MotoGP: Έκλεισε η θέση στην KTM! Εργοστασιακός ο Brad Binder

Προοριζόταν για την Tech3, πήγε εργοστάσιο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/10/2019

Εσωτερικά καλύπτει η KTM, το κενό που άνοιξε το πρόωρο διαζύγιο με τον Zarco, καθώς ο Binder που περίμενε να ανέβει στα MotoGP με την δορυφορική Tech3 βρέθηκε με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

Την θέση του στην Tech3 δίπλα στον Oliveira θα καλύψει ο Iker Lecuona που είχε δει την θέα από το βάθρο πέρσι και φέτος αλλά σίγουρα δεν περίμενε πως θα ανέβει κατηγορία, αντιθέτως είχε συμβόλαιο για το 2020 στην Moto2. Η φιλοσοφία της KTM είναι να φέρνει τους δικούς της αναβάτες, να αποτελεί σχολείο και εργοστάσιο μαζί, και σίγουρα δεν θέλει να δει την διαφορά στην απόδοση να γίνεται από έναν πρωτοκλασάτο αναβάτη, διότι τότε οι νίκες στην συνείδηση του κόσμου θα προέρχονται από εκείνον και όχι την μοτοσυκλέτα.

Σίγουρα θα ήθελαν τον Marquez, για παράδειγμα, με μία γενναία δόση ζεστού χρήματος από την Red Bull για να μπορέσουν να τον πείσουν να αλλάξει μοτοσυκλέτα σε κάτι που θα ήταν η μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία του αθλήματος, ή καλύτερα στην ιστορία της αθλητικής μοτοσυκλέτας γενικά, όμως στο τέλος δεν θα τα είχαν καταφέρει μόνοι τους. Χρειάζονται επίσης χρόνο για να γίνουν ανταγωνιστικοί και να εξελίξουν την μοτοσυκλέτα τους, κάτι που τώρα το καταλαβαίνουν καλύτερα. Στην αρχή η υπεργενναία πρόβλεψή τους έλεγε πως σε μόλις τρία χρόνια, θα είχα βάψει πορτοκαλί τα GP, τα έλεγε και η Honda αυτά το ’80 και ήταν κάτι που προφανώς και δεν μπορούσε να γίνει.

Το πλάνο τους τώρα είναι σαφώς πιο κοντά στην πραγματικότητα, και προέχει η εξέλιξη της RC16. Δεν είναι πως ο Binder είναι ο ειδικός για αυτό, αλλά είναι ένας ικανός αναβάτης, 24άρων ετών που σημαίνει πως έχει τις αντοχές που χρειάζεται η ομάδα αυτή την στιγμή για να προχωρήσει στην υλοποίηση ενός πολύ εντατικού προγράμματος εξέλιξης. Δίπλα στον Pole Espargaro ο Binder θα κάνει αυτό ακριβώς.

πρώτη φωτογραφία Brad Binder, δεύτερη ο Iekr Lecuona

Η KTM έχει έτοιμη μία πολιτική έκδοση της RC16, μία πανάκριβη μοτοσυκλέτα που το MOTO ξέρει από πρώτο χέρι και αποκαλύψαμε νωρίτερα φέτος, πως είναι έτοιμη. Την περιμέναμε να έρθει στην EICMA. Το μεγάλο αφεντικό όμως θέλει να περιμένει για να έρθει αυτό το βήμα σε μία στιγμή που η KTM στα GP έχει ανοδική και όχι στάσιμη πορεία, κι έτσι θα το κρατήσει αυτό το project, κουκουλωμένο για λίγο ακόμη. Να το θυμάστε όμως πως μόλις η ομάδα τα πάει καλύτερα, τότε μία πανάκριβη πολιτική MotoGP θα γίνει διαθέσιμη για μόλις μία-δύο εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ…

Ο Binder, πρωταθλητής το 2016, έχει να επιδείξει σημαντική ανοδική πορεία και δεν είναι ένας από τον σωρό, έχει τις δυνατότητες που ζητά αυτή την στιγμή η KTM.

Ο Pit Beirer, διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος δηλώνει για αυτή την ανακοίνωση: «Αναμενόμενο πως τα πλάνα μας άλλαξαν μέσα στην σεζόν μετά το διαζύγιο με τον Zarco, το σκεφτήκαμε αρκετά και αποφασίσαμε να κάνουμε χώρο στους νέους, με δίψα και όρεξη να μας δείξουν τί μπορούν να κάνουν. Ο Brad είναι παιδί της KTM, ξέρουμε πως θα φέρει την δυναμική που χρειαζόμαστε, την λύσσα για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ο Iker έρχεται στην Tech3 και είμαστε σίγουροι πως θα τον βοηθήσουμε να εξελιχθεί γρήγορα, όπως έγινε φέτος με τον Miguel. Ξέρουμε πως κάνουμε μεγάλα βήματα στα GP και με την επόμενη σεζόν έτοιμη από πλευράς σύνθεσης ομάδας, μπορούμε να συγκεντρωθούμε στο πραγματικό έργο»

Ο Mike Leitner, διευθυντής της ομάδας, είναι φυσικά χαρούμενος για την εξέλιξη αυτή, άλλωστε είναι εκείνος που έδωσε την ψήφο του και θεωρεί πως η προσαρμογή του Brad θα είναι πιο εύκολη από την στιγμή που προέρχεται μέσα από την KTM.

O Hervé Poncharal, διευθυντής της Tech3 είναι ακόμη πιο ενθουσιώδης, θεωρώντας πως αυτό είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει για το 2020, η πιο δυνατή ομάδα όπως είπε χαρακτηριστικά. Για τον ίδιο που δουλειά του είναι να εξελίσσει αναβάτες, θεωρεί τον Iker πολύ καλή «πρώτη ύλη» και πιστεύει πως την επόμενη σεζόν η ομάδα θα κάνει ένα πολύ μεγάλο βήμα εμπρός!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.