Για άλλη μια φορά, ο καιρός ήταν το μεγάλο ερωτηματικό για τους αναβάτες των MotoGP, με τις προβλέψεις να φέρνουν στα όρια τα νεύρα των ομάδων. Τελικά, οι προβλέψεις για βροχή δεν επαληθεύτηκαν και ο αγώνας έγινε στεγνός, αλλά η πρόσφυση της νέας ασφάλτου ήταν ένας τομέας προβληματισμού, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τις πολλές πτώσεις τις προηγούμενες μέρες στα δοκιμαστικά. όλη η προσοχή λοιπόν εστιάστηκε στην επιλογή των ελαστικών και -κυρίως- στην αντοχή τους στο δεύγτερο μισό του αγώνα, όπως τόνισε ιδιαίτερα ο team manager του Fabio Quartararo, του μεγαλύτερου φαβορί για τη νίκη.
Η σημερινή μέρα είναι και ένα ορόσημο, καθώς συμπληρώνονται 30 χρόνια από το πρώτο Grand Prix στην ισπανική πίστα, ενώ ήταν και ο πρώτος αγώνας μετά το ξέσπασαμ της πανδημίας που φιλοξενούσε θεατές στις εξέδρες του, τηρουμένων βέβαια όλων των υγειονομικών πρωτοκόλλων, αλλά και του περιορισμού στον αριθμό (μόλις 20.000 κόσμου).
Στο σβήσιμο των φώτων αυτός που έστριψε πρώτος στο εσάκι των Κ1-Κ2 ήταν ο Jack Miller, με τον Oliveira να μπαίνει κι αυτός μπροστά από τον Quartararo, ενώ πολύ καλή εκκίνηση έκανε και ο Mir με τη Suzuki ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση. O Oliveira μάλιστα έκανε και την επίθεσή του παίρνοντας την πρωτοπορία, με τον Quartaro να κάνει λάθος και να πέφτει στην πέμπτη θέση πίσω από τον Aleix Espargaro, ο οποίος ήταν και ο ταχύτερος όλων στην αρχή, πριν του πάρει τον τίτλο ο Bagnaia που ερχόταν δυναμικά από πίσω.
Ο Oliveira άρχισε γρήγορα να χτίζει διαφορά, ενώ και ο Aleix Espargaro ανέβηκε μια θέση μένοντας τρίτος πίσω από τον Miller. Ο Πορτογάλος της ΚΤΜ συνέχισε γράφοντας τους ταχύτερους γύρους, την ώρα που ο Pole Espargaro σημείωνε την πρώτη πτώση μέσα στον αγώνα. Εν τω μεταξύ, η τρίτη θέση είχε περάσει στα χέρια του Mir, με τον Marc Marquez να κάνει μια "αθόρυβη δουλειά", ανεβαίνοντας σρτην έβδομη θέση. Με 18 γύρους να απομένουν, ο Quartararo φάνηκε να "ξύπνησε" παίρνοντας την δεύτερη θέση, αρχίζοντας να κυνηγά τον Oliveira.
Στον επόμενο γύρο, ο Marquez τέθηκε εκτός αγώνα μετά από άλλη μία πτώση, υποκείπτοντας στην πίεση του Vinales. Πίεση άρχισε όμως να ασκεί και ο Zarco στον Miller, για την διεκδίκηση της τέταρτης θέσης, με τον Γάλλο να σημειώνει τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Μπροστά, ο έτερος ο Γάλλος, ο Quartararo, είχε κόψει μεγάλο μέρος της διαφοράς του με τον Oliveira, με τον Mir να ακολουθεί κατά πόδας. Όπως φάνηκε, ήταν θέμα χρόνου να αλλάξει χέρια η πρωτοπορία. Μέχρι εκείνη την στιγμή, ο Aleix Espargaro που είχε μια εντυπωσιακή πορεία μέχρι εκείνη την στιγμή, πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα με τους αναβάτες που είχαν πτώση.
Το προαναγγελθέν προσπέρασμα έγινε 13 γύρους πριν το τέλος, με τον Quartararo να περνά των Πορτογάλο αναβάτη της ΚΤΜ, χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει, χάνοντας μάλιστα την θέση του 11 γύρους πριν το τέλος, από τον επίμονο Πορτογάλο. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Zarco πέρασε τον Miller και έτσι δημιουργήθηκε ένα τρενάκι πέντε αναβατών που διεκδικούσαν τη νίκη. Ο Zarco εκμεταλλευτηκε την ταχύτητα της Ducati και πέρασε γρήγορα στην τρίτη θέση, ενώ ο Mir έχασε άλλη μία θέση από τον Miller που ήθελε να μείνει στη διεκδίκηση ενός τερματισμού στο βάθρο.
Οκτώ γύρους πριν το τέλος ο Rossi έγινε ο τέταρτος αναβάτης που εγκατέλειψε λόγω πτώσης (από τους έξι που ήταν συνολικά στο τέλος μαζί μετους Lecuona και Petrucci), ενώ το γυρολόγιό του ήταν ίδιο με του Quaratraro που ήταν στην δεύτερη θέση! Πλησιάζοντας προς το τέλος, οι Oliveira και Quartararo ξεχώρισαν από τους υπόλοιπους αναβάτες με διαφορά άνω του ενός δευτερολέπτου, με τους Zarco, Miller, Mir και Vinales να παλεύουν για το τελευταίο σκαλί του βάθρου.
Η αγωνία, όπως ήταν φυσικό, κορυφώθηκε στους πέντε τελευταίους γύρους, αν και ο Oliveira φρόντιζε να αυξάνει -ή να διατηρεί σταθερή- την διαφορά του από τον Quartararo. Τρεις γύρους περιν το τέλος ο Zarco προσπέρασε τον Quartararo και στην προσπάθειά του να ανακτήσει ο αναβάτης της Yamaha την δεύτερη θέση, έκανε ένα μεγάλο λάθος στα φρένα, χάνοντας πολύ χρόνο, ενώ για έναν περίεργο λόγο του άνοιξε το φερμουάρ της φόρμας του, αποσυντονίζοντας τελείως τον Γάλλο! ήταν τουλάχιστον περίεργο να βλέπεις τον Quartararo να παλεύει για την τρίτη θέση σχεδόν ημίγυμνος, λες και παρακαλουθούσαμε κόντρςε στα λιμανάκια της δεκαετίας του '80, ενώ είναι απορίας άξιο τι προβλέπουν οι κανονισμοί γι' αυτην την περίπτωση.
Στο μεταξύ, μπροστά ο Oliveira άντεξε στις επιθέσεις του Zarco και πήρε μια παραπάνω από άξια νίκη, ενώ οι κριτές ανακοίνωσαν ποινή τριών δευτερολέπτων στον Quartararo που είδε τρίτος την καρό σημαία, αλλά η θέση τελικά κατέληξε στον Miller. Να σημειώσουμε όμως ότι η ποινή επιβλήθηκε γιατί στον πανικό του έκοψε δρόμο μέσα στην πίστα κι όχι γιατί οδηγούσε με την φόρμα ανοιχτή.
Το πρωτάθλημα πλέον αποκτά ένα μεγάλο ενδιαφέρον και η συνέχεια προβλέπεται τουλάχιστον συναρπαστική.
