MotoGP: Εν κινήσει μεταβλητό ύψος ανάρτησης της Ducati

Άλλη μια καινοτομία των Ιταλών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/2/2020

Η Ducati δια στόματος του Davide Tardozzi περηφανεύεται ότι έχει φέρει όλες τις καινοτομίες στα MotoGP τα τελευταία χρόνια. Η αλήθεια είναι πως στα θέματα αεροδυναμικής οι Ιταλοί ανάγκασαν τους ανταγωνιστές τους να φτάσουν έως τα δικαστήρια, (όπου σύμφωνα πάντα με την άποψη της Ducati) έβαλαν τους δικαστές να αναγκάσουν τους Ιταλούς να δείξουν στις αίθουσες των δικαστηρίων όλα τα μυστικά τους. Τώρα οι Ιταλοί φαίνεται πως κινούνται ξανά στην κόψη του ξυραφιού των κανονισμών, με μια νέα “συσκευή” στην πίσω ανάρτηση της GP-20 που επιτρέπει στον αναβάτη να χαμηλώσει το ύψος της σέλας εν κινήσει. Από το 2018 έως τώρα βλέπαμε στις τηλεοράσεις μας τον Andrea Dovizioso να “βιδώνει κάτι” στην πάνω πλάκα του τιμονιού του καθώς ρολάριζε για να πάρει θέση στην γραμμή εκκίνησης. Πολύ γρήγορα μάθαμε πως μια ντίζα από το τιμόνι έφτανε έως την πίσω ανάρτηση, συμπιέζοντάς την και μειώνοντας έτσι το ύψος την μοτοσυκλέτας πίσω.

Ουσιαστικά δηλαδή προετοίμαζε τη γεωμετρία και την κατανομή βάρους της μοτοσυκλέτας για την εκκίνηση, αποτρέποντας όσο ήταν δυνατόν τις σούζες, άρα απέτρεπε την επέμβαση των ηλεκτρονικών που κόβουν δύναμη από τον κινητήρα. Όταν ο αναβάτης φρέναρε δυνατά στην είσοδο της πρώτης στροφής του αγώνα, το σύστημα απασφάλιζε και η πίσω ανάρτηση επανερχόταν στην αρχική της κατάσταση. Αντίστοιχους μηχανισμούς έβαλαν όλοι οι ανταγωνιστές της έναν χρόνο μετά, με μόνη διαφορά το σημείο τοποθέτησης της “στρόφιγγας” που στη Honda είναι μέσα στο φαίρινγκ, δίπλα από το αριστερό καλάμι.  Όμως στους τελευταίους αγώνες πέρσι, ο Alex Rins της Suzuki είπε πως έβλεπε μπροστά του την μοτοσυκλέτα του Jack Miller να χαμηλώνει την ουρά της στις εξόδους των στροφών.

Τα λεγόμενά του κυκλοφορούσαν ως φήμες τους τελευταίους μήνες, μέχρι που επιβεβαιώθηκαν σε αυτά τα δοκιμαστικά του Qatar λίγο πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα του 2020. Οι κάμερες της τηλεόρασης έπιασαν όλες τις μοτοσυκλέτες της Ducati να χαμηλώνουν πίσω στην τεράστια ευθεία της πίστας του Qatar και οι φωτογραφίες από το τιμόνι των GP-20 που ήταν στα pits, έδειχναν ξεκάθαρα έναν διακόπτη με δύο κουμπάκια στο αριστερό κλιπ-ον. Φυσικά η Ducati προσπάθησε να το κρατήσει μυστικό όσο μπορούσε και είχε δώσει σαφείς εντολές στους αναβάτες της να μην πουν κουβέντα γι΄αυτό. Βέβαια κάτι τέτοιο στα MotoGP δεν μπορεί να κρατηθεί μυστικό για πολύ καιρό, έστω κι αν ο Dovizioso και ο Petrucci έκαναν πως δεν ξέρουν τίποτα στις σχετικές ερωτήσεις. Μόνο ο team manager της Ducati κύριος Davide Tardozzi παραδέχτηκε επίσημα την ύπαρξη αυτού του συστήματος και μάλιστα πρόσθεσε πως είναι απολύτως νόμιμο, καθώς έχει εγκριθεί από τον τεχνικό διευθυντή των MotoGP κύριο Danny Aldridge. Βέβαια το ίδιο είχε γίνει και με την “αεροτομή” κάτω από το ψαλίδι, που προκάλεσε την ένσταση των υπόλοιπων κατασκευαστών (μέσω της Aprilia…) με το ερώτημα αν είναι αεροδυναμικό βοήθημα ή απλώς ασπίδα θερμότητας για το πίσω ελαστικό. Θυμίζουμε πως οι κανονισμοί απαγορεύουν κάθε μορφής ηλεκτρονική ρύθμιση των αναρτήσεων, πράγμα που σημαίνει πως το σύστημα της Ducati πρέπει να είναι μηχανικό.

