MotoGP Emilia Romana – Πρώτη μέρα δοκιμών

Βελτίωση για όλους!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/9/2020

Από τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά για τον δεύτερο αγώνα του Misano, ήταν ξεκάθαρο πως η πλειοψηφία των αναβατών είχαν μάθει καλά το μάθημά τους και εμφανίστηκαν εμφανώς βελτιωμένοι σε σχέση με τον αγώνα του προηγούμενου σαββατοκύριακου. Πρώτο απ' όλους ο Fabio Quartararo, ο οποίος έχοντας πληρώσει υψηλό τίμημα, χάνοντας την πρωτοπορία στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, έγραψε τον ταχύτερο χρόνο των FP1 σε ένα συνολικά πολύ γρήγορο session. Ο χρόνος του ήταν μόλις τρία δέκατα πιο αργός από τον χρόνο που χάρισε στον Vinales την pole position την περασμένη εβδομάδα.

Ο νικητής του προηγούμενου αγώνα και team mate του Γάλλου, Franco Morbidelli, ήταν ο δεύτερος ταχύτερος των FP1, με σκληρό πίσω ελαστικό, αφήνοντας τον Pol Espragaro και την ΚΤΜ στην τρίτη θέση του πίνακα των χρόνων. Πολύ δυνατό ξεκίνημα έκανε και ο Joan Mir με την Suzuki που μπήκε ανάμεσα στο ΚΤΜ του Espargaro και του Oliveira, με τον τέταρτο καλύτερο χρόνο, ενώ ο Takaaki Nakagami που ξαναγύρισε στο RC213V του '19 – μετά τις δοκιμές που έκανε με την μοτοσυκλέτα του '20- είχε τον έκτο ταχύτερο χρόνο. Πίσω του ακολούθησαν οι Andrea Dovizioso (που ήταν και ο ταχύτερος με Ducati), Johann Zarco, Aleix Espargaro και Pecco Bagnaia. Στα FP1 του Misano, o Alex Marquez είχε και την καλύτερη επίδοσή του σε δοκιμαστικά μέχρι σήμερα, καταλαμβάνοντας την 12η θέση, έχοντας πίσω του τον Vinales ο οποίος έτρεξε με την νέα, ογκώδη και περίεργη στην όψη, εξάτμιση της Yamaha.

Στις δεύτερες ελεύθερες δοκιμές, είχαμε την έκπληξη του Brad Binder ο οποίος έγραψε τον ταχύτερο χρόνο προς το τέλος του session, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η διαφορά μεταξύ των πέντε καλύτερων χρόνων ήταν μόλις 71 χιλιοστά του δευτερολέπτου! Όπως φαίνεται, οι επίσημες δοκιμές που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο αγώνων στο Misano, βοήθησαν την ΚΤΜ να βελτιώσει θεαματικά την απόδοση των μοτοσυκλετών της.

Ο Takaaki Nakagami ήταν δεύτερος με μόλις δύο χιλιοστά πιο αργό γύρο και έδωσε μια νότα αισιοδοξίας στο στρατόπεδο της Honda, μιας και λίγο πριν είχαν ανακοινώσει ότι χάνουν και τον Stefan Bradl λόγω τραυματισμού (arm pump) στο χέρι. Ο Quartararo από την άλλη, δεν μπόρεσε να διατηρήσει την πρωτιά εξαιτίας ενός γλιστρήματος στην τελευταία στροφή, που τον άφησε τρίτο και με διαφορά 16 χιλιοστών από τον Binder. Πίσω του ήταν ο Maverick Vinales με εξίσου μικρή διαφορά, ενώ ο Pol Espargaro κατάφερε να γράψει τον πέμπτο καλύτερο χρόνο του session με την δεύτερη μοτοσυκλέτα του, καθώς είχε μια πτώση στην αρχή των FP2. Μια ακόμη ευχάριστη έκπληξη –αν μπορούμε να την πούμε καταχρηστικά έτσι- ήταν ο χρόνος του Petrucci που τον έφερε στην πέμπτη θέση των συνδυασμένων αποτελεσμάτων, μπροστά από τους Oliveira και Zarco, με τον τελευταίο μάλιστα να έχει δύο πτώσεις κατά την διάρκεια των δεύτερων ελεύθερων δοκιμαστικών. Σε "τροχιά για τα Q2" παρέμεινε ο Morbidelli, ενώ ο Bagnaia θα πρέπει να βελτιώσει τον χρόνο του στα αυριανά FP3, αν θέλει να αποφύγει την διαδικασία των Q1. Σε αντίστοιχη μοίρα βρίσκονται και οι Dovizioso και Rossi, με τον Γιατρό να κρατάει όπως φάνηκε δυνάμεις για τις αυριανές τρίτες ελεύθερες δοκιμές.

 

Συνδυασμένα αποτελέσματα FP1 – FP2
1
Brad Binder
Red Bull KTM Factory (RC16)*
2
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
3
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
4
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
5
Pol Espargaro
Red Bull KTM Factory (RC16)
6
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
7
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
8
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
9
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
10
Johann Zarco
Reale Avintia Ducati (GP19)
11
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
12
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
13
Aleix Espargaro
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
14
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
15
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
16
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
17
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)
18
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
19
Tito Rabat
Reale Avintia Ducati (GP19)
20
Bradley Smith
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
21
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες