MotoGP: Διαζύγιο για Dorna και Clinica Mobile και στο βάθος Marquez

Παραμένει όμως στα Motul WSBK
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2022

Για πρώτη φορά από τη δημιουργία της Clinica Mobile από τον Dr. Claudio Costa, πριν από 45 χρόνια, η κινητή ιατρική ομάδα των αγώνων δε θα βρίσκεται πλέον στα MotoGP. Τελείως ξαφνικά για τους ίδιους, η Dorna δεν ανανέωσε το συμβόλαιό τους και έτσι σταματούν από τα MotoGP στο τέλος αυτής της σεζόν. Ωστόσο η Clinica Mobile θα παραμείνει στα Motul WSBK.

Η απόφαση της Dorna, επαφίεται στην σύναψη συνεργασίας με έναν νέο όμιλο, με έδρα την Ισπανία, την Quironsalud. Η ισπανική εταιρεία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους οργανισμούς υγείας της Ισπανίας, με περισσότερα από 150 κέντρα σε όλη την Ισπανία και πάνω από 60 χρόνια εμπειρίας στο χώρο. Ταυτόχρονα, από το 2019 μέχρι σήμερα, αποτελούσε το βασικό χορηγό της Clinica Mobile.

Η απόφαση έπιασε εξ απήνης την Clinica Mobile και το Dr. Michele Zasa, τον υπεύθυνο της κλινικής μετά την αποχώρηση του Dr. Costa, o οποίος επιβεβαίωσε την είδηση: «Δυστυχώς από την επόμενη χρονιά, δε θα είμαστε παρόντες στη νέα δομή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος του MotoGP. Φυσικά, αυτό με εκπλήσσει, αλλά την ίδια στιγμή μου δίνει την ευκαιρία να επιμείνω σε ό,τι θετικό έχουμε καταφέρει τα τελευταία χρόνια, όταν ανέλαβα την Clinica Mobile μετά τη συνταξιοδότηση του Dr. Costa».

Η κλινική του Dr. Costa, αποτέλεσε μία από τις βασικότερες αιτίες βελτίωσης των δεδομένων ασφαλείας των αγώνων μοτοσυκλέτας. Οι 9 ιατροί και 24 φυσιοθεραπευτές που αποτελούν σήμερα την ομάδα της, είναι αυτοί που δίνουν τις πρώτες βοήθειες μέσα στην πίστα, τόσο στα MotoGP (μέχρι το τέλος της φετινής σεζόν) όσο και στα Motul WSBK, ενώ διατηρούν την ευθύνη για τον αναβάτη κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Είναι επίσης η ομάδα είναι που θα κρίνει αν μπορεί ένας αναβάτης να επιστρέψει στους αγώνες μετά τον τραυματισμό του.

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει εδώ, σε ένα εκτενές άρθρο που πρέπει να έχετε διαβάσει, το περιστατικό που υπήρξε καθοριστικό για την πορεία της Clinica Mobile και την καθιέρωση του Dr.  Claudio Costa, ως του γιατρού των MotoGP, ήταν η περίπτωση του Mick Doohan. O σοβαρός τραυματισμός του το 1992 στο Assen, λίγο έλλειψε να του στοιχίσει εκτός από την καριέρα του, το πόδι του. Το ατύχημά του, αποτέλεσε την αφορμή προκειμένου να αλλάξει η νομοθεσία των χωρών διεξαγωγής των αγώνων, ώστε ο πρώτος λόγος να ανήκει στον συνοδό θεράποντα ιατρό και όχι στον εκάστοτε ιατρό που θα αναλάβει την οποιαδήποτε περεταίρω θεραπεία σε οποιοδήποτε νοσοκομείο.

Ο λόγος του αθλίατρου μέχρι τότε, δεν είχε τη δέουσα αποδοχή από τους νοσοκομειακούς ιατρούς. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη, ο Dr.  Claudio Costa ακολούθησε διαφορετική διαδικασία από την ενδεδειγμένη στην περίπτωση του Doohan και πήρε από το νοσοκομείο και τον Schwantz.

Με 15 χρόνια εμπειρίας, εκείνη την εποχή, ήταν αυτός που κατάφερε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε όχι μόνο ο Doohan να συνεχίσει να έχει και τα δύο του πόδια, αλλά να καταφέρει να διεκδικήσει και πέντε Παγκόσμιους Τίτλους σε πέντε συνεχόμενα έτη, μετά το ατύχημά του! Το αποτέλεσμα του αυτό οδήγησε τον Dr. Costa να αποκτήσει τη φήμη του από μηχανής Θεού, καθώς και να εδραιώσει νέα δεδομένα για τους αθλίατρους και τη δυναμική της γνώμης τους στο εκάστοτε νοσοκομείο που μεταφέρονται οι αναβάτες μετά από ατύχημα.