Τα κουμπάκια φαίνεται να έχουν όντως κάπως μεγάλη διαδρομή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για να αλλάξει τόσο πολύ τη διαδρομή της πίσω ανάρτησης και σίγουρα η δύναμη ενός δακτύλου δεν φτάνει για να συμπιέσει ένα αγωνιστικό αμορτισέρ. Ο μόνος τρόπος για να γίνει μηχανικά κάτι τέτοιο με δύο μόνο κουμπάκια, είναι να έχουν σχεδιάσει ένα σύστημα στήριξης του πίσω αμορτισέρ που εκμεταλλεύεται τη μεταφορά βάρους της μοτοσυκλέτας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και ο αναβάτης πατώντας το αντίστοιχο κουμπί την σωστή χρονική στιγμή να κλειδώνει την βάση στο κάτω ή στο πάνω σημείο της. Όπως κι αν έχει, η Ducati για άλλη μια χρονιά έγινε η εταιρεία που θέλει κάθε βιομηχανικός κατάσκοπος να περάσει μια βραδιά στα pits της εργοστασιακής ομάδας της.

Επτά και συνεχίζει: Μεγαλώνει η λίστα των νικητών στο φετινό πρωτάθλημα MotoGP

Δώδεκα αγώνες με επτά νικητές - Τόσοι κέρδισαν σε ολόκληρη την σεζόν του 2025
MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2026

Η φετινή σεζόν του MotoGP εξελίσσεται σε μία από τις πιο απρόβλεπτες των τελευταίων ετών, με επτά διαφορετικούς νικητές στους πρώτους 12 αγώνες και το ρεκόρ των εννέα νικητών του 2016 να βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο

Η σεζόν του 2026 ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κυριαρχεί. Ο αναβάτης της Aprilia Racing κέρδισε τους τρεις πρώτους αγώνες της χρονιάς, πριν η σκυτάλη περάσει σε άλλους.

Στη Jerez ήταν η σειρά του Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP), ο οποίος επέστρεψε στις νίκες μπροστά στο ισπανικό κοινό. Στο Le Mans ακολούθησε ο Jorge Martin (Aprilia Racing), ο οποίος πήρε τους 25 βαθμούς της νίκης και στη συνέχεια ανέλαβε την πρωτοπορία στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος.

Στο Καταλανικό Grand Prix επικράτησε ο Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), σε ένα έντονo Σαββατοκύριακο για τον Ιταλό. Ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) πρόσθεσε στη συνέχεια το όνομά του στη λίστα των νικητών, κατακτώντας την πρώτη από τις τρεις νίκες του στο πρώτο μισό της σεζόν, στη Balaton Park.

Στο Assen ήρθε η σειρά του Ai Ogura (SuperFile Trackhouse MotoGP Team), ο οποίος πανηγύρισε την πρώτη νίκη της καριέρας του στο MotoGP. Και στον αγώνα του Silverstone, ο Raul Fernandez (SuperFile Trackhouse MotoGP Team) έγινε ο έβδομος διαφορετικός νικητής της χρονιάς.

Η νίκη του Fernandez είχε και ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς έγινε o έβδομος διαφορετικός νικητής MotoGP για το 2026, στο βρετανικό GP. Παράλληλα, έγινε ο 12ος διαφορετικός νικητής στις τελευταίες 12 διοργανώσεις του Βρετανικού GP.

Ποιος θα είναι ο επόμενος;

Με την επιστροφή στη δράση στο Aragon, ο Jorge Martin διατηρεί προβάδισμα 31 βαθμών στη βαθμολογία, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που έχει αποκτήσει οποιοσδήποτε αναβάτης μέχρι τώρα στη φετινή σεζόν.

Απομένουν ακόμη δέκα αγώνες και αρκετοί αναβάτες μπορούν να μπουν στη λίστα των νικητών. Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) αναζητά μια νίκη που θα έδινε ιδανικό τέλος στην παρουσία του στην εργοστασιακή ομάδα της KTM, ενώ ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), που κέρδισε αγώνα το 2025, θέλει να επιστρέψει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

Στο ίδιο παιχνίδι βρίσκεται και ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing MotoGP), ο οποίος αναμένεται να επιστρέψει στη δράση και έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει.

Το ρεκόρ πάντως παραμένει στους εννέα διαφορετικούς νικητές, αριθμός που καταγράφηκε στην εντυπωσιακή σεζόν του 2016.

Με επτά διαφορετικούς νικητές ήδη μετά από 12 αγώνες, η σεζόν MotoGP του 2026 έχει μπροστά της δέκα ακόμη ευκαιρίες να γράψει ιστορία.

Ετικέτες