MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ

Ο πρώτος με νίκη με τρία διαφορετικά εργοστάσια!
MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/4/2024

MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ

Ο πρώτος με νίκη με τρία διαφορετικά εργοστάσια!

Ένα σόου με την κατάλληλη ποσότητα πυρίτιδας, ταιριαστό για Τέξας έδωσε την σειρά για εκκίνηση στον εξαιρετικό αγώνα των ΗΠΑ όπου ο Maverick Viñales σφράγισε την συνέχειά του με το να γίνει ο πρώτος αναβάτης που κατακτά τη νίκη με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές στην ιστορία των MotoGP. Παρότι είχε την pole position και μία νίκη στην Sprint, ο Vinales χρειάστηκε τελικά να παλέψει για την νίκη από τις πίσω θέσεις του βάθρου και το έκανε με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο. Από εκεί και πέρα η τύχη τους, ή καλύτερα η ατυχία του Marquez βοήθησε τον νεοεισερχόμενο Pedro Acosta και τον Enea Bastianini να κάνουν back-to-back βάθρο.

Ο Acosta κατάφερε να βγει πρώτος στην έξοδο της πρώτης στροφής δείχνοντας τον δρόμο στους Bastianini και Jorge Martin, με τον Jack Miller να κάνει μία προσπάθεια να ανέβει από διψήφιο νούμερο σε μονό, υποβιβάζοντας τον Marc Marquez στην τέταρτη θέση. Ο Viñales είχε μια στενή επαφή με Martin και Bagnaia στην πρώτη στροφή με αποτέλεσμα η Aprilia να φτάσει στο άνω άκρο της πρώτης δεκάδας Ο Martin ξέφυγε γρήγορα από τον Bastianini, ο οποίος δέχθηκε επίθεση από Miller, Marquez και Bagnaia.

Ο Acosta δέχτηκε επίσης πολλές επιθέσεις από τον Martin τους επόμενους δύο γύρους, αλλά ο rookie κράτησε την πρωτιά. Στο μεταξύ η διαμάχη Miller και Marquez επέτρεψε στον Bagnaia να περάσει μπροστά με τον Marquez να ανταλλάσσει χρώματα στα αεροδυναμικά βοηθήματα με τον Miller στον 3ο γύρο.

Ο χρόνος του Acosta στην κορυφή του αγώνα τελείωσε στην αρχή του 4ου γύρου, όταν ο Martin έκανε επιτέλους μια καθοριστική κίνηση να αλλάξει η πρώτη θέση του βάθρου. Ο Bagnaia άδραξε εκεί την ευκαιρία κάνοντας μία επίθεση για να κόψει άλλη μία θέση από τον νέο αναβάτη της GASGAS. Ο Acosta συνέχισε να προσφέρει θέαμα μένοντας κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati. Αυτό τον έφερε στο σωστό σημείο την κατάλληλη στιγμή, όταν η επαφή στην τελευταία στροφή μεταξύ ενός υπερβολικά αισιόδοξου Marquez και ενός τυχερού Martin έφερε τον αναβάτη της Gresini πίσω από το δίδυμο και έπρεπε πλέον να ανασυνταχθεί από την τέταρτη θέση.

Ο Acosta ανέλαβε εκ νέου δράση στην πρώτη στροφή του 7ου γύρου και ο Marquez ακολούθησε πάνω από τον Bagnaia, αλλά εν τω μεταξύ ο Martin απολάμβανε μισό δευτερόλεπτο ανάσας στην κορυφή. Πίσω από την ηγετική τετράδα, ο Viñales έκανε την επιστροφή του, βρίσκοντας τρόπο να περάσει τον Miller και να διεκδικήσει την πέμπτη θέση στο τέλος του ίδιου γύρου ενώ και ο Bastianini σύντομα ακολούθησε το παράδειγμά του περνώντας τον ομόσταυλό του. Όλο αυτό το διάστημα που ο Marquez προσπαθούσε να βρει ένα κενό γύρω από τον Acosta, ο Martin προσπαθούσε να κερδίσει έδαφος μπροστά, με ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο διαφορά στον 9ο γύρο. Μη θέλοντας να εγκαταλείψει ή να συμβιβαστεί με τη δεύτερη θέση, ο Acosta ανέβασε το ρυθμό και αμέσως έκλεισε τη διαφορά από τον πρωτοπόρο, φέρνοντας μαζί του και τον Marquez, ενώ ο Viñales κρατούσε απασχολημένο τον Bagnaia - μια μάχη που τους κόστισε ένα δευτερόλεπτο από την προπορευόμενη τριάδα.

Βοηθούμενος από τον Martin που δεν κράτησε σταθερό ρυθμό, ο Acosta είχε άλλη μια ευκαιρία να πάρει την πρωτοπορία στον 10ο γύρο, αλλά ήταν βραχύβια, καθώς ο Marquez πέρασε τον Martin στη στροφή 12 και τον Acosta στη στροφή 1 για να γίνει επικεφαλής του ροντέο για άλλη μια φορά. Ωστόσο το όνειρο για την επιστροφή του βασιλιά της COTA ήταν σύντομοσ καθώς σημείωσε μία αποκαρδιωτική πτώση στα φρένα. Ο Acosta έδειξε πως θα είναι ανενόχλητος εμπρός αλλά η άνοδος του Viñales πολύ σύντομα μας έδειξε πως το βάθρο δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. Στο μεταξύ και ο Martin είχε επίσης παρέα από το εργοστασιακό δίδυμο των Bagnaia και Bastianini στη μάχη για την τρίτη θέση.

Ο Viñales έκανε την κίνησή του για την πρωτιά στη στροφή 11 με οκτώ γύρους να απομένουν και ο Acosta προσπάθησε να απαντήσει αμέσως, αλλά ο poleman κράτησε με την δεύτερη προσπάθεια την θέση του με ένα blockpass πολύ καθαρό, πολύ επαγγελματικό και από εκεί και πέρα γρήγορα έχτισε ένα πλεονέκτημα μισού δευτερολέπτου, το οποίο μετατράπηκε σε ένα δευτερόλεπτο εν ριπή οφθαλμού. Μαζί με την KTM που έτρεχε στα κόκκινα χρώματα της GASGAS όλο το γκρουπ πίσω από τον Vinales ήταν κατά κόκκινο αλλά κανείς δεν μπορούσε να ακολουθήσει το Top Gun. Ο Acosta είχε μια μικρή ανάσα στη δεύτερη θέση, καθώς ο Martin είχε τον Bastianini να τον κυνηγάει στο σβέρκο του, αφού παραμέρισε τον Bagnaia από τη μάχη του βάθρου.

Ο Viñales συνέχισε ακάθεκτος στην πρώτη θέση και μπόρεσε να αντιδράσει γρήγορα όταν ο Acosta άρχισε να μειώνει το πλεονέκτημά του στους τελευταίους γύρους. Η προσοχή για τους τελευταίους δύο γύρους στράφηκε στη μάχη για την τρίτη θέση, όπου ο Bastianini κέρδισε τελικά τον Martin μετά από καταδίωξη για το δεύτερο μισό του αγώνα. Ο Bagnaia τερμάτισε στην μακρινή πέμπτη θέση, με τους Fabio Di Giannantonio, Aleix Espargaro, Marco Bezzecchi, Brad Binder και Raul Fernandez να συμπληρώνουν τις 10 πρώτες θέσεις.

Παρά το γεγονός ότι έχασε το βάθρο, ο Martin διατήρησε την πρωτιά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα με 21 βαθμούς διαφορά από τον Bastianini, με τον Viñales να σκαρφαλώνει στην τρίτη θέση με 24 βαθμούς διαφορά. Ο Acosta ακολουθεί με 26 βαθμούς, τέσσερις λιγότερους από τον Bagnaia.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

12

Maverick Viñales

Aprilia

41:09.503

2

31

Pedro Acosta

KTM

1.728

3

23

Enea Bastianini

Ducati

2.703

4

89

Jorge Martin

Ducati

4.690

5

1

Francesco Bagnaia

Ducati

7.392

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

9.980

7

41

Aleix Espargaro

Aprilia

12.208

8

72

Marco Bezzecchi

Ducati

13.343

9

33

Brad Binder

KTM

14.931

10

25

Raul Fernandez

Aprilia

16.656

11

88

Miguel Oliveira

Aprilia

18.542

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

22.899

13

43

Jack Miller

KTM

24.011

14

37

Augusto Fernandez

KTM

27.652

15

73

Alex Marquez

Ducati

32.855

16

10

Luca Marini

Honda

33.529

Πτώσεις

 

42

Alex Rins

Yamaha

20:48.178

 

93

Marc Marquez

Ducati

20:36.524

 

36

Joan Mir

Honda

16:40.803

 

21

Franco Morbidelli

Ducati

14:29.451

 

5

Johann Zarco

Honda

12:55.867

 

30

Takaaki Nakagami

Honda

12:32.563

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.