και έτσι δεν είχε αντίπαλο, όμως πίσω η διεκδίκηση των θέσεων έμεινε ανοικτή μέχρι να πέσει ο Marquez. Η πτώση του ήταν με τον ίδιο τρόπο που το έπαθε ο Zarco στον αγώνα Sprint, ένα lowside με χαμηλή ταχύτητα στην πρώτη στροφή και για αυτό ο Marquez κατάφερε να μπει αμέσως στον αγώνα ξεκινώντας τις προσπεράσεις για να βρεθεί σταδιακά εντός βαθμών.

Μπροστά ο Bezzecchi έχει εξαφανιστεί σε σημείο που ακόμη και αν δεχόταν ποινή μεγαλύτερου γύρου θα μπορούσε να την εκτελέσει χωρίς να χάσει την πρώτη θέση. Πίσω του ο Bagnaia και ο Martin πάλευαν για την δεύτερη θέση που είχε πρόσθετη αξία για το πρωτάθλημα καθώς ο Martin έχει πλέον πλησιάσει τον Bagnaia αρκετά και δεν φαίνεται πως τελικά ο τίτλος θα κλείσει νωρίτερα, όπως φαινόταν πως θα μπορούσε να γίνει πριν το καλοκαιρινό διάλειμμα, το πιο πιθανό πλέον είναι να κριθεί στον τελευταίο αγώνα. Οι δυο τους πάλεψαν από την πρώτη στροφή μέχρι ο Bagnaia να περάσει τελικά τον Martin και να ανοίξει και λίγο την απόστασή τους.

Ο Martin θα φαινόταν αμέσως μετά πως αντιμετώπιζε προβλήματα. Το βασικό του θέμα ήταν η εξάντληση από την ζέστη όπου και λιποθύμησε μετά το τέλος του αγώνα, όπως επίσης είχε και ένα πιο άμεσο ζήτημα εκείνη την στιγμή με το φερμουάρ της στολής του.

Στο μεταξύ όμως ο Bagnaia σημείωσε μία καταστροφική για την βαθμολογία του πρωταθλήματος πτώση, μία πτώση από την παλιά προσωπικότητα του Bagnaia εκείνη που έκανε λάθη σε κρίσιμες στιγμές και που υποτίθεται πως την είχε καλά κλειδώσει και δεν θα έβγαινε στην επιφάνεια εκ νέου. Κι όμως, δυστυχώς για τον Bagnaia και την Ducati το λάθος έγινε και πάλι ψαλιδίζοντας μία μεγάλη διαφορά που υπήρχε στον αγώνα για την κατάκτηση του φετινού τίτλου.

Ο Martin πίσω μόλις πέφτει ο Bagnaia, χάνει ένα δευτερόλεπτο για να κλείσει το φερμουάρ της στολής που έχει ανοίξει και αυτό εκμηδενίζει την διαφορά του 1,5 δευτερολέπτου που είχε χτίσει με τον Quartararo. Στο μεταξύ στο box της Yamaha έχουν αγκαλιάσεις τις οθόνες και ψάχνουν να δουν αν έβγαλε το προστατευτικό θώρακα μιας και παλαιότερα αυτό ακριβώς είχε κάνει ο Quartararo και δικαίως φυσικά τιμωρήθηκε.

Πόσο μάλιστα όταν ο Martin κάνει το λάθος αμέσως μετά και ανοίγοντας γραμμή πατώντας εκτός πίστας αφήνει τον Quartararo να περάσει μπροστά μόλις για μία στροφή όμως στον τελευταίο ακριβώς γύρο και λίγο πριν το τέλος του αγώνα. Αμέσως ο Martin κερδίζει την θέση με μία επιθετική κίνηση και μαζί και τους πολύτιμους βαθμούς.

motogp india motomag
μάχη στον τελευταίο γύρο για την δεύτερη θέση του βάθρου

Πίσω ο Mir που πάλευε με τον Binder θα δώσει την θέση στην KTM όταν πήγε να πέσει με τον ίδιο τρόπο με εχθές. Ευτυχώς όμως ήταν μόνο μία θέση εκείνο που έχασε και στο τέλος κράτησε την 5η θέση. Ο Quartararo τελικά με την πτώση του Marquez και του Bagnaia ανέβηκε στην τρίτη θέση του βάθρου που δεν θα είχε γίνει αλλιώς και παρά τα προβλήματα του Martin που αντιστάθηκε και κράτησε την δεύτερη θέση.

Ο οποίος κυριολεκτικά κατέρρευσε αμέσως μετά τον τερματισμό και σταμάτησε στο box της ομάδας πέφτοντας στα γόνατα. Λίγο αργότερα λιποθύμησε κιόλας δείχνοντας πόσο δύσκολα ήταν για εκείνον τα πράγματα στον αγώνα.

motogp india motomag
Στα όριά του έφτασε ο Martin

Ένα από τα πράγματα που πρέπει να κρατήσουμε από τον αγώνα αυτό και ιδιαίτερα για τον Quartararo, είναι το πόσο μεγάλος οδηγός είναι, γιατί τα αποτελέσματά του φέτος αφήνουν περιθώριο σε παπαγάλους και περαστικούς θεατές, να τον σχολιάζουν αρνητικά. Το ίδιο για Marquez και Mir καθώς η άγνωστη πίστα εκμηδένισε τις αποστάσεις των μοτοσυκλετών και ανέδειξε ταλέντα. Αν μάλιστα δεν ήταν μία πίστα που έχει σχεδιαστεί αποκλειστικά για F1 και μάλιστα από τον ίδιο άνθρωπο που έχει σχεδιάσει σχεδόν τις μισές πίστες των αγώνων F1, τότε θα είχε χαθεί και αυτή η πρωτοκαθεδρία των Ducati και οι αποστάσεις θα είχε μικρύνει ακόμη περισσότερο.

Δύσκολος αγώνας για τους αναβάτες, για την διοργάνωση, ακόμη και για τους θεατές, αλλά ολοκληρώθηκε. Τώρα μένει να δούμε αν θα αντιμετωπίσουν άλλα γραφειοκρατικά προβλήματα στην Dorna προσπαθώντας να φορτώσουν τα πάντα στα αεροπλάνα και να πάνε στην Ιαπωνία, εκεί που μάλλον θα πάρει τέλος και το θρίλερ του φεύγω – μένω του Marc Marquez.

motogp india motomag


 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος/ Διαφ.

1

25

72M. Bezzecchi

Mooney VR46 Racing Team

36:59.1570

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+8.649

3

16

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+8.855

4

13

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+12.643

5

11

36J. Mir

Repsol Honda Team

+13.214

6

10

5J. Zarco

Prima Pramac Racing

+14.673

7

9

21F. Morbidelli

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+16.946

8

8

12M. Viñales

Aprilia Racing

+17.191

9

7

93M. Marquez

Repsol Honda Team

+19.118

10

6

25R. Fernandez

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+26.504

11

5

30T. Nakagami

LCR Honda

+28.521

12

4

88M. Oliveira

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+29.088

13

3

44P. Espargaro

GASGAS Factory Racing Tech3

+29.728

14

2

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+31.324

15

1

6S. Bradl

Repsol Honda Team

+35.782

16

 

51M. Pirro

Ducati Lenovo Team

+49.242

Πτώσεισ εγκαταλειψεισ

   

49F. Di Giannantonio

Gresini Racing MotoGP™

19 laps

   

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

13 laps

   

41A. Espargaro

Aprilia Racing

11 laps

   

37A. Fernandez

GASGAS Factory Racing Tech3

6 laps

 

    

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.