MOTOGP: Εντυπωσιακή νίκη Aleix Espargaro – Στο 1-5 η Aprilia!

Βάθρο για Bagnaia και Binder με μάχη στο τέλος του αγώνα
MOTOGP: Εντυπωσιακή νίκη Aleix Espargaro – Στο 1-5 η Aprilia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/8/2023

Μία δυναμική εκκίνηση κατάφερε και πήρε ο Miller που οδηγεί εντυπωσιακά όλες αυτές τις ημέρες και να μείνει μπροστά στους πρώτους γύρους. Επειδή είναι ο Miller όμως, είναι δεδομένο πως οι πιθανότητες ενός λάθους ή μίας ατυχίας να υπερισχύσουν όπως και έγινε. Για αρχή τον Miller ακολουθούσε ο Bezzecchi αντέχοντας την επίθεση του Bagnaia που από την πρώτη στροφή πάλεψε να βγει μπροστά ακουμπώντας με τον Alex Marquez. Υπήρχαν αρκετές επαφές στην εκκίνηση με πιο σημαντική του Binder με τον Martin καθώς ο δεύτερος βγήκε εκτός πίστας και κατέληξε στην 21η θέση. Ενάμισι γύρο και ο Bagnaia έχει καταφέρει να περάσει τον Bezzecchi και να τεθεί και επικεφαλής του αγώνα.

Λίγο αργότερα ο Miller θα έβγαινε εκτός πίστας και θα έμπαινε πίσω στην δεκάδα, φεύγοντας από το προσκήνιο του αγώνα. Ο Mir σημειώνει πτώση και το δίδυμο Bagnaia – Bezzecchi ξεφεύγει μπροστά με σχεδόν ένα δευτερόλπετο διαφορά. Πίσω τους ο Alex Marquez και ο Aleix Espargaro όσο τα σύννεφα πυκνώνουν και προειδοποιούν για αυτό που πρόκειται να γίνει. Στον 5ο γύρο ο Aleix Espargaro κάνει τον ταχύτερο γύρο και μειώνει την διαφορά από την τέταρτη θέση που βρίσκεται και φυσικά αμέσως μετά περνά στην τρίτη θέση.

Επίσης και ο Bezzecchi προειδοποιεί για αυτό που έρχεται, με μία βουτιά στα φρένα στον 5ο γύρο κάνοντας ένα λάθος και ο Alex Marquez εγκαταλείπει συνέπεια της επαφής του με τον Bagnaia στην αρχή του αγώνα, όπως φαίνεται εκείνη την στιγμή αλλά πιθανότερο εκ των υστέρων να είχε πρόβλημα με το κιβώτιο. Σε κάθε περίπτωση αν παρέμενε λίγο ακόμη μέσα στον αγώνα θα μπορούσε να είχε αλλάξει μοτοσυκλέτα και να ξανά μπει.

Στον 6ο γύρο εκείνο που είχε δείξει ο Bezzecchi γίνεται δυστυχώς πραγματικότητα και σημειώνει πτώση. Ο Aleix Espargaro μειώνει την απόσταση από τον Bagnaia και μάλιστα δύο γύρους μετά κάνει ταχύτερο γύρο με μεγάλη διαφορά. Έτσι όχι μόνο ψαλιδίζει την απόσταση από τον πρώτο αλλά ανοίγει και από τον Binder που ακολουθεί.

Η KTM έχει να αντιμετωπίσει και την Aprilia του Vinales που ακολουθεί έτοιμος να περάσει και να έχουμε δύο Aprilia στο βάθρο, πράγμα σπάνιο ακόμη και αν μιλάμε για υποθετικό βάθρο πριν την λήξη του αγώνα. Η μάχη μεταξύ τους εξελίσσεται σε ένα όμορφο θέαμα μέχρι ο Vinales να περάσει με μία καθαρή κίνηση.

Ακόμη πιο πίσω ο Zarco κρατά τον Oliveira κυριολεκτικά, καθώς ο Πορτογάλος είναι έτοιμος να πάει ακόμη πιο γρήγορα. Ο Vinales περνά εμπρός και σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας για την τελική μάχη καθώς αμέσως μειώνει την διαφορά με τον Aleix Espargaro ο οποίος έχει πιάσει πλέον τον Bagnaia.

Πίσω τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία με τον Oliveria να περνά εμπρός και να ακολουθεί και ο Luca Marini αμέσως μετά ενώ οι πρώτες σταγόνες βροχής αρχίζουν να πέφτουν.

Μαζί τους, αργότερα όταν θα πυκνώσουν θα πέσει και ο Marc Marquez ευτυχώς χωρίς τραυματισμό, τουλάχιστον εκ πρώτης όψης, ενώ έχει ήδη ακουμπήσει με τον Morbidelli σε διαφορετικά περιστατικά. Στον 13ο γύρο η λευκή σημαία δείχνει στους αναβάτες πως όποιος θέλει μπορεί να αλλάξει μοτοσυκλέτα με βρόχινα ελαστικά, όπου φυσικά οι πρώτοι την αγνοούν περιμένοντας να γίνει απολύτως απαραίτητο, πριν προσπαθήουν κάτι τέτοιο καθώς αν η βροχή δεν αυξηθεί, τότε η αλλαγή απλά θα τους έκανε να χάσουν χρόνο.

Στον 15ο γύρο έχουμε πλέον μία τετράδα που παλεύουν όλοι μαζί για τις τρεις θέσεις του βάθρου και φυσικά κανείς δεν κοιτά άλλη θέση παρά μόνο την πρώτη. Πρώτη η Ducati ακολουθούν οι δύο Aprilia έντονα συναγωνιστικές και μεταξύ τους και έπειτα η KTM του Binder. Μετά τον Marc Marqueζ πέφτει και ο Bastianini ενώ ο Binder μπαίνει για λίγο στην δεύτερη θέση.

Έντονες στιγμές για τους επόμενους γύρους όπου στον 17ο οι Aprilia είναι και πάλι στην δεύτερη και τρίτη θέση και παλεύουν ακόμη με τον Binder όσο κάνει την επίθεσή του ο Oliveira ανεβαίνοντας στην τρίτη θέση πίσω από τον Aleix Espargaro! Τελικά ο Binder θα καταφέρει να επικρατήσει του Oliveira και μαζί οι δυο τους του Vinales.

Μπροστά ο Aleix Espargaro είναι κολλημένος στον τροχό του Bagnaia και περιμένει την κατάλληλη στιγμή στον τελευταίο γύρο, για να περάσει μπροστά και να πάρει την δεύτερή του νίκη στα MotoGP!

Ένας δυνατός αγώνας στην Μ. Βρετανία με μπόλικο συναγωνισμό και τις Aprilia να αναδεικνύονται κυρίαρχες και συνολικά τις Ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες ταχύτερες των ιαπωνικών!

1

25

41A. Espargaro

Aprilia Racing

40:40.3670

2

20

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.215

3

16

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.680

4

13

88M. Oliveira

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+0.750

5

11

12M. Viñales

Aprilia Racing

+2.101

6

10

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+7.903

7

9

10L. Marini

Mooney VR46 Racing Team

+9.099

8

8

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+9.298

9

7

5J. Zarco

Prima Pramac Racing

+9.958

10

6

25R. Fernandez

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+19.947

11

5

37A. Fernandez

GASGAS Factory Racing Tech3

+20.296

12

4

44P. Espargaro

GASGAS Factory Racing Tech3

+66.120

13

3

49F. Di Giannantonio

Gresini Racing MotoGP™

+87.605

14

2

21F. Morbidelli

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+88.913

15

1

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+89.075

16

 

30T. Nakagami

LCR Honda

+98.573

17

 

27I. Lecuona

LCR Honda

+109.674

NOT CLASSIFIED

   

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

16 laps

   

93M. Marquez

Repsol Honda Team

14 laps

   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP™

5 laps

   

72M. Bezzecchi

Mooney VR46 Racing Team

5 laps

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

2 laps

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.