MotoGP: Domenicali για Lorenzo-«Χαίρομαι που τελικά ταιριάξαμε, έστω και την ύστατη στιγμή»

Δεύτερες σκέψεις από την μεριά της Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/6/2018

Εμφανή αλλαγή στην αντιμετώπιση του Lorenzo από τον CEO της Ducati, Caudio Domenicali, μετά και την δεύτερη συνεχόμενη –και εντυπωσιακή- νίκη του Ισπανού στην Βαρκελώνη. Μιλώντας εχθές στο μικρόφωνο του Sky Sport ο κύριος Domenicali είπε χαρακτηριστικά πως τελικά «έλυσαν την εξίσωση» και συνέχισε: «Θα ήταν πολύ πιο άσχημο για όλους μας και για την εικόνα της Ducati κυρίως, αν όλη αυτή η πορεία του Lorenzo τελείωνε χωρίς να είναι ανταγωνιστικός με την μοτοσυκλέτα μας. Οπότε είμαι πολύ χαρούμενος με τις λύσεις που καταφέραμε και βρήκαμε και που πιστεύω πως μας έχουν δώσει μία καλή βάση και για τους αγώνες στο μέλλον, ως σύνολο».

«Τώρα έχουμε δύο αναβάτες που εξίσου μπορούν να κυνηγήσουν το πρωτάθλημα –μιλά ως θέση στο βάθρο, όχι βαθμολογικά. Αυτό μας δημιουργεί φυσικά αντικρουόμενα συναισθήματα καθώς από την μία λυπούμαστε γιατί στο τέλος της σεζόν ο Lorenzo θα φύγει, από την άλλη είμαστε εξίσου χαρούμενοι που επιτέλους καταφέραμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τον Lorenzo ώστε να μπορεί να κερδίσει. Αυτό όμως που μου δίνει ιδιαίτερη ικανοποίηση, είναι πως για τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια λέγεται πως η μοτοσυκλέτα μας μπορούσε να κερδίσει μονάχα με έναν αναβάτη και τώρα αυτό αλλάζει! Αυτή η εντύπωση που περιφέρεται στο κοινό θα πάψει να ακούγεται και ο κόσμος θα αντιληφθεί πως η ομάδα μας είναι εξαιρετικά δυνατή και μπορεί να δώσει τις κατάλληλες λύσεις. Θεωρώ πως το σπουδαιότερο κέρδος είναι να έχουμε μία ισορροπημένη ομάδα που μας δίνει μία εξίσου ισορροπημένη μοτοσυκλέτα, το μόνο που χρειάζεσαι για να ποντάρεις με ασφάλεια σε ένα νικηφόρο μέλλον».

Το είχαμε πει πέρσι τον Νοέμβριο, πως η Ducati έχει δύο δρόμους μπροστά της και ο πιο δύσκολος από πλευράς διαχείρισης, είναι να προστατέψει την επένδυσή της. Και η επένδυση αυτή είναι ο Lorenzo. Έχουν δώσει πολλά χρήματα, και όχι μόνο στην αμοιβή του, αλλά και στο R&D που έπρεπε να ολοκληρώσει όλη την εξέλιξη. Το ξέρανε και οι ίδιοι πως σε μία τέτοια επένδυση συχνά το σωστό είναι να ρίξεις περισσότερο χρήμα / κόπο και χρόνο, από το να ακυρώσεις την όποια εξέλιξη. Είναι αυτές οι συγκυρίες όμως που δεν βοήθησαν. Περίμεναν και οι ίδιοι μέχρι την τελευταία στιγμή, γιατί είναι πραγματικά τελευταία στιγμή σε μία τόσο έντονη μεταγραφική περίοδο, να φτάνει το καλοκαίρι για να υπογραφούν συμβόλαια. Από την άλλη τα αποτελέσματα άργησαν να φανούν για δραματικά μικρή χρονική συγκυρία - έναν αγώνα πίσω να γινόντουσαν όλα και μπορεί να υπήρχε διαφορετική εξέλιξη. Είναι οι αντιδράσεις του κόσμου όμως, που κακώς τις ακούει η Ducati, για παράδειγμα η Honda δεν το κάνει ποτέ αυτό, είναι που ο Dovizioso απαίτησε να είναι ο πρώτος αναβάτης και πολύ καλά έκανε, και το κλίμα διαμορφώθηκε με τρόπο που έδειχνε την πόρτα στον Lorenzo, χωρίς να χρειαστεί να του το πει κάποιος.

Ουσιαστικά ο Domenicali αυτό εξηγεί, πως τελικά έλυσαν τον γρίφο της μεταξύ τους συνεργασίας στην ύστατη στιγμή, και πλέον αποκομίζουν από αυτό την πολύτιμη εμπειρία της εξέλιξης για να την εφαρμόσουν στο μέλλον… Μαζί και την εμπειρία της διαχείρισης παρόμοιων καταστάσεων…

 

Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.