MotoGP Emilia Romagna: Πρωταθλητής 2021 o Quartararο με καταστροφή Bagnaia

Μαύρη η 15 στροφή για την Ducati

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/10/2021

Θα έπρεπε να είναι μία εκκωφαντική νίκη για τον Bagnaia που οδηγούσε τον αγώνα μόνος του με τον Marquez στο κατόπι του και χτίζοντας τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους. Τελικά ήταν μία εκκωφαντική πτώση που έδωσε μαθηματικά το πρωτάθλημα στον Quartararo και την Yamaha ξανά από την εποχή Lorenzo. Η ίδια στροφή που κόστισε στον Miller μιας και στην αρχή ήταν τρεις αυτοί που είχα φύγει μπροστά, έφερε στους τελευταίους γύρους και την καταστροφική πτώση του Bagnaia.

Στην εκκίνηση ο Quartararo δεν κατάφερε να κάνει την τρομακτική διαφορά που χρειαζόταν και μάλιστα δέχτηκε την επίθεση του Mir που είχε κάνει άκυρη εκκίνηση και θα δεχόταν ποινή δύο μακριών γύρων. Μόνο που δεν θα προλάβαινε να την εκτελέσει γιατί έπεσε παίρνοντας μαζί του τον Petrucci που αμέσως δέχτηκε την συγνώμη σε καλό κλίμα, καμία σχέση με αυτό που είχε γίνει με τον Miller.`Ο Miller από την άλλη γυρνούσε δεύτερος πίσω από τον Bagnaia με τον Marquez κολλημένο πίσω του και με τους τρεις τους να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους και τον Bagnaia να δείχνει πως είναι έτοιμος να ξεφύγει.

Ο Marquez δεν χρειάστηκε να παλέψει για να μην αφήσει τον Bagnaia να ξεφύγει καθώς ο Miller έπεσε μπροστά του και αμέσως η διαφορά που χτίστηκε ήταν τεράστια. Ο Quartararo προσπαθούσε να κερδίσει πολύτιμες θέσεις αλλά δεν ήταν εύκολο φτάνοντας στην μέση του αγώνα να παλεύει με τον Aleix Espargaro έχοντας τον Rins κολλημένο πίσω του, παλεύοντας όλοι για την ίδια θέση. Ο Quartararo πέρασε έκανε το λάθος και έχασε την θέση μέχρι που το προσπάθησε ξανά και τα κατάφερε. Όλα έδειχναν πως ο αγώνας που έτσι κι αλλιώς δεν είχε πολλές μάχες θα σταματούσε εκεί, χωρίς άλλες αλλαγές, με τον Pol Espargaro επίσης να κάνει μοναχικό αγώνα έχοντας πίσω του μόνο τον Oliveira. Τίποτα δεν φαινόταν να αλλάζει περιμένοντας τον Bagnaia να κερδίζει και τον Marquez δεύτερο. Η πτώση του Bagnaia έφερε όμως τον Quartararo πρωταθλητή πολύ νωρίτερα από αυτό που περίμενε και ο ίδιος και με τον Oliveira εκτός από πτώση σχεδόν ταυτόχρονα με τον Bagnaia παραλίγο να το γιορτάσει από το βάθρο, κάτι που δεν έγινε.

Ο Bastianini με άλλη μία εκπληκτική εμφάνιση είδε μπροστά του τον Quartararo και δεν δίστασε καθόλου, τον πέρασε με τον Quartararo να τα χάνει για μία στιγμή αλλά να ην παλεύει περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε, έχοντας εξασφαλίσει μαθηματικά το πρωτάθλημα. Από την πολλές πτώσεις άσχημη ήταν του Martin στην πρώτη στροφή καθώς άργησε να σηκωθεί, ενώ του Oliveira αναβάθμισε την προσπέραση στον Quartararo σε μάχη για το βάθρο...

Με μία φοβερή νίκη του Marquez που κράτησε την πίεση στον Bagnaia, ο ίδιος δήλωσε πως είναι από τις σημαντικότερες νίκες του γιατί κατάφερε να κερδίσει σε μία δεξιόστροφη πίστα και να κερδίσει την εμπιστοσύνη που χρειαζόταν όχι μόνο για τους επόμενους αγώνες αλλά και για την επόμενη σεζόν. Ο Marquez είπε πως πράγματι τον πίεζε αλλά ο Bagnaia οδηγούσε πιο γρήγορα και στον γύρο που έγινε η πτώση, ήταν και ο γύρος που είχε μειώσει ρυθμό με τον Bagnaia να συνεχίζει ακάθεκτος!

Πρώτο πρωτάθλημα για την Yamaha από το 2015 και πρωταθλητής πλέον ο Quartararo σε ένα αποτέλεσμα που ήταν το πιθανότερο να έρθει φέτος, αλλά γιορτάστηκε νωρίτερα μέσα στο Misano!

 

 

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Km/h

Χρόνος

1

Marc MARQUEZ

Honda

163.4

41'52.830

2

Pol ESPARGARO

Honda

163.1

+4.859

3

Enea BASTIANINI

Ducati

162.6

+12.013

4

Fabio QUARTARARO

Yamaha

162.6

+12.775

5

Johann ZARCO

Ducati

162.4

+16.458

6

Alex RINS

Suzuki

162.3

+17.669

7

Aleix ESPARGARO

Aprilia

162.2

+18.468

8

Maverick VIÑALES

Aprilia

162.2

+18.607

9

Luca MARINI

Ducati

161.8

+25.417

10

Valentino ROSSI

Yamaha

161.6

+27.735

11

Brad BINDER

KTM

161.6

+27.879

12

Michele PIRRO

Ducati

161.6

+28.137

13

Andrea DOVIZIOSO

Yamaha

160.8

+41.413

14

Franco MORBIDELLI

Yamaha

160.7

+42.830

15

Takaaki NAKAGAMI

Honda

158.2

+1'22.462

 

Francesco BAGNAIA

Ducati

163.9

5 Laps

 

Miguel OLIVEIRA

KTM

163.0

5 Laps

 

Jorge MARTIN

Ducati

161.6

15 Laps

 

Iker LECUONA

KTM

160.6

17 Laps

 

Alex MARQUEZ

Honda

160.8

18 Laps

 

Jack MILLER

Ducati

160.5

24 Laps

 

Danilo PETRUCCI

KTM

154.0

25 Laps

 

Joan MIR

Suzuki

153.9

25 Laps

 

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!