Αυτός είναι και ο λόγος που μέχρι πρότινος βλέπαμε τον Dr. Xavier Mir, τον αντικαταστάτη ορθοπεδικό ιατρό του Dr. Costa, να είναι ο επιβλέπον ιατρός για κάθε αναβάτη, παρατηρώντας τη διαδικασία απομακρυσμένα απ’ όπου κι αν βρίσκεται, δίνοντας συμβουλές και φέροντας την τελική ευθύνη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Bradley Smith, ο οποίος έστειλε τις αξονικές του στον Dr. Mir, περιμένοντας τη δική του γνώμη προτού προχωρήσει σε κάποια απόφαση.

Ωστόσο, από τις αρχές της σεζόν του 2022, υπεύθυνος για τους σοβαρούς και οξείς τραυματισμούς τέθηκε ο Dr. Angel Charte ο οποίος ήδη υπαγόταν στον ισπανικό όμιλο υγείας Quironsalud, αντικαθιστώντας το Dr. Mir.

Δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα για την Dorna, καθώς σε μία πρώτη ανάγνωση θα συμπέρανε κανείς πως απλά θέλει να υποστηρίξει τον ισπανικό όμιλο. Η αλήθεια είναι πως είχε 45 χρόνια να κάνει κάτι τέτοιο. Στην πράξη έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις που η Dorna αισθάνεται πως τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα έπρεπε με μία από αυτές να είναι η περίπτωση του Marquez.

Η ομάδα του Dr. Mir είχε κάνει το δεύτερο χειρουργείο στον Marquez που αντικατέστησε την πλάκα. Ο Dr.  Claudio Costa είχε τότε κάνει παρέμβαση με αρθρογραφία εξηγώντας πως η τακτική αυτή ήταν λάθος και δηλώνοντας απογοητευμένος που δεν ζητήθηκε η άποψή του! Όχι γενικά, ως συνταξιοδοτημένου γιατρού, αλλά ειδικά για τον Marquez για τον οποίο έχει γράψει βιβλίο!

Ναι ο Dr.  Claudio Costa έχει γράψει βιβλίο αθλητικής ιατρικής με εξώφυλλο τον Marquez. Η αποκατάσταση του Marquez και το τελικό χειρουργείο, το τέταρτο κατά σειρά, έγινε στις ΗΠΑ και αυτή ήταν μία μεγάλη ρήξη μεταξύ Dorna και Clinica Mobile, ρωγμές όμως υπήρχαν κι άλλες.

Αυτό βέβαια δεν μπορεί να αλλάξει την τεράστια τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί, ούτε και τον τρόπο που θα γίνονται από εδώ και πέρα τα πράγματα. Εκείνο που θα αλλάξει θα είναι ο πάροχος. Η Clinica Mobile αποτέλεσε για σχεδόν μισό αιώνα, μία καινοτομία για τα MotoGP. Ξεκινώντας, επίσημα, από το 1977 την εμπλοκή της με τους αγώνες και τη σωτηρία του Uncini, έναν αναβάτη που το 1983 έμελλε να του σώσει τη ζωή για δεύτερη φορά ο Dr. Claudio Marcelo Costa, ενώ είχε ήδη ανακηρυχθεί νεκρός από τα μεγάφωνα!  Ήταν το σημείο καμπής των αγώνων μοτοσυκλέτας – τόσο για τα MotoGP όσο και για τα Motul WSBK – καθώς πρόσφερε τη δυνατότητα απεξάρτησης των αγωνιζόμενων από το σύστημα υγείας κάθε χώρας που φιλοξενούσε αγώνα, θέτοντας νέα δεδομένα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους αγωνιζόμενους με συνεχή και αδιάκοπη εξέλιξη.

Από τότε μέχρι σήμερα, η Clinica Mobile, αποτελεί ένα μεγάλο και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας των MotoGP, η οποία οδήγησε να έχουν αυτή τη στιγμή τα υψηλότερα στάνταρ ασφαλείας. Η διακοπή της συνεργασίας, αφαιρεί ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία αναφοράς του κορυφαίου επιπέδου αγώνων. Η αρχική πληροφορία είναι πως ο νέος πάροχος θα αναλάβει αυτούσιο τον ειδικό εξοπλισμό, ας μην ξεχνάμε πως τα MotoGP είναι αερομεταφερόμενα, κι έτσι από πλευράς διαδικασιών τα πάντα θα μείνουν ίδια και από το 2023.

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες